13 Μαρτίου 2012

21 ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΥΠΟΤΡΟΠΗ

Σύμφωνα με όσα έχουμε πει μέχρι τώρα μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν οι άνθρωποι με Ξύπνια Συνείδηση και οι άνθρωποι με την Συνείδησή τους Κοιμισμένη.
Θα ασχοληθούμε με το δεύτερο είδος ανθρώπων αφού είναι οι περισσότεροι και επιπλέον ανήκουμε και εμείς σε αυτούς.
Πρέπει κατ’ αρχήν να πούμε ότι υποτροπή είναι η επανάληψη των γεγονότων της ζωής από ύπαρξη σε ύπαρξη, συν τις καλές και κακές επιπτώσεις.
Αυτό συμβαίνει γιατί, με βάση τον Νόμο του Κάρμα, στην νέα ύπαρξη θα υπάρξει ανταπόδοση για τις πράξεις που έχουμε κάνει στην προηγούμενη. Έτσι οι αιτίες φέρνουν κάποια αποτελέσματα και τα αποτελέσματα γίνονται αιτίες για άλλα καινούρια αποτελέσματα.
Υπακούοντας στον νόμο της καθοδικής και ανοδικής εξέλιξης, γεννιόμαστε με ένα νέο σώμα. Όταν μεγαλώσουμε αρκετά ώστε να αρχίσουμε την δόμηση της προσωπικότητάς μας (επτά χρονών περίπου), τότε τα Εγώ αρχίζουν να ενσωματώνονται στην ανθρώπινη μηχανή. Έτσι έχουν την δυνατότητα να μας προκαλέσουν ταύτιση και να αρχίσουν να τρέφονται από την ενέργειά μας. Φυσικά για να γίνει αυτό πρέπει να πεισθούμε να επιτρέψουμε να δράσουν όπως θέλουν αυτά. Και επειδή τα Εγώ είναι Χρόνος και Μνήμη, αρχίζουν να δρουν έτσι ακριβώς όπως έδρασαν και στην προηγούμενη ζωή. Κάποιος τσακώθηκε με κάποιον άλλον. Τα δύο Εγώ θα ψάξουν να βρουν το ένα το άλλο ώστε στην κατάλληλη ηλικία να επαναληφθεί το περασμένο περιστατικό.
Ένας άνδρας στα τριάντα του γνώρισε μία κοπέλα είκοσι χρονών. Τα δύο Εγώ λαγνείας θα ξανασυναντηθούν στην επόμενη ζωή τους (ανάλογα πάντοτε με τον νόμο του Κάρμα και του Ντάρμα) για να ξαναζήσουν την ίδια ερωτική περιπέτεια.
Μέσα στα χιλιάδες χρόνια που υπάρχει η ανθρωπότητα, τα πρόσωπα συναντιούται και ξα-νασυναντιούνται για να ζήσουν πάλι τα ίδια δράματα, κωμωδίες ή τρα¬γωδίες. Το ανθρώπινο πρόσωπο δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια μηχανή, μία κούκλα κινούμενη από αόρατες κλωστές στην υπηρεσία αυτών των ηθοποιών-εγώ με τις τόσες υποχρεώσεις.
Έτσι κάθε άνθρωπος που γεννιέται αρχίζει, θέλοντας και μη, να ξανακάνει τα ίδια πράγματα, να ξαναλέει τα ίδια πράγματα, να ξανα-επιδιώκει τα ίδια πράγματα, να ξαναζεί τα ίδια γεγονότα και να ξανακάνει τα ίδια λάθη. Δεν είναι περίεργο, επομένως, που πολλοί άνθρωποι βαριούνται την ζωή την οποία κάνουν. Την έχουν ξαναζήσει πολλές φορές και υποσυνείδητα δεν τους αρέσει, αλλά δεν ξέρουν γιατί.
Πιστεύουν ότι αν αποκτήσουν λεφτά ή αν πάνε σε άλλο μέρος ή αν παντρευτούν ή αν κάνουν αυτό ή εκείνο τότε τα πράγματα θα αλλάξουν. Όμως ότι και να κάνουν είναι μία πράξη του παρελθόντος που επαναλαμβάνεται. Και οι άνθρωποι για να ξεφύγουν από την ανία τους μεθάνε, παίρνουν ναρκωτικά ή αναπτύσσουν διάφορα βίτσια. Το μόνο όμως που καταφέρνουν με αυτόν τον τρόπο είναι να αναπτύσσουν ακόμη περισσότερο το Εγώ (που τρέφεται και μεγαλώνει από την επανάληψη και την ταύτιση) με αποτέλεσμα να δεσμεύονται ακόμη περισσότερο στον Τροχό της Επανάληψης.
Ορισμένοι έχουν αρχίσει υποσυνείδητα να θυμούνται τι έκαναν (και φυσικά τι θα ξανακάνουν στην παρούσα ζωή τους). Λένε για παράδειγμα: θα παντρευτώ και θα κάνω τρία παιδιά, θα γίνω γιατρός, θα πάω να ζήσω εκεί γιατί μου αρέσει. Και φυσικά κάνουν ότι ακριβώς είπαν, δηλαδή ότι ακριβώς είχαν κάνει και στην προηγούμενη ζωή τους. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και τα παιδιά-θαύματα, τα οποία από πολύ μικρή ηλικία αρχίζουν να κάνουν εκείνο που τόσο καλά έμαθαν στις προηγούμενες υπάρξεις τους.
Είμαστε όμοιοι με μηχανές κινηματογραφικής προβολής. Γεννιόμαστε με σκοπό να προβάλλουμε την ταινία της ζωής μας. Αναλαμβάνουν τότε τα Εγώ-ηθοποιοί να παίξουν τον ρόλο τους. Ένα Εγώ λαιμαργίας θα επαναλάμβανε τα περιστατικά της προηγούμενης ζωής και το άτομο θα γινόταν λαίμαργο και χοντρό. Ένα Εγώ λαγνείας θα επαναλάμβανε τις μοιχείες του και θα δημιουργούσε προβλήματα στον φορέα του. Ένα Εγώ θυμού θα άρχιζε πάλι να τσακώνεται να χτυπάει, να πηγαίνει στα δικαστήρια κλπ. Και μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα θα έμενε μπλεγμένη η Ουσία, η «πρώτη ύλη» για την κατασκευή της Συνείδησης. Δράματα, κωμωδίες και τραγωδίες θα πέρναγαν στο πανί μέχρι να τελειώσει η ταινία. Με τον θάνατό μας η ταινία μαζεύεται. Στην επόμενη γέννηση μπαίνει μέσα στην καινούρια μηχανή και ξαναπροβάλλεται.
Έτσι η ζωή μας δεν είναι παρά μια ταινία, ένας κύκλος, δηλαδή χρόνος που δεν τελειώνει ποτέ. Όσο και να προσπαθείς πάντοτε θα βρίσκεσαι στον αέναο κύκλο του χρόνου, στον φαύλο κύκλο των επιστροφών. Πάντοτε θα προβάλλεις, χωρίς καμιά αλλαγή, την παλιά πολυπαιγμένη ταινία της ζωής σου.
Όταν πεθαίνουμε τρία πράγματα πάνε στον τάφο: Το φυσικό σώμα, το ζωτικό σώμα και η προσωπικότητα.
1) Το ζωτικό ή αιθερικό σώμα ανήκει στον χρόνο (ανήκει στην τέταρτη διάσταση). Έτσι πεθαίνει και διαλύεται ταυτόχρονα με το φυσικό σώμα.
2) Η προσωπικότητα αργεί πολύ περισσότερο να διαλυθεί και ο χρόνος εξαρτάται από το πόσο ισχυρή ήταν όταν ζούσε ο άνθρωπος. Μπαινοβγαίνει στον τάφο, γυρίζει στα αγαπημένα της μέρη και είναι αυτή που την νομίζουν για την ψυχή του νεκρού. Αυτή επίσης είναι ουσιαστικά υπεύθυνη για το φαινόμενο των φαντασμάτων. Ευχαριστιέται όταν βλέπει τους συγγενείς να έρχονται με λουλούδια στο νεκροταφείο. Η προσωπικότητα έχει μία αρχή και ένα τέλος. Δεν υπάρχει αύριο για την προσωπικότητα ενός νεκρού. Είναι κόρη της εποχής της και δεν μπορεί να μεταφερθεί σε μία άλλη εποχή. Φανταστείτε έναν άνθρωπο με την προσωπικότητα ενός μονομάχου της Ρώμης να προσπαθήσει να ζήσει σήμερα. Δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει γιατί θα είχε δομήσει την προσωπικότητά του με άλλους κανόνες.
3) Αυτό που δεν διαλύεται όταν πεθαίνει ο άνθρωπος, είναι η Μνήμη, το Λάθος, το Ελάττωμα. Τα Εγώ του μακαρίτη, έχοντας παντελή άγνοια για το τι έχει συμβεί, πηγαίνουν στο κατώτερο αστρικό πεδίο, όπως ακριβώς συνηθίζουν να κάνουν κάθε μέρα. Μόνο που τώρα δεν υπάρχει φυσικό σώμα για να επιστρέψουν. Συνεχίζουν να ζουν εκεί υπνωτισμένα, εκπληρώνοντας το καθένα τις υποχρεώσεις του και όταν έρθει ο κατάλληλος χρόνος, οι Κύριοι του Νόμου του Κάρμα επιτρέπουν να γεννηθεί ένα καινούργιο σώμα. Τότε αυτά επιστρέφουν στον φυσικό κόσμο για να εκδηλωθούν μέσα από το καινούριο αυτό φυσικό σώμα.
Η επιστροφή τους όμως δεν πραγματοποιείται αμέσως. Στο νεογέννητο επιστρέφει άμεσα το μικρό ποσο¬στό της ελεύ¬θερης Ουσίας του (το 3% ή όσο έχει απομείνει από αυτό). Αργότερα, όσο ο νέος άνθρωπος δημιουργεί την καινούρια του προσωπικότητα, ενσωματώνονται σιγά σιγά και τα Εγώ. Η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται γύρω στο 7ο έτος της ηλικίας του.
Μερικές φορές κάποια από τα Εγώ που δημιουργήσαμε σε προηγούμενες υπάρξεις μας δεν επιστρέφουν. Είναι πια τόσο τερατώδη ώστε παραμένουν στο ορυκτό βασίλειο ή ενσωματώνονται σε ζωικούς οργανισμούς.
Κατά την διάρκεια λοιπόν της νέας ύπαρξης θα υπάρχουν τα αποτελέσματα του Νόμου του Ντάρμα και του Κάρμα.
Ο δολοφόνος της προηγούμενης ζωής θα δολοφονηθεί για δίκαιους ή άδικους λόγους στην τωρινή.
Ο κλέφτης θα μπει στην φυλακή ή θα γίνει θύμα κλοπής.
Ο μοιχός θα πληγωθεί από την μοιχεία του συντρόφου, υφιστάμενος ότι έκανε στην προηγούμενη ζωή του.
Το μέντιουμ που δάνειζε το σώμα του σε οντότητες της κόλασης, παρά τις καλές προθέσεις του, θα γεννηθεί επιληπτικό.
Αλλά εκείνος που έκανε καλές πράξεις, θα ανταμειφτεί ανάλογα, σύμφωνα με τον νόμο του Ντάρμα.
Το αντίθετο τώρα της επιστροφής είναι η Μετενσάρκωση. Πρόκειται για την συνειδητή ενσάρκωση κάποιων ατόμων. Μόνο όσοι έχουν ξύπνια Συνείδηση μετενσαρκώνονται. Και ξύπνια Συνείδηση έχουν τα άτομα τα οποία κατόρθωσαν να διαλύσουν το Εγώ (ή έστω έχουν διαλύσει ένα ποσοστό του). Οι αφυπνισμένοι άνθρωποι δεν υπόκεινται πλέον στον νόμο της Επιστροφής. Αν για κάποιον λόγο χρειάζεται να ξαναγεννηθούν δεν επιστρέφουν αλλά Μετενσαρκώνονται. Διαλέγουν τον χρόνο, τον τόπο αλλά και τους γονείς οι οποίοι θα τους δώσουν ένα νέο φυσικό σώμα.
Ο μόνος τρόπος για να ξεφύγουμε από τον φαύλο κύκλο των πολλαπλών επιστροφών είναι η δουλειά με τον εαυτό μας. Αν διαλύσουμε το Εγώ της λαγνείας, του θυμού, της υπερηφάνειας κλπ θα έπαυαν να υπάρχουν οι αντίστοιχοι ηθοποιοί για να παίξουν τον ρόλο τους στο έργο της ζωής μας. Τότε δεν θα υπήρχε κανείς που να χρειάζεται να έρθει στην γη και να υποστεί την ανταπόδοση των πράξεών του. Επομένως ο άνθρωπος θα έπαυε να γεννιέται για τον απλούστατο λόγο ότι δεν θα είχε πια Εγώ.
Εκείνος που θα γεννιόταν θα ήταν μία ξύπνια Συνείδηση, η οποία θα είχε σαν σκοπό να βοηθήσει για να αφυπνιστούν και άλλοι άνθρωποι.