6 Δεκεμβρίου 2015

Γνωμικά

Μην λες σε όλους τα βάσανά σου. Οι μισοί αδιαφορούν και οι άλλοι μισοί χαίρονται.

Στους ανθρώπους αρέσει να κλαίγονται. Όπου βρεθούν και όπου σταθούν μιλάνε για τα βάσανά τους.
Αυτό λέγεται «ψυχολογικό τραγούδι».
Δεν μιλάω για την περίπτωση που θα βρεθείς με κάποιον και θα του αναφέρεις το πρόβλημα της στιγμής, επάνω στην συζήτηση. Μιλάω για την συνεχή, εκνευριστική επανάληψη μιας σχεδόν ίδιας ιστορίας όπως η παρακάτω:
«ΑΧ, πόσο έχω υποφέρει στην ζωή μου. Πόσο έχω δουλέψει, πόσο με έχουν ξεγελάσει. Έμενα που είμαι τόσο καλός και πάντα βοηθάω τους άλλους, κανένας δεν μου συμπαραστέκεται ενώ αξίζω καλύτερο μισθό, προαγωγή, αναγνώριση από την κοινωνία».
Όλοι οι άνθρωποι τραγουδούν αυτό το τραγούδι συνέχεια. Το επαναλαμβάνουν συνεχώς σιωπηλά μέσα τους πράγμα που τους δημιουργεί μία εσωτερική μιζέρια και δυστυχία. Και «πετάνε την σκούφια τους» όταν μπορέσουν να βρουν έναν ακροατή για να το τραγουδήσουν δυνατά.
Και πραγματικά, όταν «τραγουδάτε» τον «πόνο» σας οι μισοί αδιαφορούν επειδή είναι απασχολημένοι με το δικό τους «ψυχολογικό τραγούδι» το οποίο δεν αφήνετε να «τραγουδήσουν».
Και επίσης πραγματικά, όταν «τραγουδάτε» τον «πόνο» σας οι άλλοι μισοί χαίρονται γιατί όταν τους τραγουδάτε τα βάσανά σας  αυτό τους δίνει την ευκαιρία να αισθανθούν ΠΙΟ έξυπνοι, ΠΙΟ τυχεροί, ΠΙΟ καλοί, κλπ από εσάς.
Και επειδή όσα και να πείτε ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μπορεί να σας βοηθήσει στην πραγματικότητα, καλόν θα ήταν να αρχίσετε να σκέφτεστε τι σημαίνει ένα άλλο γνωμικό. Το «η σιωπή είναι χρυσός». Και μάλιστα θα συμπλήρωνα «η εσωτερική και η εξωτερική σιωπή είναι χρυσός».