8 Δεκεμβρίου 2017

Γνωμικά

Μόνο οι πολύ σοφοί και οι πολύ ανόητοι δεν αλλάζουν.

Εσείς σε ποια από τις δύο κατηγορίες -τις οποίες αναφέρει στην ρήση του ο Κομφούκιος- πιστεύετε ότι ανήκετε;
Αν πείτε ότι ανήκετε στους σοφούς λέτε ψέματα. Οι σοφοί δεν θα έλεγαν ΠΟΤΕ ότι είναι σοφοί.
Αν πείτε ότι ανήκετε στους πολύ ανόητους λέτε ψέματα. ΟΛΟΙ οι άνθρωποι θεωρούν τους εαυτούς τους σοφούς. Ακόμα και αν βεβαιώνουν ότι είναι ανόητοι το λένε με μία κρυφή γεύση ικανοποίησης διότι λέγοντας ότι είναι ανόητοι αυτοθεωρούνται σαν σοφοί.
Πρόκειται για ένα δίλημμα-παγίδα από το οποίο δύσκολα μπορεί κάποιος να ξεφύγει.

2 Δεκεμβρίου 2017

Γνωμικά

Το πιο μεγάλο ελάττωμα, είναι η πίστη ότι δεν έχεις κανένα ελάττωμα.

Έχετε προσέξει ότι γενικά είσαστε πολύ γρήγοροι στο να καταδικάσετε κάποιον άλλον για τις πράξεις του;
Πριν καν σκεφτείτε αν εσείς έχετε κάνει κάτι ανάλογο η καταδίκη είναι άμεση.
Και ακόμα και αν δεν το έχετε κάνει, δεν θα σκεφτείτε εάν υπάρχει κάποια πιθανότητα να το κάνετε στο μέλλον, οπότε και πάλι καταδικάζετε τον «κακό» που βρίσκεται απέναντί σας.
Αυτό φυσικά δεν το κάνετε μόνο εσείς.
Το κάνουν και τα επτά δις άνθρωποι. Ακόμα και εγώ που σας το επισημαίνω, το κάνω!
Αλλά ποιος είναι ο λόγος για αυτήν την βιασύνη;
Είναι η ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ εσωτερική αίσθηση ότι είμαστε τέλειοι.
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΞΤΕ: ακόμα και όταν παραδεχόσαστε ότι δεν είσαστε τέλειοι και κάνετε σφάλματα, ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΤΕΛΕΙΟΙ μόνο και μόνο γιατί ομολογείτε ότι δεν είσαστε!
Φυσικά αυτό που λέω θα απορριφθεί από τους περισσότερους αν όχι από όλους. Απαιτείται μία πολύ ειδική κατάσταση για να αντιληφθούν την πραγματικότητα της δήλωσης. Και αυτή η κατάσταση δεν είναι παρά η ικανότητα της αντίληψης στραμμένη όχι προς τα έξω αλλά προς τα μέσα. Προς τον Εσωτερικό μας Ψυχολογικό Λαβύρινθο όπου ζει ο πανάρχαιος Μινώταυρος: το αγαπημένο μας ΕΓΩ.

14 Νοεμβρίου 2017

Ο Νόμος της Έλξης και το Εγώ


Θα ήταν πολύ καλό εάν όλος ο κόσμος μπορούσε να ακολουθήσει τις συμβουλές του βίντεο. Όμως υπάρχει ένας ψυχολογικός παράγοντας που προκαλεί όλη την ανθρώπινη δυστυχία που υπάρχει σήμερα. Ονομάζεται Εγώ ή Ελάττωμα. Είναι αυτό που αναφέρω στην σελίδα μου σαν «μου» και «πιο». Όλος ο κόσμος μπερδεύει το Εγώ, που προκαλεί τις προσωπικές επιθυμίες του, με την Συνείδηση. Όμως το Εγώ είναι μία αχόρταγη άβυσσος. Όταν έχεις λεφτά θέλεις να αποκτήσεις περισσότερα. Όταν έχεις σπίτι θές ένα καλύτερο. Όταν έχεις φαγητό θές άλλο πιο νόστιμο κλπ. Έτσι σήμερα ο κόσμος δεν προλαβαίνει να αναπνεύσει. Κυνηγά το τελευταίο μοντέλο κινητό, γκάτζετς, μόδες, αυτοκίνητα, εξοχικά, καλλυντικά, τραγουδιστές και ότι άλλη αηδία προβάλλουν τα ΜΜΕ. Μόνο όταν χάσει κάτι από αυτά που είχε τότε βλέπει πόσο πολύ άξιζε. Θυμάται την παροιμία «υγεία μου πλούτη μου» μόνο όταν αρρωστήσει εξαιτίας του κυνηγητού για «το περισσότερο». Το «πολυαγαπημένο Εγώ» παρεμβαίνει παντού. Ακόμη και στους θρησκευόμενους που διαδηλώνουν την πίστη τους στον Θεό και ασχολούνται «με την ψυχή τους». Μία παροιμία λέει: «Μερικοί επιθυμούν με απληστία να μην είναι άπληστοι». Δεν μπορείς να πλησιάσεις το ανιδιοτελές μέσα από την ιδιοτέλεια. Έτσι βλέπουμε σε ολόκληρο τον κόσμο να συμβαίνει το αντίθετο από αυτό που εύχεται το βίντεο. Οι άνθρωποι δυστυχούν χαμένοι στην αναζήτηση της ευτυχίας, χωρίς να σταματούν λίγο για να δουν το πόσο ευτυχισμένοι μπορούν να είναι σύμφωνα με τις συνθήκες ζωής τους. Αυτό συμβαίνει ακόμη και σε αυτούς που θα επικροτήσουν τις παραινέσεις του βίντεο και θα πουν «έτσι είναι» και θα αισθανθούν ότι «αυτό κάνουν».
Η δυσκολότερη τέχνη και η δυσκολότερη προσπάθεια που υπάρχει στον κόσμο είναι να καταφέρεις να δραπετεύσεις από την ψυχολογική σου φυλακή, από τον ψυχολογικό Τοίχο που υψώνει το Εγώ γύρω από την Συνείδησή σου και σε κρατάει εγκλωβισμένο στον φρικτό φαύλο κύκλο του «μου» και του «πιο». 
Μακάρι να υπάρχουν άτομα που να προσπαθούν να γκρεμίσουν τον Τοίχο.
Όμως προσοχή στον Τοίχο. Θα σας εγκλωβίσει ακόμη και όταν αισθάνεστε ότι έχετε ξεφύγει. Ειδικά τότε. Υπάρχει σε κάθε σκέψη σας, σε κάθε επιθυμία και κάθε σχέδιό σας. Και απαιτείται μια ιδιαίτερη ψυχολογική επανάσταση για να διαφύγετε από αυτόν.

8 Νοεμβρίου 2017

Γνωμικά

Το πιο μεγάλο ελάττωμα, είναι η πίστη ότι δεν έχεις κανένα ελάττωμα.

Έχετε προσέξει ότι γενικά είσαστε πολύ γρήγοροι στο να καταδικάσετε κάποιον άλλον για τις πράξεις του;
Πριν καν σκεφτείτε αν εσείς έχετε κάνει κάτι ανάλογο η καταδίκη είναι άμεση.
Και ακόμα και αν δεν το έχετε κάνει, δεν θα σκεφτείτε εάν υπάρχει κάποια πιθανότητα να το κάνετε στο μέλλον, οπότε και πάλι καταδικάζετε τον «κακό» που βρίσκεται απέναντί σας.
Αυτό φυσικά δεν το κάνετε μόνο εσείς.
Το κάνουν και τα επτά δις άνθρωποι. Ακόμα και εγώ που σας το επισημαίνω, το κάνω!
Αλλά ποιος είναι ο λόγος για αυτήν την βιασύνη;
Είναι η ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ εσωτερική αίσθηση ότι είμαστε τέλειοι.
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΞΤΕ: ακόμα και όταν παραδεχόσαστε ότι δεν είσαστε τέλειοι και κάνετε σφάλματα, ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΤΕΛΕΙΟΙ μόνο και μόνο γιατί ομολογείτε ότι δεν είσαστε!
Φυσικά αυτό που λέω θα απορριφθεί από τους περισσότερους αν όχι από όλους. Απαιτείται μία πολύ ειδική κατάσταση για να αντιληφθούν την πραγματικότητα της δήλωσης. Και αυτή η κατάσταση δεν είναι παρά η ικανότητα της αντίληψης στραμμένη όχι προς τα έξω αλλά προς τα μέσα. Προς τον Εσωτερικό μας Ψυχολογικό Λαβύρινθο όπου ζει ο πανάρχαιος Μινώταυρος: το αγαπημένο μας ΕΓΩ.

1 Οκτωβρίου 2017

Το πραγματικό παγκόσμιο πρόβλημα

Μεγαλωμένοι μέσα σε έναν υλιστικό πολιτισμό, εκπαιδευμένοι από ένα υλιστικό εκπαιδευτικό σύστημα (παρά τις όποιες αναφορές του σε οποιαδήποτε θρησκεία) είμαστε μάρτυρες (αλλά ΚΥΡΙΩΣ βασικά στηρίγματα) μιας σκληρής, αδυσώπητης και άδικης κατάστασης.
Η ανθρωπότητα στενάζει κάτω από εμφύλιες συρράξεις, συνεχείς πολέμους (θυμάστε τον Β παγκόσμιο πόλεμο που θα έφερνε την ειρήνη;), πείνα, φτώχεια, δυστυχία, εκμετάλλευση των φτωχών από τους πλούσιους, καταστροφή του περιβάλλοντος και όλα αυτά τα «καλά» με τα οποία μας βομβαρδίζουν τα ΜΜΕ.
Και όλοι μαζί οι άνθρωποι τρέχουν μπουλουκηδόν και ψηφίζουν νέους σωτήρες, καταναλώνουν νέα προϊόντα, ακολουθούν νέες μόδες, αγωνιούν και χτυπιούνται προσμένοντας «να έρθει η ευτυχία» από κάτι έξω από αυτούς.
Το πόσο λάθος κάνουν είναι δύσκολο να αποδειχθεί, γιατί κανένας [ακόμα και εγώ που σας το λέω ΚΑΤΑΒΑΘΟΣ δεν το έχω αποδεχθεί] δεν θέλει ποτέ να παραδεχθεί ότι κάνει λάθος και πολύ περισσότερο να προσπαθήσει το διορθώσει.
Αλλά ας κάνω μία ακόμα προσπάθεια. Διαβάστε παρακάτω τι λέει κάποιος συγγραφέας. Το κείμενο είναι γραμμένο πριν το 1970, σε μία εποχή που δεν υπήρχε το διαδίκτυο (ίντερνετ στα νέα ελληνικά), οι θεωρίες συνομωσίας, η παγκοσμιοποίηση και όόόόλα τα σημερινά καλούδια του τόσο σύγχρονου πολιτισμού (τρομάρα μας):

Το ανθρώπινο ον είναι υπερβολικά φτωχό πνευματικά. Έτσι, χρειάζεται χρήματα, κοινωνικές θέσεις και αποκτήματα για την προσωπική του ευχαρίστηση. Όταν κανείς είναι φτωχός εσωτερικά, ψάχνει έξω αυτό που του λείπει από μέσα. Για αυτό τα υλικά πράγματα κατέληξαν να πάρουν γιγάντιες αναλογίες, και λόγω αυτών, το ανθρώπινο ον είναι διατεθειμένο να κλέψει, να εκμεταλλευτεί, να πει ψέματα, να σκοτώσει. Όλο αυτό οδηγεί στην σύγκρουση μεταξύ του κεφαλαίου και της εργασίας, των αφεντικών και των εργατών, των εκμεταλλευτών και των εκμεταλλευομένων. Οι πολιτικές αλλαγές είναι άχρηστες χωρίς προηγουμένως να κατανοήσουμε την ίδια μας την εσωτερική φτώχεια. Είναι αλήθεια ότι όλοι χρειαζόμαστε τα χρήματα. Όμως είναι απαραίτητο να καταλάβουμε βαθιά την σωστή σχέση μεταξύ του ανθρώπου και των χρημάτων. Ούτε ο μυστικιστής ούτε ο κερδοσκόπος θα καταλάβουν ποτέ ποια είναι η σωστή σχέση μεταξύ του ανθρώπινου όντος και του χρήματος. Ούτε απαρνούμενοι το χρήμα ούτε ζηλεύοντάς το θα μπορέσουμε να καταλάβουμε αυτήν την σχέση. Χρειάζεται να καταλάβουμε τις υλικές μας ανάγκες χωρίς να εξαρτόμαστε ολοκληρωτικά από το χρήμα. Όταν θα έχουμε καταλάβει αυτήν την σχέση θα σταματήσει ο πόνος του αποχωρισμού και τα τρομερά βάσανα που δημιουργούνται από τον ανταγωνισμό. Πρέπει να μάθουμε να διακρίνουμε μεταξύ των άμεσων φυσικών μας αναγκών και της ψυχολογικής εξάρτησης από τα πράγματα. Η ψυχολογική εξάρτηση από τα πράγματα δημιουργεί την εκμετάλλευση και την σκλαβιά.

Φυσικά το παραπάνω κείμενο ΔΕΝ ισχύει για εσάς. Έτσι δεν είναι;

22 Σεπτεμβρίου 2017

Υπάρχει θεός;

Ζούμε σε μία εποχή όπου όλο και περισσότερο επικρατεί η αθεϊστική «σύγχρονη» διδασκαλία στα σχολεία. Το αν υπάρχει θεός ή όχι είναι ένα θέμα που εμπίπτει κυριολεκτικά στην επιστημονική φαντασία.
Η [αναγκαστικά] υλιστική επιστήμη κάνει ένα τεράστιο λάθος επάνω σε αυτό το θέμα. Παίρνει σαν δεδομένη την μη-ύπαρξη κάποιου ανώτερου όντος  μόνο και μόνο γιατί δεν μπορεί να το μετρήσει στο εργαστήριο. Το παρακάτω ανέκδοτο είναι χαρακτηριστικό:

Ο «επαναστατικός» δάσκαλος προσπαθεί να πείσει τα παιδιά ότι παρά τα όσα τους λένε οι γονείς τους:
-Τον βλέπετε τον θεό; Όχι φυσικά.
-Τον πιάνετε τον θεό; Όχι φυσικά.
-Τον μυρίζετε τον θεό; Όχι φυσικά.
-Επομένως δεν υπάρχει θεός.
Τότε ένα παιδί λέει στον διπλανό του:
-Βλέπετε το μυαλό του δάσκαλου; Όχι φυσικά.
-Πιάνετε το μυαλό του δάσκαλου; Όχι φυσικά.
-Μυρίζετε το μυαλό του δάσκαλου; Όχι φυσικά.

-Επομένως δεν υπάρχει το μυαλό του δάσκαλου!!!

17 Σεπτεμβρίου 2017

Γνωμικά

Το φαρμάκι είναι πικρό στην γλώσσα. Η αλήθεια στα αυτιά.

Αυτός είναι ένας νόμος ο οποίος ισχύει διαχρονικά για κάθε άνθρωπο: Η υπερβολική ειλικρίνεια μετατρέπεται σε προσβολή.
Όση φιλία ή αγάπη και αν αισθάνεστε για κάποιον, όσο καλές προθέσεις και αν έχετε, θα πρέπει να είσαστε αρκετά «σοφοί» ώστε να μπορείτε να διακρίνετε [ανάλογα με την περίσταση] πόση «ποσότητα» αλήθειας μπορείτε να ξεστομίσετε.
Η ποσότητα αυτή δεν πρέπει να είναι ούτε λίγη γιατί μετατρέπεται σε ψέμα, ούτε και πολλή γιατί πληγώνει τον εγωισμό του άλλου.
Η καλή πρόθεση δεν αρκεί ΠΟΥΘΕΝΑ. Ο χειρούργος που θα σας κάνει μία εγχείρηση δεν έχει μόνο καλές προθέσεις. Έχει και αναισθητικό…

2 Ιουλίου 2017

Ποιος θα μας σώσει από τους ειδικούς; (1)

Διαβάζω έκπληκτος σε ένα από τα δεκάδες σάιτ-καρμπόν που παριστάνουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία αντιγράφοντας ειδήσεις:
«Πρώτες αποδείξεις για επίτευξη υψηλότερου επιπέδου συνείδησης μέσω ψυχοτρόπων ουσιών».
Οι τρομεροί επιστήμονες του πανεπιστημίου του Σάσεξ ανακάλυψαν ότι μπορούν να δημιουργήσουν αύξηση των εγκεφαλικών κυμάτων μαστουρώνοντας τους ανθρώπους-πειραματόζωα.
Και αυτό (πολύ χονδρικά) το αποκαλούν «αυξημένη κατάσταση συνείδησης».
Και δηλώνουν ενθουσιασμένοι γιατί κυριολεκτικά «ανακάλυψαν την Αμερική»: Ο εγκέφαλος λέει συμπεριφέρεται διαφορετικά όταν είναι «καθαρός» και διαφορετικά υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ουσιών! Αλλά για να είναι απόλυτα σίγουροι πρέπει λέει να κάνουν και άλλες έρευνες, ξοδεύοντας και άλλα χρήματα που θα μπορούσαν να πάνε (ίσως) σε κάτι καλύτερο.
Και εγώ Ο ΗΛΙΘΙΟΣ πίστευα ότι αρκεί να δεις έναν μεθυσμένο ή μαστουρωμένο για να καταλάβεις ότι ο εγκέφαλός του συμπεριφέρεται διαφορετικά!
Δεν ήξερα ότι πρέπει να πας πανεπιστήμιο, να αποκτήσεις πτυχία, ντοκτορά κλπ, και να ξοδέψεις μερικά εκατομμύρια σε έρευνες για να βγάλεις τέτοια τρομερά επιστημονικά συμπεράσματα…
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΖΟΥΜΙ:
Παρακάτω στο άρθρο (και για να κρατήσουν και τα προσχήματα) οι τρομεροί επιστήμονες αναφέρουν στα γρήγορα ότι «η κατάσταση ψυχεδέλειας δεν είναι «καλύτερη» ή πιο επιθυμητή ως επίπεδο συνείδησης». Αυτό βέβαια δεν έχει καμία σημασία αφού ήδη το άρθρο προκαταβάλει με τον τίτλο του.
Σε λίγο με μπαντιέρα τέτοιες ηλίθιες μελέτες, οι ειδικοί θα αρχίσουν να διδάσκουν παντού ότι δεν πειράζει να μαστουρώσεις και λιγάκι για να περάσεις τις εξετάσεις ή για να βγάλεις την δουλειά που απαιτεί το αφεντικό/δυνάστης για να σου δώσει ένα ξεροκόμματο.
Η διαδικασία αυτή έχει ήδη αρχίσει εδώ και δεκαετίες. Γίνεται χρήση ουσιών στα αμερικανικά -και όχι μόνο- σχολεία για να αντέξουν οι σπουδαστές τον μεγάλο ανταγωνισμό, ενώ όλοι οι μεγάλοι «καλλιτέχνες» του διεθνούς σταρ-σίστεμ παίζουν μαστουρωμένοι, διαφημίζοντας στα πρόβατα την χρήση των ναρκωτικών.
Τώρα η διαφήμιση -αλλά και η χρήση- θα γίνεται «και με την άδεια της αστυνομίας». Δεν είναι κακό. Εξάλλου το αποδεικνύουν οι τρομεροί και φοβεροί επιστήμονες που μας έχουν κατεβάσει στο επίπεδο μιας μηχανής, ίσως κάτι σαν ένα έξυπνο ρομπότ.

20 Ιουνίου 2017

Γνωμικά

Όσο πιο σάπιο είναι το κράτος τόσο πληθύνονται οι νόμοι.

Ο Τάκιτος γνώριζε κάτι το οποίο ελάχιστοι άνθρωποι έχουν πάρει είδηση: Οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν είναι τόσο διαφορετικές μεταξύ τους όσο φαίνεται.
Πριν από 2000 χρόνια δεν είχαν αυτοκίνητα, αεροπλάνα και κινητά. Αυτό είναι τεχνολογία και η τεχνολογία αλλάζει.
Όμως πριν 2000 χρόνια υπήρχε κάτι που δεν έχει αλλάξει ακόμα και ούτε πρόκειται να αλλάξει.
Και αυτό το κάτι είναι ο διεφθαρμένος ανθρώπινος ψυχισμός, ο οποίος αποζητάει όλο και ΠΙΟ πολλά χρήματα, ΠΙΟ πολύ φαγητό, ΠΙΟ μεγάλη δόξα, κλπ, κλπ, κλπ) και ΠΟΤΕ δεν ικανοποιείται με τα αποκτήματά του (το αμάξι ΜΟΥ, το σπίτι ΜΟΥ, η φήμη ΜΟΥ, το παιδί ΜΟΥ, κλπ, κλπ, κλπ), ενώ αισθάνεται ΠΙΟ καλός από τους άλλους, ΠΙΟ τίμιος από τους άλλους, ΠΙΟ σωστός από τους άλλους κλπ, κλπ, κλπ.
Αυτή ακριβώς η ψυχαναγκαστική μανία του «ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΙΟ…» και του «ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ» είναι η αιτία της δυστυχίας μας (προσωπικής και παγκόσμιας). Αυτή διαφθείρει τους πολιτικούς, αυτή προκαλεί τις κομπίνες και τους χρηματισμούς, αυτή ξεκινάει τους πολέμους, αυτή είναι η γενεσιουργός αιτία της παγκόσμιας θλίψης.
Και όσο αυτή αυξάνεται, τόσο αυξάνονται και οι σχετικοί νόμοι που προσπαθούν να ελέγξουν την παρανομία που γεννιέται.
Δείτε τα κοινοβούλια: καθημερινά ψηφίζουν νόμους, διατάξεις και άρθρα προσπαθώντας εις μάτην να καταπολεμήσουν κάτι που δεν καταπολεμιέται με νόμους αλλά μόνο με προσωπική εσωτερική κατανόηση του προβλήματος.
Πως μπορούν άνθρωποι διεφθαρμένοι από το «ΔΙΚΟ ΜΟΥ» και το «ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΙΟ», έστω και αν υποθέσουμε ότι έχουν καλές προθέσεις, να καταπολεμήσουν το «ΔΙΚΟ ΜΟΥ» και το «ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΙΟ»;

6 Ιουνίου 2017

Η σοφή γελοιογραφία

Μέχρι τώρα πιστεύατε ότι ο νους σας είναι ένα χρήσιμο πράγμα.
Έχετε δίκιο να το πιστεύετε αφού έχετε εκπαιδευτεί έτσι από μικροί.
Όμως ο νους δεν είναι ένα «πολυεργαλείο» που μπορεί να κάνει τα πάντα. Έχει περιορισμένες ικανότητες και τελικά αποτελεί την πηγή όλων των προβλημάτων που συναντάει κανείς στην ζωή του.
Ο βασικός λόγος για αυτό είναι ότι εκείνο που ο δικός σας νους θεωρεί σαν «άσπρο» ένας άλλος το θεωρεί «μαύρο». Μια συνεχής πάλη πεποιθήσεων προκαλεί έναν συνεχή αναβρασμό συναισθημάτων, με αποτέλεσμα η ηρεμία και η χαλάρωση να είναι τα πιο δυσεύρετα «αγαθά» πάνω στον πλανήτη.
Ο ανθρώπινος νους πρέπει να ελευθερωθεί από τις διαδικασίες του συλλογισμού οι οποίες μέσω της «μάχης των αντιθέτων» τον διαιρούν.
Ένας νους διαιρεμένος από την θλιβερή διαδικασία της επιλογής, δεν μπορεί να χρησιμεύσει σαν εργαλείο στον Αληθινό Άνθρωπο.
Πρέπει να ανταλλάξουμε την διαδικασία της νοημοσύνης με την ομορφιά της Κατανόησης.
Η διαδικασία της επιλεκτικής αντίληψης διαιρεί τον νου και επιτρέπει την δημιουργία της λανθασμένης δράσης και της άχρηστης προσπάθειας.
Και τα πάντα πηγαίνουν στραβά.

4 Ιουνίου 2017

Γνωμικά

Ρώτησα αυτόν που ξέρει. Άκουσα αυτόν που μιλάει. Τίμησα αυτόν που δίνει. Ακολούθησα αυτόν που ΕΙΝΑΙ.

Εάν ρωτήσετε θα μάθετε κάτι. Εάν ακούσετε πάλι θα μάθετε κάτι. Μαθαίνοντας θα μπορείτε σιγά-σιγά και με αρκετή δυσκολία να διακρίνετε όποιον προσπαθεί να δώσει.
Όμως κανείς δεν ρωτάει και κανείς δεν ακούει. Ο λόγος είναι ότι όλοι νομίζουν ότι ξέρουν. Έχουν ανατραφεί έτσι.
Το αποτέλεσμα είναι ότι κανένας δεν μπορεί να ακολουθήσει αυτόν που πραγματικά αξίζει.
Όλοι, θαμπωμένοι από κούφια λόγια και λαμπερά παρουσιαστικά, ακολουθούν ακριβώς εκείνους που θα έπρεπε να αποφεύγουν: τους εκμεταλλευτές της ανθρώπινης ζωής και ακόμα χειρότερα τους εκμεταλλευτές της ανθρώπινης ψυχής.
Κρίμα, αλλά έτσι είναι τα πράγματα για το ανθρώπινο κοπάδι, το οποίο τρέχει στους λύκους για προστασία.

27 Μαΐου 2017

Γνωμικά

Μπορείς να πεις πόσα κουκούτσια περιέχει ένα μήλο. Δεν μπορείς να πεις όμως πόσα μήλα περιέχει ένα κουκούτσι.
Ότι συμβαίνει σε ένα μήλο το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σε έναν άνθρωπο.
Ένα μήλο έχει σπόρους και οι σπόροι έχουν άπειρες δυνατότητες. Ο άνθρωπος έχει επίσης σπόρους και αυτοί επίσης έχουν άπειρες δυνατότητες.
Αλλά εδώ είναι που αρχίσει το δράμα:
Ενώ το μήλο ακολουθεί την φύση του και παράγει δέντρα γόνιμα που τρέφουν ανθρώπους, ζώα και πουλιά, ο άνθρωπος ακολουθεί το ΕΓΩ του και παράγει καταστροφή, δυστυχία και πόνο.
Έχοντας την δυνατότητα της αυτοσυνείδησης, ξέφυγε από τον έλεγχο του ενστίκτου. Υπηρέτησε το προσωπικό του συμφέρον και δημιούργησε έναν πολιτισμό βασισμένο στην διαστροφή των αναγκών του.
Το ΕΓΩ πήρε τεράστιες διαστάσεις, αναπαράχθηκε στον Χρόνο και κατάπιε τον απλό φυσιολογικό άνθρωπο. Έτσι στην πραγματικότητα χρειάζεστε ένα πιάτο φαγητό για το βράδυ και ένα δωμάτιο για να κοιμηθείτε. Όμως η εγωική παγκόσμια διαστροφή σας, σας εκπαιδεύει από μικρούς και σας κάνει να χρειάζεστε μια μεγάλη αποθήκη γεμάτη τρόφιμα και τεράστια σπίτια με πολλά δωμάτια.
Αυτό όμως σημαίνει ότι άλλοι άνθρωποι δεν θα έχουν φαγητό να φάνε και μέρος να κοιμηθούν.
Αυτό βέβαια δεν ενδιαφέρει το πολυαγαπημένο ΕΓΩ των ανθρώπων.
Το αποτέλεσμα είναι ένας πολιτισμός με τεράστιες ανισότητες. Έναν πολιτισμό όπου ο πόλεμος, ο πόνος, η πείνα και τα βάσανα βρίσκονται στην ημερησία διάταξη.
Αυτό μπορεί να αντιστραφεί μόνο με την καλλιέργεια του ανθρώπου. Όμως η καλλιέργεια είναι δύσκολη υπόθεση και δεν μπορεί να την καταφέρει ο καθένας αφού η πρώτη προϋπόθεση είναι μία κοινωνία πολιτισμένη ψυχολογικά και όχι μία κοινωνία που εξυπηρετεί τα πάθη και την αποκτήνωση της μάζας.
Και βλέπετε κανέναν που να θέλει να αλλάξει αυτήν την κατάσταση;
Εσείς οι ίδιοι -αν παίρνατε τα ηνία στα χέρια σας- δεν θα προκαλούσατε πόνο και δυστυχία σε κάποιους εξυπηρετώντας κάποια συμφέροντα κάποιων άλλων που θα τα θεωρούσατε σωστά και δίκαια;
Μην διαμαρτύρεστε λοιπόν για την παγκόσμια δυστυχία και αδικία. Εσείς οι ίδιοι είσαστε ο σπόρος που την παράγει.

17 Μαΐου 2017

Η αυτοεπάρκεια των χορτάτων

Ο Σολωμός είχε πει κάποτε: Η υπερηφάνεια είναι το εμπόδιο της σοφίας.
Αυτοδιαφημιζόμαστε ότι ανήκουμε στο είδος «Homo Sapiens», δηλαδή στον «Άνθρωπο τον σοφό». Μάλιστα είμαστε τόσο τρομεροί ώστε ανήκουμε στην τελευταία υποκατηγορία την οποία σοφίστηκαν οι τρομεροί επιστήμονές μας: το «Homo Sapiens Sapiens», δηλαδή τον «άνθρωπο τον σοφό-σοφό»!!!. Είμαστε μία κατηγορία από μόνοι μας!
Το πόσο σοφοί είμαστε το βλέπετε παντού γύρω σας. Καταστρέφουμε τον μοναδικό πόρο που μας κρατάει ζωντανούς: την επιφάνεια του πλανήτη μας με τις πολύ λεπτές οργανικές ισορροπίες του.
Και μόνο τα διακόσια εκατομμύρια κινέζων που είναι άστεγοι στην «μεγαλύτερη» δυναμικά αναπτυσσόμενη οικονομία της γης είναι αρκετό αποδεικτικό στοιχείο.
Ένα άλλο αποδεικτικό στοιχείο της «σοφίας» μας είναι ότι τα φάρμακα και τα τρόφιμα είναι αντικείμενο παιχνιδιού και εκμετάλλευσης στα χρηματιστήρια.
Ορίστε τι έγραψε το Bloomberg τον Ιούλιο του 2012:
Δεν είναι βέβαια μόνο οι «φυσικοί» παράγοντες που επηρεάζουν τις τιμές των τροφίμων. Με την αρχή της τραπεζικής κρίσης το 2007- 2008, ένα νέο κύμα κερδοσκοπίας έκανε την εμφάνιση του στα αγροτικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένης της ζάχαρης αλλά και των κτηνοτροφικών προϊόντων. Η αξία τους ανέβηκε συνολικά από (κάτι λιγότερο από) 2 τρις δολάρια στα 9 τρις δολάρια το 2007.
Μεγάλοι οργανισμοί ανάλογων συμφερόντων, που αγοράζουν και κατακρατούν τα τρόφιμα για μεγάλες περιόδους, άρχισαν να επενδύουν στην «φούσκα των τροφίμων» κι έτσι δεν αύξησαν απλά τις τιμές αλλά δημιούργησαν κι ελλείψεις – κατά κύριο στις λεγόμενες «αναπτυσσόμενες» οικονομίες.
Οι κερδοσκόποι «χαιρέτισαν» αυτή την τελευταία κρίση στα τρόφιμα με βροχή στοιχημάτων για τις τιμές. Αυτή η συμπεριφορά που οδήγησε στην αύξηση των τιμών, συνοψίζεται αποκαλυπτικά στα λόγια ενός χρηματιστή: «Είναι σα να άνοιξε η κάνουλα των χοντρών κερδών».
Ξέρω. Θα πείτε:
«καλά τώρα»
ή
«και τι με νοιάζει εμένα»
ή
«δεν γίνονται αυτά τα πράγματα σήμερα»
Ο λόγος είναι ότι ανήκετε στο μικροσκοπικό ποσοστό των ανθρώπων που έχουν περισσότερο φαγητό από όσο χρειάζονται, οπότε δεν ενδιαφέρεστε ιδιαίτερα για τους άλλους. Αυτό όμως δεν κάνει ούτε εμάς πολιτισμένους, αλλά ούτε και την κοινωνία μας πολιτισμένη.
Ή όχι;

5 Μαΐου 2017

Γνωμικά

Στα αναπάντεχα της ζωής να μην κλαις ούτε να γελάς. Να καταλαβαίνεις.
Αυτή είναι μία ιδιότητα που ΔΕΝ την έχουν οι άνθρωποι.
Ο λόγος είναι ότι απαιτείται ψυχραιμία και παρατήρηση του γεγονότος. Ορίστε μία αναγκαστικά πολύ σύντομη και μικρή ανάλυση:
1) Οι άνθρωποι δεν είναι ψύχραιμοι γιατί έχουν την καταστροφική ψυχολογική τάση της υπερβολής. Με λίγα λόγια ΘΑ ΤΑΥΤΙΣΤΟΥΝ ΑΠΟΛΥΤΑ με οποιοδήποτε μικρό ή μεγάλο, θετικό ή αρνητικό γεγονός της ζωής τους.
2) Οι άνθρωποι έχουν την εξίσου καταστροφική ψυχολογική τάση να βγάζουν συμπεράσματα πριν καλά-καλά δουν ή ακούσουν αυτό που συμβαίνει. Επομένως, με το να βγάζουν καταδικαστική ή επιδοκιμαστική απόφαση ΠΑΥΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΝ το γεγονός.
Αυτή η διαδικασία γίνεται αυτόματα και πολύ γρήγορα και κανένας δεν την προσέχει.
Παρατηρήστε το στον εαυτό σας. Με λίγη επιμονή και υπομονή, θα δείτε ότι από τις πρώτες λέξεις του συνομιλητή σας έχετε ήδη «καταλάβει» τι θέλει να πει, έχετε βγάλει τα συμπεράσματά σας, έχετε έτοιμη την απάντηση, και επιπλέον ΒΙΑΖΕΣΤΕ να απαντήσετε πριν ολοκληρώσει αυτό που λέει.
Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι υπάρχουν επτά δισεκατομμύρια άνθρωποι οι οποίοι «ξέρουν το σωστό» και θέλουν να διορθώσουν τους άλλους.
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβετε την αιτία που τίποτε εποικοδομητικό δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί στον κακόμοιρο αυτόν πλανήτη.

2 Μαΐου 2017

Μια φορά και έναν καιρό…

Δεν υπήρχε ούτε το τίποτα.
Αλλά ξαφνικά εμφανίστηκε Κάποιος.
Κάποιος, γεμάτος σοφία, αγάπη και δημιουργική ικανότητα.
Και έτσι δημιούργησε. Τα πάντα. Ορατά και αόρατα.
Αλλά εκείνα που δημιούργησε δεν του έφτασαν και θέλησε να πολλαπλασιάσει τον εαυτόν του. Αλλά επειδή ήταν μοναδικός, ήταν και ανεπανάληπτος. Έτσι, αρκέστηκε στο να δημιουργήσει κάποιον άλλον, με την ίδια εικόνα και με τις ίδιες ‘εν δυνάμει’ δυνατότητες, όπως Αυτός. Και του έφτιαξε επίσης και μία σύντροφο με τα ίδια χαρακτηριστικά.
Και έτσι όλα, από τον Έναν και κάτω, ήταν διπλά. Διπλά και αντίθετα.
Προνόησε όμως, ώστε να υπάρχει σύνθεση στην αντίθεση, που και αυτή η σύνθεση να είναι εξίσου δημιουργική, αλλά σε πιο χαμηλές οκτάβες.
Και η αγάπη του Ενός ήταν τόση, ώστε προσέφερε πλήρη ελευθερία αποφάσεων και κινήσεων σε αυτά τα ιδιαίτερα και παρόμοια δημιουργήματά του. Προσέφερε αυτό που εμείς λέμε ελευθερία βούλησης.
Και τότε αυτά τα δημιουργήματα, οι άνθρωποι, άρχισαν να μαθαίνουν την δημιουργία με τον εύκολο, αλλά επώδυνο τρόπο. Έτσι ήθελαν…
Και άρχισαν να κατεβαίνουν στα σκαλοπάτια της γνώσης. Κάθε κάθοδος ήταν και απομάκρυνση από την Πηγή. Έτσι ήθελαν…
Και αφού πολύ απομακρύνθηκαν και ξέχασαν εντελώς ότι οι εμφυτευμένες δυνατότητές τους ήταν δημιουργικές στα ανώτερα επίπεδα ύπαρξης, προτίμησαν να δημιουργούν στα κατώτερα επίπεδα ύπαρξης. Αλλά αυτή η δημιουργία, με καταστροφή έμοιαζε περισσότερο.
Αυτό προκάλεσε την απέραντη θλίψη του Ενός.
Και τότε Αυτός, αναδιπλούμενος στο Πνεύμα του, κατήλθε σε ανθρώπινο επίπεδο και ενσαρκωμένος μέσω άσπιλης γέννησης, σήκωσε στους ώμους του όλα τα ατοπήματα των αγαπημένων του τέκνων, των ανθρώπων, ώστε να απαλλαγούν από αυτά και να ξαναθυμηθούν την θεϊκή τους καταγωγή. Και να επιστρέψουν στην Πηγή, εάν το θελήσουν.
Και το ενσαρκωμένο Πνεύμα Του, ο Μονογενής Του Υιός, υπέφερε την σταύρωση για αυτήν του την δράση, από τα ίδια τα αγνοούντα τέκνα του. Και πόνεσε και πέθανε σαν άνθρωπος. Αλλά αναστήθηκε σαν θεός. Και ποτέ δεν μετάνιωσε για αυτό.
Αυτό φαίνεται στο γεγονός ότι το θείο δράμα επαναλαμβάνεται από τότε μέχρι σήμερα, μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Συνεχώς!!!
Στην επανάληψη αυτή, καθένας παίζει (λόγω της ελεύθερης βούλησης του), τον ρόλο του.
Άλλοι κάνουν πως δεν θυμούνται. Έτσι θέλουν…
Άλλοι θυμούνται με διαλλείματα. Έτσι θέλουν…
Άλλοι δεν θυμούνται καθόλου. Έτσι θέλουν…
Άλλοι θυμούνται και μετα-νοούν. Έτσι θέλουν…
Και λίγοι επιστρέφουν ταπεινά. Έτσι θέλουν…
Η επιστροφή δίνει χαρά σε Εκείνον. Και διάθεση για να συνεχίσει. Να συνεχίσει να τροφοδοτεί τα τέκνα του, να τα αγαπά, να τα φροντίζει, να τα περιμένει με ανοιχτή αγκαλιά, ώστε να τα δει να δημιουργούν όπως Αυτός!!!
Γιατί η Δημιουργία δεν φαίνεται να έχει τέλος!!!
fairy-tales-kids-1920x1440
Πηγή: ΗΡΩ

Γιατί;

Γιατί η ευτυχία είναι σε στιγμές;
Γιατί η αγάπη δεν προσφέρεται παντού;
Γιατί η χαρά δεν διαρκεί;
Γιατί η ελευθερία είναι φυλακισμένη;
Γιατί η τελειότητα έχει ατέλειες;
Γιατί αλλάζουμε ινδάλματα;
Γιατί η συμπόνια δεν πάσχει;
Γιατί η ματαιοδοξία κυριαρχεί;
Γιατί η άνοδος είναι κουραστική;
Γιατί η επανάληψη είναι ανιαρή;
Γιατί η ομορφιά είναι σχετική;
Γιατί η φύση ενθουσιάζει;
Γιατί η καρδιά πονάει;
Γιατί παιδευόμαστε;
Γιατί η τροφή δυναμώνει;
Γιατί η ψυχή εκπαιδεύεται;
Γιατί υπάρχει η ασθένεια;
Γιατί η σκέψη δεν σταματά;
Γιατί η αλλαγή είναι δύσκολη;
Γιατί η ευγένεια αρέσει;
Γιατί συνέχεια επιθυμούμε;
Γιατί η βοήθεια κάνει διακρίσεις;
Γιατί η ζήλεια δηλητηριάζει;
Γιατί θυμόμαστε;
Γιατί η άγνοια είναι εκτενής;
Γιατί η εργασία δεν είναι χαρά;
Γιατί η γη κινείται;
Γιατί όλα κάνουν κύκλους;
Γιατί η πραγματικότητα είναι κρυμμένη;
Γιατί φαντάζει η φαντασία;
Γιατί η εξημέρωση είναι ατομική υπόθεση;
Γιατί η βία διαρκεί;
Γιατί είμαστε σημαντικοί κι ασήμαντοι;
Γιατί τρέχουμε τόσο πολύ;
Γιατί φοβόμαστε να φοβόμαστε;
Γιατί ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;
Γιατί η ανάγκη ωθεί;
Γιατί υπάρχει η ντροπή;
Γιατί η τιμιότητα είναι πολύτιμη;
Γιατί έχει η ψυχή καθρέφτη;
Γιατί δεν πετάμε σαν πουλιά;
Γιατί υπάρχει το άπειρο;
Γιατί η γέννηση προηγείται;
Γιατί δεν γελάμε αρκετά;
Γιατί δεν εμβαθύνουμε στο νόημα της ζωής;
Γιατί;
Προέλευση: ΗΡΩ

26 Απριλίου 2017

Γνωμικά

Ο αισιόδοξος πιστεύει ότι έχουμε πολλές δυνατότητες σήμερα. Ο απαισιόδοξος φοβάται ότι αυτό είναι αλήθεια.

Έχετε προσέξει την σημερινή σας κατάσταση;
Θυμάστε πως αντιμετωπίζατε την ζωή όταν ήσασταν μικροί;
Ποια ήταν τα όνειρά σας;
Θέλατε να γίνετε γιατροί, αστροναύτες, στρατηγοί, βασιλιάδες;
Παιδικά όνειρα θα μου πείτε.
Τελικά, καταντήσατε υπάλληλοι που τρέχουν για το μεροκάματο ή «μαγαζάτορες» που παλεύουν να κρατήσουν ανοιχτή την επιχείρηση ληστεύοντας και ληστευόμενοι;
Έχετε καταλάβει τι είναι αυτό που σας έφερε στην σημερινή σας «μη ονειρική» κατάσταση;
Ήταν βόλεμα; αμυαλιά; τεμπελιά; ατυχία;
Πάντως ότι και αν ήταν το φαινομενικό πρόβλημα που σας έφερε σε αυτήν την κατάσταση, ένα είναι σίγουρο: κάπου κάτω από την προσωπικότητα, κρυμμένος πίσω από δεκάρικους λόγους για την αξία σας, το πόσο άτυχοι σταθήκατε και το πόσο αγνώμονες ήταν οι άλλοι απέναντί σας, κρύβεται ο κύριος φταίχτης: το αγαπημένο ΕΓΩ και ο Φόβος. Και αν δεν το γνωρίζετε, ο φόβος είναι το κύριο κίνητρο της δράσης του ανθρώπου.
Το ξέρω ότι εσείς (αντίθετα από τους άλλους ανθρώπους) είσαστε άφοβοι, θαρραλέοι και τρομεροί.
Αλλά καλόν θα ήταν να κλειστείτε στο δωμάτιό σας, χωρίς να σας βλέπει κανείς, και να ομολογήσετε μπροστά στον καθρέπτη σας όλα εκείνα που σας τρομοκρατούν και θέλετε ΠΑΣΕΙ ΘΥΣΙΑ να τα ξεχάσετε.
Λοιπόν;
Φοβάστε μήπως μείνετε άνεργοι;
Μήπως αρρωστήσετε;
Μήπως σας απατήσει ο σύντροφός σας;
Μήπως δεν αναγνωρίσουν οι άλλοι την αξία σας;
Μήπως σας προδώσουν;
Μήπως κακολογήσουν;
Μήπως σας παρεξηγήσουν;
Μήπως μείνετε μόνοι;
Μήπως σας ληστέψουν;
Βρείτε τον φόβο ή μάλλον τους φόβους σας και έπειτα σκεφτείτε:
Μπορείτε να κάνετε κάτι για αυτούς;
Αν δείτε το θέμα ψύχραιμα θα διαπιστώσετε ότι αυτά που μπορείτε να κάνετε είναι από ελάχιστα έως ανύπαρκτα. Και όσο και αν παιδευόσαστε, το μόνο που καταφέρνετε είναι τελικά να ζείτε μέσα στον φόβο ΧΩΡΙΣ να μπορείτε ν αποφύγετε οποιοδήποτε ατυχές συμβάν.
Τότε (ίσως) θα βγάλετε το συμπέρασμα ότι δεν αξίζει τον κόπο να φοβόσαστε.
Με αυτήν την μέθοδο, δεν θα αποκτήσετε περισσότερα λεφτά ή καλή υγεία, δεν θα γίνετε διάσημοι, δεν θα αναγνωρίσουν την «αξία» σας.
Αλλά σας εγγυώμαι ότι σίγουρα θα αισθανθείτε καλύτερα. Και ποτέ δεν ξέρετε τι μπορεί να συμβεί τελικά. Ο αγαπημένος μου συγγραφέας λέει:
«Πρέπει να μάθουμε να μην φοβόμαστε. Όταν τελειώνει ο φόβος, τότε η ζωή επιφυλάσσει στον άνθρωπο πολλές ευχάριστες εκπλήξεις».

Γνωμικά

Κάθε λεπτό που θυμώνεις χάνεις εξήντα δευτερόλεπτα ευτυχίας.
Ο θυμός σε βάζει σε μία κολάσια εσωτερική κατάσταση. Πολλές φορές σε ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ να πεις ή να κάνεις πράγματα για τα οποία μετά από λίγο μετανοείς πικρά, συνήθως χωρίς να μπορείς να διορθώσεις το σφάλμα σου.
Θα συμπληρώσω ότι αυτό δεν ισχύει μόνο για τον θυμό.
Για αυτό πάρτε ένα κομμάτι χαρτί και σημειώστε πόσα λεπτά κάθε ημέρα περνάτε μέσα σε θυμό…
Και πόσα λεπτά περνάτε μέσα σε ζήλια…
Και πόσα λεπτά περνάτε μέσα σε απληστία..
Και πόσα λεπτά περνάτε μέσα σε ματαιοδοξία…
Και πόσα λεπτά περνάτε μέσα σε απελπισία…
Και πόσα λεπτά περνάτε μέσα σε φόβο…
Και πόσα λεπτά περνάτε μέσα σε μίσος…
Κλπ…
Κλπ…
Κλπ…
Κάντε την πρόσθεση και θα δείτε πόσες ώρες δυστυχίας κάθε ημέρα περνάτε κυριολεκτικά με την θέλησή σας μέσα στην κόλαση.

Γνωμικά

Σήκω για να σε δουν. Μίλα για να σε ακούσουν. Σώπαινε για να σε εκτιμήσουν.
Να και μία παροιμία παντελώς ξεπερασμένη και χωρίς καμία εφαρμογή στην «πολιτισμένη» κοινωνία μας.
Αν ένας σοφός άνθρωπος σωπάσει θα ξεχαστεί ΑΚΑΡΙΑΙΑ από την μάζα, η οποία έχει ανατραφεί με το εύκολο, το εντυπωσιακό, το ασήμαντο, το χωρίς νόημα, και γενικά με τα σκουπίδια της σημερινής κατώτατης ανθρώπινης διανόησης.
Όχι βέβαια ότι τελικά θα τον άκουγε κανένας όσο και να φώναζε.
Αυτό το πρόβλημα είναι πανάρχαιο. Είναι το πρόβλημα που κατέστρεψε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, αλλά και κάθε άλλον αρχαίο και ξεχασμένο πια πολιτισμό. Μερικοί σοφοί που θα δώσουν μία ώθηση, δεν αρκούν για να «σηκώσουν πνευματικά» ολόκληρη την αγνοούσα, ηλίθια και ψωροπερήφανη κοινωνία της εποχής τους. Το πολύ-πολύ να προκαλέσουν μία παροδική πνευματική λάμψη, η οποία θα εξαφανιστεί γρήγορα.
Μια μέρα ο Διογένης μιλούσε στην αγορά για ένα σοβαρό ζήτημα, αλλά κανείς δεν τον πρόσεχε. Άρχισε λοιπόν να κάνει περίεργους ήχους με σφυρίγματα, κοάσματα και άλλα. Τότε (φυσικά) μαζεύτηκαν πολλοί γύρω του και αυτός τους είπε:
Μυαλό που έχετε! Όταν πρόκειται για φλυαρίες τρέχετε αμέσως, αλλά όταν πρόκειται για σπουδαία ζητήματα τότε αμελείτε και καθυστερείτε!
Αυτή η ιστορία σας θυμίζει καθόλου την σημερινή κατάσταση;

Γνωμικά

Σοφός δεν είναι εκείνος που έχει πολλές γνώσεις, αλλά εκείνος που έχει λίγες αδυναμίες.

Έχετε προσέξει ότι το εκπαιδευτικό σύστημα βγάζει «ανειδίκευτους μορφωμένους»;
Έχετε προσέξει ότι ένας μορφωμένος επιστήμονας δεν ξέρει (αλλά και φοβάται) να αλλάξει μία λάμπα στο πορτατίφ;
Έχετε προσέξει ότι πάντα απαιτείται ένας «ειδικός» ακόμα και για τα απλούστερα πράγματα;
Έχετε προσέξει ότι είσαστε «ειδικοί» αρκεί να πάρετε ένα επίσημο χαρτί, έστω και αν δεν ξέρετε να κάνετε μία διαίρεση;
Έχετε προσέξει ότι υπάρχει ένας κατακλυσμός νόμων και διατάξεων που απαιτούν «ειδικούς» και άδειες για κάθε περίπτωση;
Έχετε προσέξει ότι όλα αυτά ακρωτηριάζουν και αποθαρρύνουν την ανθρώπινη δημιουργικότητα;
Έχετε προσέξει ότι από την στιγμή που γεννιέστε σας τοποθετούν πάνω σε ένα βάθρο μεγαλειότητας;
Έχετε προσέξει ότι μόνιμα σας εκπαιδεύουν έτσι ώστε να είσαστε ονειροπαρμένοι, εγωπαθείς, αδρανείς και άπληστοι;
Έχετε προσέξει ότι θέλετε να έχετε τα πάντα και να απολαμβάνετε τα πάντα μόνο και μόνο «γιατί είσαστε εσείς»;
Έχετε προσέξει πόσες επίκτητες ανάγκες σας έχουν δημιουργήσει;
Έχετε προσέξει πόσο απελπισμένα χρειάζεστε τους «ειδικούς» και τα προϊόντα τους για να σας καλύψουν την οποιαδήποτε υλική, σωματική, συναισθηματική ή ψυχική ανάγκη σας;
Τελικά έχετε προσέξει το γεγονός ότι για όλα εσείς έχετε ΠΑΝΤΑ δίκιο και ότι για όλα φταίνε ΠΑΝΤΑ οι άλλοι και ΠΟΤΕ εσείς;
ΤΕΛΙΚΑ, ΕΧΕΤΕ ΠΡΟΣΕΞΕΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ;
Αν όχι αρχίστε να προσέχετε κάτι, οτιδήποτε, τώρα!
Έτσι ίσως να ανακαλύψετε το μονοπάτι που οδηγεί στην σοφία. Το αν θα το ακολουθήσετε όμως είναι άλλο θέμα.

Γνωμικά

Σοφός άνθρωπος δεν αυτός που αν φύγει για λίγο θα σου λείψει. Σοφός είναι αυτός που όταν τον γνωρίσεις θα νιώσεις ότι σου έλειπε μια ζωή.
Η έννοια της σοφίας έχει διαστρεβλωθεί άγρια από τον σύγχρονο πολιτισμό. Έχει καταντήσει να σημαίνει «μέγεθος διανοητικής πληροφόρησης».
Ο πραγματικός σοφός δεν είναι ένας άνθρωπος που έχει αποστηθίσει ολόκληρες βιβλιοθήκες ή που έχει ένα πτυχίο που του επιτρέπει να κάνει τον ειδικό στις αγράμματες ανθρώπινες μάζες.
Ο πραγματικός σοφός μπορεί να είναι τελείως αγράμματος ή να μην έχει ούτε ένα πτυχίο. Εκείνο που κάνει την διαφορά είναι ότι μπορεί και «βλέπει». Γνωρίζει στιγμιαία τις αιτίες των πραγμάτων, τις προθέσεις των ανθρώπων, την αλήθεια και το ψέμα πίσω από τα λαμπρά λόγια τους. Γνωρίζει «χωρίς να ξέρει πως». Οι αιτίες των πραγμάτων είναι ορατές για αυτόν. Λειτουργεί έξω από τον χωροχρόνο. Αδιαφορεί για κάθε «σημαντικό ζήτημα» που μας τρώει τον χρόνο μας.
Τώρα το πώς το επιτυγχάνει αυτό είναι «αλλουνού παπά ευαγγέλιο», αφού πρόκειται για μία δύσκολη διαδρομή, η οποία δεν είναι τόσο εύκολο να εξηγηθεί, ούτε τόσο απλό ώστε να την καταλάβει κάποιος και τελικά να την αποδεχθεί.
Αλλά η διαδρομή ξεκινάει από εσάς. Αναρωτηθείτε:
Εσείς είσαστε σοφοί ή απλά πολύξεροι;
Ξέρετε κανέναν σοφό;
Και αν ξέρετε προσπαθείτε να του μοιάσετε;
Ή απλά είσαστε ευχαριστημένοι να φυτοζωείτε ασχολούμενοι με τις μοντέρνες σαχλαμάρες της καθημερινότητας;

Γνωμικά

Λέει ο Αριστοτέλης: Ασκούμενοι σε πράξεις μετριοπαθείς γινόμαστε μετριοπαθείς και ασκούμενοι σε πράξεις θαρραλέες γινόμαστε θαρραλέοι.
Εσείς σε τι πράξεις ασκείστε;
Μήπως απλά ασκήστε στον καταναλωτισμό; Στην μετριότητα; Στην τεμπελιά; Στην κενοδοξία; Στην κακομοιριά; Στην δειλία; Στον φόβο; Στον ωχαδερφισμό;
Και επειδή (μην το αρνείστε) τα ασκείτε όλα αυτά, και άλλα χειρότερα, τότε πως περιμένετε να αλλάξει η ζωή σας προς το καλύτερο; Πως περιμένετε να συμβεί κάτι διαφορετικό από την τραγωδία που συμβαίνει στην γη;
Κρίμα.
Όπως λέει και ο αγαπημένος μου συγγραφέας:
Δεν θα ήταν όμορφο να αποφασίσουμε να περάσουμε όλη μας την ζωή σαν ήρωες και πολεμιστές και όχι σαν φοβισμένοι τυφλοπόντικες;

Γνωμικά

Για να είσαι ελεύθερος πρέπει να εξουσιάζεις τον εαυτό σου.
Πως μπορεί να υπάρχει ελευθερία σήμερα; Η αυτοκυριαρχία, η αυτοσυγκράτηση, το «ευ ζειν», έχουν αντικατασταθεί από την ασυδοσία, τον εκμαυλισμό και την απόκτηση πλούτου.
Τα μικρά παιδιά υφίστανται έναν καταιγισμό, μία τρομερή πλύση εγκεφάλου, που τα ανεβάζει «στο βάθρο του βασιλιά» χαϊδεύοντας τον ελοχεύοντα εγωισμό τους, καλλιεργώντας τα εν δυνάμει πάθη τους και αναθρέφοντάς τα με «άρτον και θεάματα».
Και όλοι εσείς αφήνετε την κατάσταση να διαιωνίζεται. Έχετε «σοβαρό λόγο» για αυτό βέβαια. Έχετε να δουλέψετε, να αγοράσετε ηλεκτρονικά ήδη, να δείξετε το πόσο αξίζετε (μόνο και μόνο γιατί είσαστε εσείς), να δείτε αθλητικά και σαπουνόπερες κλπ, κλπ ,κλπ. Που καιρός για τέτοια παραμύθια.
Για να βρείτε (ΑΝ θέλετε βέβαια) την αιτία της παγκόσμιας δυστυχίας δεν χρειάζεται να πάτε πολύ μακριά. Αρκεί να κοιταχτείτε στον καθρέφτη σας. Εκεί θα δείτε όλο το τέρας του εγωισμού που μεταμφιέζεται σε έναν καλόκαρδο και πολιτισμένο άνθρωπο.

Γνωμικά

Το κακό με την ισότητα είναι ότι την θέλουμε μόνο με τους ανώτερους.
Το να πιστεύει κάποιος ότι «αξίζει κάτι» λέγεται αυτοεκτίμηση. Όλοι «αξίζουν κάτι». Όλοι έχουν μία ικανότητα που μπορεί να χρησιμεύσει σε άλλους που δεν την έχουν.
Όμως το να πιστεύει κάποιος ότι «αξίζει τα πάντα» πρόκειται για μία πολύ επικίνδυνη ψυχική διαταραχή. Πρόκειται για την πιο διαδεδομένη έκφραση του εγωιστικού ψυχισμού των ανθρώπων.
Έτσι εσείς αξίζετε την αναγνώριση της αξίας σας περισσότερο από τους υπόλοιπους.
Πρόκειται για ανεξέλεγκτο ψυχολογικό φασισμό.
Και θα τον δείτε να εφαρμόζεται σε κάθε γωνιά της γης, προκαλώντας κάθε είδους γενοκτονία και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, και να πλημυρίζει την υφήλιο με πείνα, πόνο, και φτώχεια.

Γνωμικά

Ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει ότι θέλει. Είναι όμως υποχρεωμένος να λέει αυτό που πρέπει.

Έχετε σκεφτεί ποτέ την διαφορά αυτών των δύο πραγμάτων; Σίγουρα όχι, γιατί πάντοτε έχουμε την τάση να μπερδεύουμε αυτό που θέλουμε με το σωστό.
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα για αν το καταλάβετε:
Ένας επιχειρηματίας θέλει κέρδη. Και για να έχει περισσότερα κέρδη θα πρέπει να πουλάει σε αυξημένη τιμή πράγματα μικρής αξίας. Αυτό το θεωρεί σωστό. Εσείς από την άλλη μεριά θέλετε να αγοράζετε πράγματα μεγάλης αξίας σε πολύ μικρή τιμή. Και αυτό το θεωρείτε σωστό.
Έτσι στην διαμάχη μεταξύ πωλητή και αγοραστή, έχουν δίκιο και οι δύο. Ποιο είναι όμως το σωστό; Ποιο από τα δύο δίκια πρέπει να υποστηρίξετε σαν σωστό και πρέπον;
Από αυτόν τον κανόνα δεν ξεφεύγουν και οι κάθε είδους ανθρώπινες σχέσεις. Και αν παραδεχθείτε σαν σωστό αυτό που σας λέω τότε έχετε ένα φαινομενικά σοβαρό πρόβλημα.
Όμως η λύση είναι απλή, αφού σε κάθε γεγονός, σε κάθε προστριβή, σε κάθε πρόβλημα που θα συναντήσετε, θα πρέπει να έχετε κατά νου έναν και μοναδικό κανόνα:
Ακόμα και σε ένα απειροελάχιστο ελάχιστο ποσοστό, ο άλλος ΠΑΝΤΟΤΕ έχει κάποιο δίκιο, έστω και αν δεν μπορείτε να το αντιληφθείτε αφού «σας πνίγει το δικό σας».

Γνωμικά

Αν δεν ξέρεις που πηγαίνεις, πρέπει τουλάχιστον να ξέρεις από πού έρχεσαι.
Εσείς;
Ξέρετε από πού ερχόσαστε;
Ξέρετε για τους προγόνους σας;
Ξέρετε την πανάρχαια «ηλιακή» γλώσσα τους;
Ξέρετε για τα πανάρχαια έθιμά τους;
Έχετε αποκτήσει κάτι από τον πολιτισμό τους;
Ή έχετε καταντήσει σαν τις αρχαίες κέλτικες ευρωπαϊκές φυλές;
Οι σημερινοί απόγονοί τους δεν έχουν ιδέα για την αρχαία «ηλιακή» Ρουνική γραφή. Μερικοί μόνο αυτόκλητοι «δάσκαλοι» κερδοσκοπούν επάνω στα μυστηριώδη σύμβολα. Και πουλάνε σοφία στους ανεγκέφαλους Κέλτες που κατάντησαν να ξέρουν πλέον μόνο από κινητά και γκάτζετ, θεωρώντας τις Ρούνες ορνιθοσκαλίσματα και χάσιμο χρόνου.
Σαν τους νεοέλληνες του Ελλαντιστάν ένα πράμα.
Τώρα το πού θα καταλήξει ο δρόμος και των δύο δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να προβλεφθεί. Και προφανώς δεν έχει σχέση με κανένα μέλλον…

Γνωμικά

Ο ουρανός δεν καθρεφτίζεται σε μία ταραγμένη λίμνη. Ούτε και σε μία ταραγμένη ψυχή.
Και πολύ περισσότερο σε μία λασπωμένη.
Σκεφτείτε πόσες ώρες κάθε ημέρα περνάτε μέσα σε καταστάσεις φόβου, λύπης, ζήλειας, υπερηφάνειας, λαιμαργίας, αδιαφορίας, μίσους, αδιαλλαξίας, απελπισίας, υποκρισίας, απληστίας και τόσων άλλων «ανθρώπινων» συναισθημάτων.
Αν το κάνετε αυτό θα καταλάβετε γιατί δεν μπορείτε να δείτε τον ουρανό, και γιατί είσαστε μόνιμα "μαυρισμένοι".
Και θα καταλάβετε επίσης γιατί η ανθρωπότητα βρίσκεται στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται. και γιατί δεν θα αλλάξει ποτέ. Γιατί για να αλλάξει πρέπει να αλλάξετε εσείς. Αλλά όμως κανένας δεν θέλει να αλλάξει. Ούτε καν εγώ που σας το προτείνω.

Γνωμικά

Ο ανόητος χαίρεται όταν ικανοποιούνται οι επιθυμίες του. Ο σοφός χαίρεται ούτως ή άλλως.
Ο λόγος είναι ότι δεν είναι ένα με τις επιθυμίες του. Ο σοφός γνωρίζει ότι είναι χωρισμένος στα δύο. Στον ανώτερο και στον κατώτερο. Ο κατώτερος είναι ο «επιθυμών εαυτός» που θέλει μόνο να ικανοποιούνται οι επιθυμίες του. Ο ανώτερος είναι διαρκής, έξω από επιθυμίες και ευχάριστα ή δυσάρεστα γεγονότα. Ο σοφός προτιμάει να προσπαθεί να αναπτύσσει τον ανώτερο εαυτό του.
Και αυτή η προσπάθεια από μόνη της είναι πηγή ευχαρίστησης. Ούτως ή άλλως.

Γνωμικά

Υπάρχει μια παλιά έκφραση που λέει «το να δεις σημαίνει να πιστέψεις».
Αλλά είναι πιο ακριβές να πούμε ότι «το να πιστεύεις σημαίνει να βλέπεις».
Δηλαδή, έχετε την τάση να βλέπετε εκείνο που πιστεύετε ότι θα δείτε.
Αυτό σας κάνει να έχετε εμπειρία αυτού που περιμένετε.

Τα παραπάνω τα είπε ο Dr. Carl Sorensen, που είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Stanford. Ξέρουν πολλά εκεί, και καμιά φορά τους ξεφεύγει και τα λένε.
Αυτά τα λόγια περιγράφουν πολύ καλά αυτό που προσπαθώ να «διαφημίσω»: είναι το γεγονός ότι κοιμόμαστε κυριολεκτικά όρθιοι.
Δεν αντιλαμβανόμαστε το ακριβές περιβάλλον μας, αλλά μόνο εκείνο που νομίζουμε σαν αληθινό.
ΚΑΝΕΝΑΣ δεν πρόκειται ποτέ να σας επιστήσει την προσοχή σας επάνω σε αυτό το γεγονός. Αντιθέτως θα σας μαθαίνουν ότι είσαστε απόλυτα ξύπνιοι και απόλυτοι κύριοι της τύχης σας.
Τίποτε δεν είναι πιο μακριά από την αλήθεια από αυτό.
Και αν κάποιοι (συνήθως από «σχολές απελευθέρωσης» ινδικού τύπου) σας πουν ότι κοιμόσαστε θα πουν επίσης ότι αυτό δεν είναι σημαντικό και ότι αρκεί να ασχολείστε με κάποιες τελετουργίες ή να πιστεύετε ότι με τον χρόνο θα αλλάξουν όλα.
Την ίδια διαδικασία χρησιμοποιεί επιμελώς το Σύστημα. Σας κρατάει κοιμισμένους, φοβισμένους, απογοητευμένους και ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΥΣ με την θαυμαστή τεχνολογία του.
Βλέπετε δεν είναι εύκολο να πιστέψετε ότι κοιμάστε πραγματικά όρθιοι. Δεν είναι εύκολο να καταλάβετε ότι ενώ μιλάτε, τρώτε, δουλεύετε κλπ ταυτόχρονα κοιμόσαστε βαθιά ονειρευόμενοι.
Και ούτε περιμένω ότι θα το κάνετε. Ακόμα προσπαθώ να χωνέψω πως συμβαίνει αυτό.
Ακόμα και εμένα μου φαίνεται απίστευτο.

Γνωμικά

Τα λουλούδια του αύριο κρύβονται μέσα στους σπόρους του σήμερα.

Πρόκειται για μία πολύ καλή και ποιητική περιγραφή του νόμου της Ανταπόδοσης: του Κάρμα και του Ντάρμα.
Θα μπορούσα να συμπληρώσω: Τα βάσανα του αύριο κρύβονται μέσα στις πράξεις του σήμερα.
Θέλετε ένα παράδειγμα;
Αν καπνίζετε κάποια στιγμή θα πάθετε καρκίνο του πνεύμονα. Τον φυτεύετε σήμερα και αυτός «ανθίζει» αύριο.
Έτσι, μην παραπονιόσαστε για τα σημερινά σας βάσανα. Εσείς οι ίδιοι τα επιδιώξατε και τα προκαλέσατε με τις πράξεις σας.
Το πρόβλημα γενικά δεν είναι τα βάσανα που έχετε σήμερα, αλλά τα λάθη που κάνετε σήμερα.
Τα σημερινά βάσανα κάποια στιγμή θα περάσουν, αν βέβαια ο λάθος σπόρος δεν είναι τεράστιος.
Αλλά γιατί να επιμένετε να φυτεύετε καινούρια βάσανα στον κήπο σας;
Δεν αξίζει τον κόπο να μάθετε να σταματήσετε αυτήν την επιζήμια συνήθεια;
Σκεφτείτε το λίγο…

Γνωμικά

Η ευτυχία δεν είναι το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας για την επίτευξή της. Η ευτυχία είναι περισσότερο παραπροϊόν άλλων δραστηριοτήτων.

Για αυτό πρέπει να ξέρετε ότι κανένας και τίποτε δεν πρόκειται ποτέ να σας φέρει την ευτυχία «γιατί έτσι».
Άλλοι την κυνηγάτε στις υλικές απολαύσεις. Αλλά όσα και να αποκτήσετε, όσα και να καταναλώσετε, όσο και να μεγαλώσει η περιουσία σας ή φήμη σας μεταξύ των ανθρώπων, η ευτυχία θα ξεγλιστράει συνέχεια από τα χέρια σας.
Άλλοι την κυνηγάτε στις πνευματικές απολαύσεις. Αλλά όσα και να μάθετε, όση μουσική και να ακούσετε, όσα θέατρα και αν πάτε, όσα βιβλία και αν διαβάσετε, σε όσες θρησκείες και αν γίνετε οπαδοί, θα ξεγλιστράει συνέχεια από τα χέρια σας.
Όλα τα παραπάνω έχουν σχέση με το να περνάτε ευχάριστα ή δυσάρεστα τον χρόνο σας. Αλλά η ευτυχία δεν έχει σχέση με τον χρόνο. Μόνο το ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ μας ΕΓΩ έχει σχέση με τον χρόνο. Και απαιτείται πολύς χρόνος για να εξηγηθεί αυτό καλύτερα.
Σκεφτείτε το λίγο.

Γνωμικά

Ο φόβος είναι μετά την υπεροψία ο μεγαλύτερος εχθρός.

Αλήθεια υπάρχει κάποια στιγμή στην ζωή σας που να μην φοβόσαστε; Υπάρχει κάτι, οτιδήποτε που να μην το φοβόσαστε;
Φοβόσαστε τα μικρόβια, τις πεταλούδες, τα μυρμήγκια, τις γάτες, τους σκύλους…
Φοβόσαστε το σκοτάδι, το ηλεκτρικό ρεύμα, τα αυτοκίνητα (ακόμα και όταν οδηγείτε).
Φοβόσαστε την μοναξιά, τους άλλους ανθρώπους, την γαλήνη της φύσης, τον ήλιο.
Φοβόσαστε για την δουλειά σας, τα παιδιά σας, το σπίτι σας, τα λεφτά σας.
Φοβόσαστε για την υπόληψή σας, για το τι θα πουν οι άλλοι.
Φοβόσαστε την αρρώστια, τα γεράματα, τον θάνατο.
Τελικά, είσαστε ένα μίγμα φόβων που μεταμφιέζεται σε μαγκιά, αδιαλλαξία και αδιαφορία για τους άλλους.
Όμως πολύ φοβάμαι ότι δεν θα καταλάβετε τίποτε από αυτό το κείμενο.

Γνωμικά

Ο δρόμος της ελευθερίας αρχίζει από την στέρηση.

Υπάρχει ένας παγκόσμιος νόμος που λέει ότι κάθε πράγμα που χρειάζεσαι ή επιθυμείς σου στερεί την ελευθερία σου.
Ένας άνθρωπος για να απελευθερωθεί από τα δεσμά του αλκοόλ πρέπει να αρχίσει να το στερείται.
Ένας άνθρωπος για να απελευθερωθεί από τα δεσμά του ναρκωτικού πρέπει να αρχίσει να το στερείται.
Ένας άνθρωπος για να απελευθερωθεί από τα δεσμά του εγωισμού πρέπει να αρχίσει να τον στερείται.
Και ενώ όλοι οι σπουδαγμένοι και ασπούδαχτοι, δυτικοί και ανατολικοί «γιατροί της ψυχής» αποδέχονται και διδάσκουν τον μηχανισμό της στέρησης στα δύο πρώτα κάνουν στροφή 180 μοιρών όταν φθάνουν στο τρίτο.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΡΗΘΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΕΓΩΙΣΜΟ ΤΟΥΣ.
Θεοποιούν, λατρεύουν και υπηρετούν το ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ τους ΕΓΩ, εξαπατώντας αυτοεξαπατώμενοι και πείθοντας όλο τον κόσμο για την «μοναδικότητα» του ψυχισμού του.
Και εσείς, με την σειρά σας, καλόπιστοι και βολεμένοι στο εύκολο, λατρεύετε εκείνο που σας σκλαβώνει και σας κρατάει δέσμιους σε έναν κόσμο μίσους, αγωνίας και οδύνης, ενώ ταυτόχρονα σας κάνει να αισθάνεστε ανώτερα όντα επειδή κάνετε ότι κάνουν και τα επτά άλλα δισεκατομμύρια άνθρωποι: να επιθυμούν με απληστία όλα όσα δεν έχουν.
Ταυτόχρονα, μέσα σε όλη αυτήν την απατηλή θεϊκότητά σας, σε όλη αυτή την τεχνητή ανωτερότητα και πολιτισμό σας, η ζωή έρχεται σε δυσάρεστα και ευχάριστα κύματα, σας παρασέρνει σαν ένα σανίδι στην τρικυμία και σας μεταχειρίζεται ακριβώς σαν αυτό που είσαστε: θλιβεροί δούλοι ανεκπλήρωτων επιθυμιών και ονείρων,
Βέβαια, αυτά δεν ισχύουν για εσάς! Εσείς είσαστε τόσο διαφορετικοί από τους άλλους ανθρώπους…

Γνωμικά

Γύρισε το πρόσωπό σου στον ήλιο και οι σκιές θα χαθούν.

Με τον ίδιο τρόπο μόλις γυρίσεις το πρόσωπό σου προς το πνεύμα, προς την Αρχή, τα σκοτάδια της ύλης, τα οποία τόσο σε καταδυναστεύουν, αποδυναμώνονται.
Όχι, δεν σταματάνε να υπάρχουν. Δεν σταματάνε να σε βασανίζουν. Η ζωή σου δεν θα μετατραπεί σε παραδεισένια.
Όμως κάτι θα αλλάξει. Και αυτό που αλλάζει δεν περιγράφεται. Μπορεί μόνο να βιωθεί. Δεν έχει καμία σχέση με πολιτική, λεφτά, θρησκείες, καλές προθέσεις και φιλοσοφικές πεποιθήσεις.
Είναι σαν την φωτιά που καίει. Όταν καείς μπορείς να ξέρεις τι είναι το κάψιμο αλλά δεν μπορείς να το περιγράψεις.
Όμως όλοι κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Γυρνάνε την πλάτη τους στην Αρχή και κοιτάνε τα Σκοτάδια. Και έτσι τα Σκοτάδια τους κοιτάνε και αυτά. Και μετά τους καταλαμβάνουν.
Και οι άνθρωποι κλαίνε και οδύρονται και ΔΗΘΕΝ προσεύχονται σε έναν από τους χιλιάδες θεούς που τους προσφέρει το Σύστημα. Και κάθε τι ΔΗΘΕΝ πνευματικό που κάνουν, το κάνουν από ΚΑΘΑΡΟ ΦΟΒΟ. Και στο τέλος θα πεθάνουν φοβισμένοι χωρίς καν να ζήσουν ποτέ.
Μην κάνετε το ίδιο λάθος.
Αν το κάνετε σταματήστε το εδώ.
Και γυρίστε το πρόσωπό σας στην Αρχή.
Μόνο να κερδίσετε έχετε από αυτό.

Γνωμικά

Ο νους σας είναι το όριό σας. Όσο ο νους σας μπορεί να φανταστεί κάτι εσείς μπορείτε να το επιτύχετε.

Αυτό επαναλαμβάνεται σε όλες τις φιλοσοφίες με πολλές διαφορετικές μορφές.
Σκεφτείτε το λίγο και θα καταλάβετε γιατί το Σύστημα σας θέλει χαζούς και άβουλους καταναλωτές ηλίθιων τηλεοπτικών εκπομπών, που ξέρουν τα πάντα για το μουντιάλ, το Χόλυγουντ και τους ντόπιους «επώνυμους», πηγαίνουν αγεληδόν να ψηφίζουν κάθε φορά εκείνον που θα τους κοροϊδέψει περισσότερο και δεν έχουν ιδέα τι σημαίνουν οι λέξεις «έξυπνος» και «ευφυής» στην ξένη και πεθαμένη γλώσσα που λέγεται αρχαία  ελληνικά, αλλά όμως πιστεύουν ότι είναι καί έξυπνοι καί ευφυείς.

Γνωμικά

Ο βαθμός στον οποίο οι άνθρωποι έχουν εξελιχθεί αποκαλύπτεται άμεσα μέσα από αυτό που θεωρούν σαν ψυχαγωγία και διασκέδαση.

Πως περνάτε τον ελεύθερο χρόνο σας;
Τι θεωρείτε ψυχαγωγία και τι διασκέδαση;
Ξέρετε την διαφορά μεταξύ ψυχαγωγίας και διασκέδασης;
Γνωρίζετε ότι (στην ΑΓΝΩΣΤΗ γλώσσα των αρχαίων Ελλήνων) ψυχαγωγία σημαίνει «εκπαίδευση της ψυχής», ενώ η διασκέδαση σημαίνει «σκόρπισμα»;
Πόση τηλεόραση παρακολουθήσατε αυτόν τον χρόνο;
Πόσα βιβλία έχετε διαβάσει αυτόν τον χρόνο;
Ακούτε καθόλου κλασσική μουσική;
Τι είδους μουσική ακούτε;
Πότε πήγατε τελευταία φορά στην Ακρόπολη ή σε ένα από τα χιλιάδες μουσεία μας;
Τι είδους τροφές τρώτε;
Η απάντηση είναι γνωστή σχεδόν για όλους:
Ψυχαγωγία και διασκέδαση είναι ταυτόσημες λέξεις.
Τα βιβλία είναι κάτι πράγματα που στολίζουν την βιβλιοθήκη, αλλά έχετε στοίβες από αθλητικές εφημερίδες και περιοδικά μόδας.
Η κλασσική μουσική παίζεται στις κηδείες.
Οι σανο-εκπομπές της τηλεόρασης είναι η αγαπημένη σας ασχολία, μαζί με τα τυχερά παιχνίδια.
Τα καψουροτουρκογύφτικα είναι στην ημερησία διάταξη μαζί με ραπ (σήμα κατατεθέν των συμμοριών), ροκ και άλλα νταπαντουπάδικα είδη.
Οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μουσεία είναι μέρη χειρότερα από το Τσέρνομπιλ.
Καταναλώνετε κάθε είδους εισαγόμενη ετοιματζίδικη«υγιεινή» σαβούρα και πίνετε κάθε είδους άθλιες εισαγόμενες «μπόμπες» που σας πουλάνε οι «ψαγμένες» διαφημίσεις.
Οπότε έρχεται η τελευταία ερώτηση:
Για ποιόν λόγο αναρωτιέστε γιατί πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο;
Ή δεν αναρωτιέστε καν αλλά είσαστε ευχαριστημένοι;

Γνωμικά

Να είστε προσεκτικοί με το περιβάλλον που θα επιλέξετε να ζήσετε, επειδή θα γίνετε σαν και αυτό. Να είσαστε προσεκτικοί με τους φίλους που θα επιλέξετε γιατί θα γίνετε σαν και αυτούς.

Ρίξετε μία ειλικρινή ματιά γύρω σας. Σας αρέσει αυτό που βλέπετε;
Μέσα σε άσχημες πόλεις, ζείτε μέσα σε άσχημα διαμερίσματα και δουλεύετε σε άσχημες δουλειές. Κυκλοφοράτε σε άσχημους δρόμους.
Οι άνθρωποι γύρω σας είναι κακάσχημοι. Άλλοι είναι πλαδαροί, άλλοι παχύσαρκοι, άλλοι παραμορφωμένοι και άρρωστοι. Όσοι δεν είναι σε αυτήν την κατηγορία φροντίζουν να παραμορφώνουν το σώμα τους με σκουλαρίκια, καρφιά, τατουάζ, κακάσχημα κουρέματα και απίστευτα κακόγουστα ρούχα.
Παντού υπάρχει νευρικότητα, άγχος και φόβος.
Τελικά το μόνο όμορφο που υπάρχει στην ζωή σας είναι το πανάκριβο 4G κινητό σας, για να κάνετε like στα «κοινωνικά δίκτυα» και να νομίζετε ότι έτσι περνάτε καλά.
Η όλη διαδικασία είναι αυτοτροφοδοτούμενη και είναι ΦΥΣΙΚΟ ότι θα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.
Το ΑΦΥΣΙΚΟ είναι που εσείς δεν το έχετε πάρει είδηση, αν και κατά κάποιον τρόπο και αυτό ΦΥΣΙΚΟ είναι. Το ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΑΣ ΕΓΩ σας κρατάει βαθιά κοιμισμένους και ανίκανους να αντιληφθείτε την πραγματικότητα.

Γνωμικά

«Ω ΚΥΡΙΕ… μην με ξεχνάς όπως εγώ σε ξεχνάω»

Το αν υπάρχει ή όχι Θεός είναι ένα θέμα που δεν πρόκειται ποτέ να αποδειχθεί επιστημονικά.
Η θρησκευτική ή η επιστημονική πεποίθηση δεν είναι απόδειξη, γιατί οι άνθρωποι έχουν κατά καιρούς θεωρήσει σαν αληθινά απίστευτα πράγματα.
Κάποτε οι «επιστήμονες» δίδασκαν ότι η γη είναι το κέντρο του σύμπαντος.
Κάποτε οι «θεολόγοι» έκαιγαν ανθρώπους επειδή έλεγαν ότι η γη δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος.
Προσωπικά δεν μπορώ να στηρίζομαι στην ανθρώπινη βλακεία, από όποια πλευρά και αν προέρχεται. Μπορώ μόνο να στηρίζομαι στην λογική σκέψη για την οποία είναι ικανός (αφού υπάρχουν πολλά επίπεδα λογικής σκέψης).
Και η λογική μου λέει ότι είναι απίστευτα αδύνατον να πιστεύω ότι ΔΕΝ υπάρχει θεός, μόνο και μόνο επειδή οι σημερινοί «επιστήμονες» δεν τον βρήκαν μέσα στους δοκιμαστικούς σωλήνες τους.
Και η λογική μου λέει, επίσης, ότι δεν μπορεί ένας θεός (που είναι η αντιπροσωπεία της απόλυτης και αιώνιας αγάπης) να σε καταδικάζει σε απόλυτη και αιώνια τιμωρία,. Την στιγμή μάλιστα ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕ Ο ΙΔΙΟΣ να ρέπεις προς το κακό.
Η λογική μου λέει ότι αυτό το αδιανόητα αχανές σύμπαν πρέπει να έχει ένα κέντρο. Και αυτό το κέντρο πρέπει να έχει ευφυΐα, γιατί η νεκρή ύλη δεν μπορεί να έχει ούτε ευφυΐα, ούτε ικανότητα ανάπτυξης, είναι νεκρή ύλη εξάλλου.
Η λογική μου λέει ότι πίσω από όλο αυτό το αδιανόητα αχανές, αδιανόητα περίπλοκο, αδιανόητα όμορφο σύμπαν και πίσω από την αδιανόητα περίπλοκη, αδιανόητα σοφή, αδιανόητα όμορφη Φύση, υπάρχει κάτι αδιανόητα έξυπνο, αδιανόητα ασύλληπτο, αδιανόητα τέλειο «κάτι», με αδιανόητα άγνωστα σχέδια, αδιανόητα άγνωστους σκοπούς, και αδιανόητα αόρατο, «κάτι» το οποίο συνηθίζουμε να ονομάζουμε Θεό.
Έτσι επειδή εγώ ζω την καθημερινότητά μου σαν ένα αδιανόητα απλοϊκό, αδιανόητα ηλίθιο, αδιανόητα ζωώδες πλάσμα, καμιά φορά (ευρισκόμενος σε κρίση εξυπνάδας) σταματάω τα πάντα, γυρίζω «προς τα πάνω» και λέω διστακτικά:
«Ω ΚΥΡΙΕ… μην με ξεχνάς όπως εγώ σε ξεχνάω»
Θα σας συνιστούσα να κάνετε κάποια στιγμή το ίδιο.
Σταματήστε να ασχολείστε ΣΥΝΕΧΕΙΑ με την ομάδα σας, τα λεφτά σας, το κόμμα σας, το σπίτι σας, το αμάξι σας, τα λεφτά σας, τις στεναχώριες σας, τα όνειρά σας, τα βάσανά σας τους λογαριασμούς σας κλπ, κλπ. Κλπ.
Σταματήστε να ασχολείστε συνέχεια με την αδιανόητα μικρή ζωή σας, την αδιανόητα ευτελή ύπαρξή σας και τον αδιανόητα φουσκωμένο εγωισμό σας.
Για μια στιγμή σκεφτείτε την ανυπαρξία σας μπροστά στο αδιανόητα ακτινοβόλο Άπειρο και κοιτώντας ψηλά με σκυμμένο κεφάλι πείτε ειλικρινά:
«Ω ΚΥΡΙΕ… μην με ξεχνάς όπως εγώ σε ξεχνάω»
Θα κερδίσετε μία στιγμή ζωής που δεν πουλιέται και δεν αγοράζεται.

Γνωμικά

Μερικές φορές εκείνοι που δεν ξέρουν τίποτε για την αλήθεια προσπαθούν να την διδάξουν σε αυτούς που την γνωρίζουν.

Είναι σίγουρο ότι έχετε δει ανθρώπους που το κάνουν αυτό. Πιστεύουν ότι τα ξέρουν όλα και το δείχνουν. Είναι η πρώτη ύλη δημιουργίας φανατικών.
Τέτοιοι ανατινάζονται σήμερα ζωσμένοι με εκρηκτικά…
Τέτοιοι έκαιγαν τους ανθρώπους στον μεσαίωνα…
Αυτό βέβαια δεν είναι πρόβλημα, αφού πάντοτε υπήρχαν και πάντοτε θα υπάρχουν ηλίθιοι.
Πρόβλημα είναι ότι ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ, ΕΝΩ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ!
Προφανώς δεν το έχετε διαπιστώσει. Το Σύστημα, με την ψυχολογική εκπαίδευσή του, σας έχει μάθει να μην κοιτάζετε μέσα σας. Όμως αν κάνετε λίγη υπομονετική και προσεκτική παρατήρηση ΜΕΣΑ στον νου και την καρδιά σας θα διαπιστώσετε του λόγου το αληθές.
Πως μπορεί να λείψει ο φανατισμός και η κακία από τον κόσμο όταν υπάρχουν επτά δισεκατομμύρια κακοί και φανατικοί άνθρωποι;

Γνωμικά

Με έναν τρόπο μπορείς να κάνεις το καλό, ενώ το κακό με πολλούς και διάφορους. 

Επιπλέον δεν είναι καθόλου εύκολο να κάνεις το καλό. Και η ανταμοιβή σου για αυτό έχει την «κακή συνήθεια» να αργεί. Αντίθετα, το κακό σε ανταμείβει αμέσως.
Δεν με πιστεύετε; Κοιτάξτε γύρω σας.
Πως νομίζετε ότι έχει δημιουργηθεί αυτή η φρικτή παγκόσμια κατάσταση;

Γνωμικά

Ποιοι είμαστε; Από πού ερχόμαστε; Προς τα πού πάμε; Για ποιον λόγο ζούμε; Εξ’ αιτίας τίνος ζούμε;

Αν και είμαστε παντελώς ανίκανοι να απαντήσουμε στα θεμελιώδη αυτά ερωτήματα, είναι γεγονός ότι ο καθένας από εμάς έχει κατά βάθος μια αρχή που ολοκληρώνει. Υπάρχει «κάτι», δύσκολα αναγνωρίσιμο, το οποίο μας έλκει προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση, προς το καλό, και την ανθρωπιά. Εκδηλώνεται με μία σιωπηλή τάση, που δεν μας αναγκάζει αλλά μας αφήνει να διαλέξουμε. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε «φωνή της συνείδησης» ή καλύτερα «εσωτερικό δικαστή».
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο, το αγαπημένο μας ΕΓΩ, που έχει αποχαλινωθεί πλέον, είναι εύκολα αναγνωρίσιμο και το οποίο μας σπρώχνει προς μία άλλη εκ διαμέτρου αντίθετη κατεύθυνση. Μας πιέζει, φωνάζοντας και δημιουργώντας τεράστιο βάρος στο συναίσθημα για να κάνουμε το δικό του, παραβλέποντας πάντοτε αυτό που μας καλεί να κάνουμε ο εσωτερικός δικαστής μας.
Έτσι με βάση το γεγονός ότι κάθε άνθρωπος, κινείται με ιδιοτέλεια, ακόμα και αν φαίνεται να δρα με βάση το συμφέρον των άλλων, τα πράγματα πάνε μόνιμα από το κακό στο χειρότερο. Θα ήταν εύκολο να το καταλάβει ο καθένας αυτό, αλλά δυστυχώς έχουμε εκπαιδευτεί από μικροί να νομίζουμε ότι ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΣ ΕΓΩ.
Παρ’ όλα αυτά, ευτυχώς, ο «δικαστής» συνεχίζει να υπάρχει και μας κάνει να μην αισθανόμαστε τόσο καλά με την σημερινή κατάσταση.
Εκλέξτε να τον ακολουθήσετε. Ο καθένας με τον δικό του τρόπο.
Μην χάνετε το θάρρος σας μπροστά στο αδιανόητο μέγεθος της παγκόσμιας αδικίας και θλίψης. Από μία ορισμένη οπτική γωνία εσείς φταίτε για αυτό!
Εκλέξτε τώρα.
Παρατήστε το ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΑΣ ΕΓΩ τώρα.
Πράξετε αυτό που είναι δίκαιο τώρα.
Δείξτε αγάπη τώρα.
Δείξτε έλεος τώρα
Να είστε ταπεινοί τώρα.
Μπείτε στην θέση των άλλων τώρα.
Πρόκειται για μία δουλειά δύσκολη, την οποία έτσι κι αλλιώς δεν μπορείτε να την τελειώσετε  αμέσως.
Αλλά δεν μπορείτε και να την παρατήσετε.

Γνωμικά

Όσο και να διαβάζεις άκρη δεν βγάζεις. Η λύση βρίσκεται στην κατανόηση.

Το σημερινό πρόβλημα του ανθρώπου είναι ότι «μορφώθηκε».
Το σημερινό πρόβλημα του ανθρώπου είναι ότι «έχει πληροφόρηση».
Το σημερινό πρόβλημα του ανθρώπου είναι ότι έμαθε να αφήνει να βγάζουν άλλοι τα συμπεράσματα για αυτόν.
Πάρτε έναν πολύ «μορφωμένο άνθρωπο». Δώστε του τα τελειότερα μηχανήματα και τους σπουδαιότερους τεχνικούς.
Βάλτε τον να μελετήσει ένα ηλιοβασίλεμα.
Θα σας δώσει χιλιάδες στοιχεία για την θερμοκρασία, την πίεση και την σύσταση του αέρα, για την σκόνη που υπάρχει, για τα είδη της γύρης του αέρα, για τους ρύπους της ατμόσφαιρας, για τα είδη της ακτινοβολίας από τον ήλιο, για την συχνότητα των χρωμάτων που επικρατούν, για την ποιότητα και την ποσότητα των υδρατμών στα σύννεφα.
Νομίζετε ότι θα μπορέσει να αντιληφθεί την μαγεία του ηλιοβασιλέματος;
Νομίζετε ότι θα μπορέσει να ξεπεράσει με κάποιον τρόπο το συμπέρασμα ενός μικρού παιδιού «τί ωραία χρώματα μαμά!»;
Νομίζετε ότι θα μπορέσει να μετρήσει το βάρος του συναισθήματος που νοιώθετε;
Νομίζετε ότι θα μπορέσει να μετρήσει την συχνότητα του θαυμασμού που αισθάνεστε βλέποντας το άστρο-βασιλιά να κρύβεται;
Νομίζετε ότι θα μπορέσει να αναλύσει την γεύση της έκστασης μπροστά σε αυτό το απλό φυσικό φαινόμενο;
Θα πείτε ότι δεν το νομίζετε και ότι έχω δίκιο, αλλά σε μισό δευτερόλεπτο δεν θα θυμάστε την απάντησή σας. Θα επιστρέψετε στις πολύωρες «αναλύσεις», στους εντυπωσιασμούς, στις υπερβολές, στα «στοιχεία», στους «ειδικούς», στην ΗΘΕΛΗΜΕΝΑ μονόπλευρη οπτική και στην συνεχή κινδυνολογία των καναλιών, που θα σας στερήσουν 
το μοναδικό πράγμα που δεν μπορούν να σας δώσουν, 
το μοναδικό πράγμα που έχει αξία, 
το μοναδικό πράγμα το οποίο σας κάνει ανθρώπους:
Το «ΕΔΩ και ΤΩΡΑ», την στιγμή!