8 Δεκεμβρίου 2017

Γνωμικά

Μόνο οι πολύ σοφοί και οι πολύ ανόητοι δεν αλλάζουν.

Εσείς σε ποια από τις δύο κατηγορίες -τις οποίες αναφέρει στην ρήση του ο Κομφούκιος- πιστεύετε ότι ανήκετε;
Αν πείτε ότι ανήκετε στους σοφούς λέτε ψέματα. Οι σοφοί δεν θα έλεγαν ΠΟΤΕ ότι είναι σοφοί.
Αν πείτε ότι ανήκετε στους πολύ ανόητους λέτε ψέματα. ΟΛΟΙ οι άνθρωποι θεωρούν τους εαυτούς τους σοφούς. Ακόμα και αν βεβαιώνουν ότι είναι ανόητοι το λένε με μία κρυφή γεύση ικανοποίησης διότι λέγοντας ότι είναι ανόητοι αυτοθεωρούνται σαν σοφοί.
Πρόκειται για ένα δίλημμα-παγίδα από το οποίο δύσκολα μπορεί κάποιος να ξεφύγει.

2 Δεκεμβρίου 2017

Γνωμικά

Το πιο μεγάλο ελάττωμα, είναι η πίστη ότι δεν έχεις κανένα ελάττωμα.

Έχετε προσέξει ότι γενικά είσαστε πολύ γρήγοροι στο να καταδικάσετε κάποιον άλλον για τις πράξεις του;
Πριν καν σκεφτείτε αν εσείς έχετε κάνει κάτι ανάλογο η καταδίκη είναι άμεση.
Και ακόμα και αν δεν το έχετε κάνει, δεν θα σκεφτείτε εάν υπάρχει κάποια πιθανότητα να το κάνετε στο μέλλον, οπότε και πάλι καταδικάζετε τον «κακό» που βρίσκεται απέναντί σας.
Αυτό φυσικά δεν το κάνετε μόνο εσείς.
Το κάνουν και τα επτά δις άνθρωποι. Ακόμα και εγώ που σας το επισημαίνω, το κάνω!
Αλλά ποιος είναι ο λόγος για αυτήν την βιασύνη;
Είναι η ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ εσωτερική αίσθηση ότι είμαστε τέλειοι.
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΞΤΕ: ακόμα και όταν παραδεχόσαστε ότι δεν είσαστε τέλειοι και κάνετε σφάλματα, ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΤΕΛΕΙΟΙ μόνο και μόνο γιατί ομολογείτε ότι δεν είσαστε!
Φυσικά αυτό που λέω θα απορριφθεί από τους περισσότερους αν όχι από όλους. Απαιτείται μία πολύ ειδική κατάσταση για να αντιληφθούν την πραγματικότητα της δήλωσης. Και αυτή η κατάσταση δεν είναι παρά η ικανότητα της αντίληψης στραμμένη όχι προς τα έξω αλλά προς τα μέσα. Προς τον Εσωτερικό μας Ψυχολογικό Λαβύρινθο όπου ζει ο πανάρχαιος Μινώταυρος: το αγαπημένο μας ΕΓΩ.

14 Νοεμβρίου 2017

Ο Νόμος της Έλξης και το Εγώ


Θα ήταν πολύ καλό εάν όλος ο κόσμος μπορούσε να ακολουθήσει τις συμβουλές του βίντεο. Όμως υπάρχει ένας ψυχολογικός παράγοντας που προκαλεί όλη την ανθρώπινη δυστυχία που υπάρχει σήμερα. Ονομάζεται Εγώ ή Ελάττωμα. Είναι αυτό που αναφέρω στην σελίδα μου σαν «μου» και «πιο». Όλος ο κόσμος μπερδεύει το Εγώ, που προκαλεί τις προσωπικές επιθυμίες του, με την Συνείδηση. Όμως το Εγώ είναι μία αχόρταγη άβυσσος. Όταν έχεις λεφτά θέλεις να αποκτήσεις περισσότερα. Όταν έχεις σπίτι θές ένα καλύτερο. Όταν έχεις φαγητό θές άλλο πιο νόστιμο κλπ. Έτσι σήμερα ο κόσμος δεν προλαβαίνει να αναπνεύσει. Κυνηγά το τελευταίο μοντέλο κινητό, γκάτζετς, μόδες, αυτοκίνητα, εξοχικά, καλλυντικά, τραγουδιστές και ότι άλλη αηδία προβάλλουν τα ΜΜΕ. Μόνο όταν χάσει κάτι από αυτά που είχε τότε βλέπει πόσο πολύ άξιζε. Θυμάται την παροιμία «υγεία μου πλούτη μου» μόνο όταν αρρωστήσει εξαιτίας του κυνηγητού για «το περισσότερο». Το «πολυαγαπημένο Εγώ» παρεμβαίνει παντού. Ακόμη και στους θρησκευόμενους που διαδηλώνουν την πίστη τους στον Θεό και ασχολούνται «με την ψυχή τους». Μία παροιμία λέει: «Μερικοί επιθυμούν με απληστία να μην είναι άπληστοι». Δεν μπορείς να πλησιάσεις το ανιδιοτελές μέσα από την ιδιοτέλεια. Έτσι βλέπουμε σε ολόκληρο τον κόσμο να συμβαίνει το αντίθετο από αυτό που εύχεται το βίντεο. Οι άνθρωποι δυστυχούν χαμένοι στην αναζήτηση της ευτυχίας, χωρίς να σταματούν λίγο για να δουν το πόσο ευτυχισμένοι μπορούν να είναι σύμφωνα με τις συνθήκες ζωής τους. Αυτό συμβαίνει ακόμη και σε αυτούς που θα επικροτήσουν τις παραινέσεις του βίντεο και θα πουν «έτσι είναι» και θα αισθανθούν ότι «αυτό κάνουν».
Η δυσκολότερη τέχνη και η δυσκολότερη προσπάθεια που υπάρχει στον κόσμο είναι να καταφέρεις να δραπετεύσεις από την ψυχολογική σου φυλακή, από τον ψυχολογικό Τοίχο που υψώνει το Εγώ γύρω από την Συνείδησή σου και σε κρατάει εγκλωβισμένο στον φρικτό φαύλο κύκλο του «μου» και του «πιο». 
Μακάρι να υπάρχουν άτομα που να προσπαθούν να γκρεμίσουν τον Τοίχο.
Όμως προσοχή στον Τοίχο. Θα σας εγκλωβίσει ακόμη και όταν αισθάνεστε ότι έχετε ξεφύγει. Ειδικά τότε. Υπάρχει σε κάθε σκέψη σας, σε κάθε επιθυμία και κάθε σχέδιό σας. Και απαιτείται μια ιδιαίτερη ψυχολογική επανάσταση για να διαφύγετε από αυτόν.

8 Νοεμβρίου 2017

Γνωμικά

Το πιο μεγάλο ελάττωμα, είναι η πίστη ότι δεν έχεις κανένα ελάττωμα.

Έχετε προσέξει ότι γενικά είσαστε πολύ γρήγοροι στο να καταδικάσετε κάποιον άλλον για τις πράξεις του;
Πριν καν σκεφτείτε αν εσείς έχετε κάνει κάτι ανάλογο η καταδίκη είναι άμεση.
Και ακόμα και αν δεν το έχετε κάνει, δεν θα σκεφτείτε εάν υπάρχει κάποια πιθανότητα να το κάνετε στο μέλλον, οπότε και πάλι καταδικάζετε τον «κακό» που βρίσκεται απέναντί σας.
Αυτό φυσικά δεν το κάνετε μόνο εσείς.
Το κάνουν και τα επτά δις άνθρωποι. Ακόμα και εγώ που σας το επισημαίνω, το κάνω!
Αλλά ποιος είναι ο λόγος για αυτήν την βιασύνη;
Είναι η ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ εσωτερική αίσθηση ότι είμαστε τέλειοι.
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΞΤΕ: ακόμα και όταν παραδεχόσαστε ότι δεν είσαστε τέλειοι και κάνετε σφάλματα, ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΤΕΛΕΙΟΙ μόνο και μόνο γιατί ομολογείτε ότι δεν είσαστε!
Φυσικά αυτό που λέω θα απορριφθεί από τους περισσότερους αν όχι από όλους. Απαιτείται μία πολύ ειδική κατάσταση για να αντιληφθούν την πραγματικότητα της δήλωσης. Και αυτή η κατάσταση δεν είναι παρά η ικανότητα της αντίληψης στραμμένη όχι προς τα έξω αλλά προς τα μέσα. Προς τον Εσωτερικό μας Ψυχολογικό Λαβύρινθο όπου ζει ο πανάρχαιος Μινώταυρος: το αγαπημένο μας ΕΓΩ.

1 Οκτωβρίου 2017

Το πραγματικό παγκόσμιο πρόβλημα

Μεγαλωμένοι μέσα σε έναν υλιστικό πολιτισμό, εκπαιδευμένοι από ένα υλιστικό εκπαιδευτικό σύστημα (παρά τις όποιες αναφορές του σε οποιαδήποτε θρησκεία) είμαστε μάρτυρες (αλλά ΚΥΡΙΩΣ βασικά στηρίγματα) μιας σκληρής, αδυσώπητης και άδικης κατάστασης.
Η ανθρωπότητα στενάζει κάτω από εμφύλιες συρράξεις, συνεχείς πολέμους (θυμάστε τον Β παγκόσμιο πόλεμο που θα έφερνε την ειρήνη;), πείνα, φτώχεια, δυστυχία, εκμετάλλευση των φτωχών από τους πλούσιους, καταστροφή του περιβάλλοντος και όλα αυτά τα «καλά» με τα οποία μας βομβαρδίζουν τα ΜΜΕ.
Και όλοι μαζί οι άνθρωποι τρέχουν μπουλουκηδόν και ψηφίζουν νέους σωτήρες, καταναλώνουν νέα προϊόντα, ακολουθούν νέες μόδες, αγωνιούν και χτυπιούνται προσμένοντας «να έρθει η ευτυχία» από κάτι έξω από αυτούς.
Το πόσο λάθος κάνουν είναι δύσκολο να αποδειχθεί, γιατί κανένας [ακόμα και εγώ που σας το λέω ΚΑΤΑΒΑΘΟΣ δεν το έχω αποδεχθεί] δεν θέλει ποτέ να παραδεχθεί ότι κάνει λάθος και πολύ περισσότερο να προσπαθήσει το διορθώσει.
Αλλά ας κάνω μία ακόμα προσπάθεια. Διαβάστε παρακάτω τι λέει κάποιος συγγραφέας. Το κείμενο είναι γραμμένο πριν το 1970, σε μία εποχή που δεν υπήρχε το διαδίκτυο (ίντερνετ στα νέα ελληνικά), οι θεωρίες συνομωσίας, η παγκοσμιοποίηση και όόόόλα τα σημερινά καλούδια του τόσο σύγχρονου πολιτισμού (τρομάρα μας):

Το ανθρώπινο ον είναι υπερβολικά φτωχό πνευματικά. Έτσι, χρειάζεται χρήματα, κοινωνικές θέσεις και αποκτήματα για την προσωπική του ευχαρίστηση. Όταν κανείς είναι φτωχός εσωτερικά, ψάχνει έξω αυτό που του λείπει από μέσα. Για αυτό τα υλικά πράγματα κατέληξαν να πάρουν γιγάντιες αναλογίες, και λόγω αυτών, το ανθρώπινο ον είναι διατεθειμένο να κλέψει, να εκμεταλλευτεί, να πει ψέματα, να σκοτώσει. Όλο αυτό οδηγεί στην σύγκρουση μεταξύ του κεφαλαίου και της εργασίας, των αφεντικών και των εργατών, των εκμεταλλευτών και των εκμεταλλευομένων. Οι πολιτικές αλλαγές είναι άχρηστες χωρίς προηγουμένως να κατανοήσουμε την ίδια μας την εσωτερική φτώχεια. Είναι αλήθεια ότι όλοι χρειαζόμαστε τα χρήματα. Όμως είναι απαραίτητο να καταλάβουμε βαθιά την σωστή σχέση μεταξύ του ανθρώπου και των χρημάτων. Ούτε ο μυστικιστής ούτε ο κερδοσκόπος θα καταλάβουν ποτέ ποια είναι η σωστή σχέση μεταξύ του ανθρώπινου όντος και του χρήματος. Ούτε απαρνούμενοι το χρήμα ούτε ζηλεύοντάς το θα μπορέσουμε να καταλάβουμε αυτήν την σχέση. Χρειάζεται να καταλάβουμε τις υλικές μας ανάγκες χωρίς να εξαρτόμαστε ολοκληρωτικά από το χρήμα. Όταν θα έχουμε καταλάβει αυτήν την σχέση θα σταματήσει ο πόνος του αποχωρισμού και τα τρομερά βάσανα που δημιουργούνται από τον ανταγωνισμό. Πρέπει να μάθουμε να διακρίνουμε μεταξύ των άμεσων φυσικών μας αναγκών και της ψυχολογικής εξάρτησης από τα πράγματα. Η ψυχολογική εξάρτηση από τα πράγματα δημιουργεί την εκμετάλλευση και την σκλαβιά.

Φυσικά το παραπάνω κείμενο ΔΕΝ ισχύει για εσάς. Έτσι δεν είναι;

22 Σεπτεμβρίου 2017

Υπάρχει θεός;

Ζούμε σε μία εποχή όπου όλο και περισσότερο επικρατεί η αθεϊστική «σύγχρονη» διδασκαλία στα σχολεία. Το αν υπάρχει θεός ή όχι είναι ένα θέμα που εμπίπτει κυριολεκτικά στην επιστημονική φαντασία.
Η [αναγκαστικά] υλιστική επιστήμη κάνει ένα τεράστιο λάθος επάνω σε αυτό το θέμα. Παίρνει σαν δεδομένη την μη-ύπαρξη κάποιου ανώτερου όντος  μόνο και μόνο γιατί δεν μπορεί να το μετρήσει στο εργαστήριο. Το παρακάτω ανέκδοτο είναι χαρακτηριστικό:

Ο «επαναστατικός» δάσκαλος προσπαθεί να πείσει τα παιδιά ότι παρά τα όσα τους λένε οι γονείς τους:
-Τον βλέπετε τον θεό; Όχι φυσικά.
-Τον πιάνετε τον θεό; Όχι φυσικά.
-Τον μυρίζετε τον θεό; Όχι φυσικά.
-Επομένως δεν υπάρχει θεός.
Τότε ένα παιδί λέει στον διπλανό του:
-Βλέπετε το μυαλό του δάσκαλου; Όχι φυσικά.
-Πιάνετε το μυαλό του δάσκαλου; Όχι φυσικά.
-Μυρίζετε το μυαλό του δάσκαλου; Όχι φυσικά.

-Επομένως δεν υπάρχει το μυαλό του δάσκαλου!!!

17 Σεπτεμβρίου 2017

Γνωμικά

Το φαρμάκι είναι πικρό στην γλώσσα. Η αλήθεια στα αυτιά.

Αυτός είναι ένας νόμος ο οποίος ισχύει διαχρονικά για κάθε άνθρωπο: Η υπερβολική ειλικρίνεια μετατρέπεται σε προσβολή.
Όση φιλία ή αγάπη και αν αισθάνεστε για κάποιον, όσο καλές προθέσεις και αν έχετε, θα πρέπει να είσαστε αρκετά «σοφοί» ώστε να μπορείτε να διακρίνετε [ανάλογα με την περίσταση] πόση «ποσότητα» αλήθειας μπορείτε να ξεστομίσετε.
Η ποσότητα αυτή δεν πρέπει να είναι ούτε λίγη γιατί μετατρέπεται σε ψέμα, ούτε και πολλή γιατί πληγώνει τον εγωισμό του άλλου.
Η καλή πρόθεση δεν αρκεί ΠΟΥΘΕΝΑ. Ο χειρούργος που θα σας κάνει μία εγχείρηση δεν έχει μόνο καλές προθέσεις. Έχει και αναισθητικό…

2 Ιουλίου 2017

Ποιος θα μας σώσει από τους ειδικούς; (1)

Διαβάζω έκπληκτος σε ένα από τα δεκάδες σάιτ-καρμπόν που παριστάνουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία αντιγράφοντας ειδήσεις:
«Πρώτες αποδείξεις για επίτευξη υψηλότερου επιπέδου συνείδησης μέσω ψυχοτρόπων ουσιών».
Οι τρομεροί επιστήμονες του πανεπιστημίου του Σάσεξ ανακάλυψαν ότι μπορούν να δημιουργήσουν αύξηση των εγκεφαλικών κυμάτων μαστουρώνοντας τους ανθρώπους-πειραματόζωα.
Και αυτό (πολύ χονδρικά) το αποκαλούν «αυξημένη κατάσταση συνείδησης».
Και δηλώνουν ενθουσιασμένοι γιατί κυριολεκτικά «ανακάλυψαν την Αμερική»: Ο εγκέφαλος λέει συμπεριφέρεται διαφορετικά όταν είναι «καθαρός» και διαφορετικά υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ουσιών! Αλλά για να είναι απόλυτα σίγουροι πρέπει λέει να κάνουν και άλλες έρευνες, ξοδεύοντας και άλλα χρήματα που θα μπορούσαν να πάνε (ίσως) σε κάτι καλύτερο.
Και εγώ Ο ΗΛΙΘΙΟΣ πίστευα ότι αρκεί να δεις έναν μεθυσμένο ή μαστουρωμένο για να καταλάβεις ότι ο εγκέφαλός του συμπεριφέρεται διαφορετικά!
Δεν ήξερα ότι πρέπει να πας πανεπιστήμιο, να αποκτήσεις πτυχία, ντοκτορά κλπ, και να ξοδέψεις μερικά εκατομμύρια σε έρευνες για να βγάλεις τέτοια τρομερά επιστημονικά συμπεράσματα…
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΖΟΥΜΙ:
Παρακάτω στο άρθρο (και για να κρατήσουν και τα προσχήματα) οι τρομεροί επιστήμονες αναφέρουν στα γρήγορα ότι «η κατάσταση ψυχεδέλειας δεν είναι «καλύτερη» ή πιο επιθυμητή ως επίπεδο συνείδησης». Αυτό βέβαια δεν έχει καμία σημασία αφού ήδη το άρθρο προκαταβάλει με τον τίτλο του.
Σε λίγο με μπαντιέρα τέτοιες ηλίθιες μελέτες, οι ειδικοί θα αρχίσουν να διδάσκουν παντού ότι δεν πειράζει να μαστουρώσεις και λιγάκι για να περάσεις τις εξετάσεις ή για να βγάλεις την δουλειά που απαιτεί το αφεντικό/δυνάστης για να σου δώσει ένα ξεροκόμματο.
Η διαδικασία αυτή έχει ήδη αρχίσει εδώ και δεκαετίες. Γίνεται χρήση ουσιών στα αμερικανικά -και όχι μόνο- σχολεία για να αντέξουν οι σπουδαστές τον μεγάλο ανταγωνισμό, ενώ όλοι οι μεγάλοι «καλλιτέχνες» του διεθνούς σταρ-σίστεμ παίζουν μαστουρωμένοι, διαφημίζοντας στα πρόβατα την χρήση των ναρκωτικών.
Τώρα η διαφήμιση -αλλά και η χρήση- θα γίνεται «και με την άδεια της αστυνομίας». Δεν είναι κακό. Εξάλλου το αποδεικνύουν οι τρομεροί και φοβεροί επιστήμονες που μας έχουν κατεβάσει στο επίπεδο μιας μηχανής, ίσως κάτι σαν ένα έξυπνο ρομπότ.

20 Ιουνίου 2017

Γνωμικά

Όσο πιο σάπιο είναι το κράτος τόσο πληθύνονται οι νόμοι.

Ο Τάκιτος γνώριζε κάτι το οποίο ελάχιστοι άνθρωποι έχουν πάρει είδηση: Οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν είναι τόσο διαφορετικές μεταξύ τους όσο φαίνεται.
Πριν από 2000 χρόνια δεν είχαν αυτοκίνητα, αεροπλάνα και κινητά. Αυτό είναι τεχνολογία και η τεχνολογία αλλάζει.
Όμως πριν 2000 χρόνια υπήρχε κάτι που δεν έχει αλλάξει ακόμα και ούτε πρόκειται να αλλάξει.
Και αυτό το κάτι είναι ο διεφθαρμένος ανθρώπινος ψυχισμός, ο οποίος αποζητάει όλο και ΠΙΟ πολλά χρήματα, ΠΙΟ πολύ φαγητό, ΠΙΟ μεγάλη δόξα, κλπ, κλπ, κλπ) και ΠΟΤΕ δεν ικανοποιείται με τα αποκτήματά του (το αμάξι ΜΟΥ, το σπίτι ΜΟΥ, η φήμη ΜΟΥ, το παιδί ΜΟΥ, κλπ, κλπ, κλπ), ενώ αισθάνεται ΠΙΟ καλός από τους άλλους, ΠΙΟ τίμιος από τους άλλους, ΠΙΟ σωστός από τους άλλους κλπ, κλπ, κλπ.
Αυτή ακριβώς η ψυχαναγκαστική μανία του «ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΙΟ…» και του «ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ» είναι η αιτία της δυστυχίας μας (προσωπικής και παγκόσμιας). Αυτή διαφθείρει τους πολιτικούς, αυτή προκαλεί τις κομπίνες και τους χρηματισμούς, αυτή ξεκινάει τους πολέμους, αυτή είναι η γενεσιουργός αιτία της παγκόσμιας θλίψης.
Και όσο αυτή αυξάνεται, τόσο αυξάνονται και οι σχετικοί νόμοι που προσπαθούν να ελέγξουν την παρανομία που γεννιέται.
Δείτε τα κοινοβούλια: καθημερινά ψηφίζουν νόμους, διατάξεις και άρθρα προσπαθώντας εις μάτην να καταπολεμήσουν κάτι που δεν καταπολεμιέται με νόμους αλλά μόνο με προσωπική εσωτερική κατανόηση του προβλήματος.
Πως μπορούν άνθρωποι διεφθαρμένοι από το «ΔΙΚΟ ΜΟΥ» και το «ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΙΟ», έστω και αν υποθέσουμε ότι έχουν καλές προθέσεις, να καταπολεμήσουν το «ΔΙΚΟ ΜΟΥ» και το «ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΙΟ»;

6 Ιουνίου 2017

Η σοφή γελοιογραφία

Μέχρι τώρα πιστεύατε ότι ο νους σας είναι ένα χρήσιμο πράγμα.
Έχετε δίκιο να το πιστεύετε αφού έχετε εκπαιδευτεί έτσι από μικροί.
Όμως ο νους δεν είναι ένα «πολυεργαλείο» που μπορεί να κάνει τα πάντα. Έχει περιορισμένες ικανότητες και τελικά αποτελεί την πηγή όλων των προβλημάτων που συναντάει κανείς στην ζωή του.
Ο βασικός λόγος για αυτό είναι ότι εκείνο που ο δικός σας νους θεωρεί σαν «άσπρο» ένας άλλος το θεωρεί «μαύρο». Μια συνεχής πάλη πεποιθήσεων προκαλεί έναν συνεχή αναβρασμό συναισθημάτων, με αποτέλεσμα η ηρεμία και η χαλάρωση να είναι τα πιο δυσεύρετα «αγαθά» πάνω στον πλανήτη.
Ο ανθρώπινος νους πρέπει να ελευθερωθεί από τις διαδικασίες του συλλογισμού οι οποίες μέσω της «μάχης των αντιθέτων» τον διαιρούν.
Ένας νους διαιρεμένος από την θλιβερή διαδικασία της επιλογής, δεν μπορεί να χρησιμεύσει σαν εργαλείο στον Αληθινό Άνθρωπο.
Πρέπει να ανταλλάξουμε την διαδικασία της νοημοσύνης με την ομορφιά της Κατανόησης.
Η διαδικασία της επιλεκτικής αντίληψης διαιρεί τον νου και επιτρέπει την δημιουργία της λανθασμένης δράσης και της άχρηστης προσπάθειας.
Και τα πάντα πηγαίνουν στραβά.