2 Δεκεμβρίου 2018

Ποιος θα μας σώσει από τους ειδικούς; [απεξάρτηση ναρκωτικών]

1] Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσοι ναρκομανείς απεξαρτούνται στα κέντρα απεξάρτησης;
2] Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί δεν έχει εμφανιστεί πουθενά τόσα χρόνια ένας απλός απολογισμός όπως: «Κατά τα «τόσα» χρόνια της λειτουργίας μας, ήρθαν για αποτοξίνωση «τόσοι» και έχουν απεξαρτηθεί ΜΟΝΙΜΑ «τόσοι».
3] Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσο στοιχίζουν τα πρακτικώς ανύπαρκτα ποσοστά απεξάρτησης στον κρατικό κορβανά;
4] Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί συμβαίνουν όλα τα παραπάνω;
Το μόνο που μπόρεσα να βρω στο διαδίκτυο, είναι το πόσες σύριγγες μοιράστηκαν δωρεάν στα διάφορα στέκια απεξάρτησης. Δεν είδα ΟΥΤΕ ΜΙΑ αναφορά για άτομα που απεξαρτήθηκαν.
Αυτό μου δίνει το δικαίωμα να κατηγορήσω τους πάντες ότι το μόνο που κάνουν είναι να κοροϊδεύουν και το κράτος, και τους πολίτες και τους ναρκομανείς. Έχουν βολευτεί στις «δομές», το χρήμα πέφτει και όλα είναι ωραία.
Θα μου πείτε ότι δεν είναι έτσι. Και πράγματι δεν είναι.
-Προφανώς το χρήμα δεν ρέει φυσιολογικά από τα κρατικά ταμεία.
-Προφανώς θα υπάρχουν και ευσυνείδητα άτομα στα κέντρα απεξάρτησης που προσπαθούν όσο μπορούν να βοηθήσουν.
-Προφανώς ΟΛΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ θα καταφέρνει να απεξαρτηθεί.
ΑΛΛΑ:
Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο αριθμός των απεξαρτημένων ατόμων θα είναι τέτοιος που θα αποδεικνύει ότι τα κέντρα απεξάρτησης είναι ουσιαστικά άχρηστα. Και ο βασικός λόγος που είναι άχρηστα έχει ήδη αναλυθεί στην ανάρτηση με τίτλο «Ποιος θα μας σώσει από τους ειδικούς; [ψυχανάλυση]».
Τα κέντρα απεξάρτησης όμως είναι άχρηστα μόνο αν τα δεις με την ΛΑΘΟΣ καπιταλιστική λογική της εποχής:
«Δίνουμε εκατό ευρώ και έχουμε έναν απεξαρτημένο. Δεν συμφέρει γιατί θα έπρεπε να έχουμε 50 με στόχο πενταετίας να γίνουν 80».
ΟΜΩΣ
Τα κέντρα απεξάρτησης είναι χρησιμότατα αν τα δεις με την ΣΩΣΤΗ ανθρωπιστική σκοπιά:
«Δίνουμε 100 ευρώ και έχουμε έναν απεξαρτημένο. ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ. Τα άξιζε τα λεφτά του».
Τώρα όμως θα πρέπει να αναρωτηθούμε:
-Γιατί δεν έχουμε δύο ή τρείς ή «χι» απεξαρτημένους;
-Τι φταίει και έχουμε τόσο μικρή επιτυχία;
-Μήπως χρειάζονται περισσότερα λεφτά;
-Μήπως πρέπει να αλλάξει κάτι στον τρόπο «θεραπείας»;
-Μήπως υπάρχουν εγγενή προβλήματα στις ψυχολογικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται;
Ο καπιταλιστικός/αθεϊστικός σύγχρονος πολιτισμός, χρησιμοποιώντας το Χόλυγουντ, τα ΜΜΕ, και τα «αστέρια» της μουσικής, κάνει συνεχή πλύση εγκεφάλου στις μάζες. Αυτή η εντατική πλύση σε συνδυασμό με τα κοινωνικά προβλήματα παράγουν όλο και μεγαλύτερους αριθμούς ατόμων εθισμένων σε κάποιο ναρκωτικό.
Πως είναι δυνατόν να γίνει οποιαδήποτε απεξάρτηση με την χρήση της κατεστημένης αθεϊστικής ψυχολογίας, η οποία είναι αναπόσπαστο δομικό στοιχείο του καπιταλιστικού/αθεϊστικού πολιτισμού;
Επιπλέον μπορώ επίσης να υποθέσω ότι τα πράγματα δεν είναι και πολύ καλύτερα για όσους έχουν «απεξαρτηθεί». Πριν πολλά χρόνια είχα δει κάποιον ο οποίος υποτίθεται ότι «ήταν καθαρός» για ένα χρόνο περίπου, όταν έδωσε την συνέντευξη. Στην μισή ώρα που κράτησαν οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις κάπνιζε μανιωδώς το ένα τσιγάρο μετά το άλλο. Τελικά μπορεί να είχε σταματήσει να παίρνει ηρωίνη αλλά ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΠΕΞΑΡΤΗΘΕΙ. Απλά είχε αλλάξει ουσία. Αντί για ηρωίνη έπαιρνε πλέον νόμιμα ναρκωτικά.
Θα πείτε ότι αυτό είναι καλύτερο και προφανώς είναι καλύτερο. Το τσιγάρο και το αλκοόλ προκαλούν λιγότερα προβλήματα από τα βαριά ναρκωτικά.
Έτσι είναι, αλλά τότε δεν μιλάμε για απεξάρτηση.
Διαβάστε και το άρθρο με τίτλο «Ο... ζαχαρένιος εθισμός της απεξάρτησης». Είναι αρκετά διαφωτιστικό όσον αφορά την γενική και απτή πραγματικότητα όχι μόνο των ναρκομανών αλλά και των υποτιθέμενων «καθαρών» ανθρώπων.
Τελικά, τα πράγματα είναι περίπλοκα, πολύ περίπλοκα. Ένας πραγματικός λαβύρινθος, ένας φαύλος κύκλος τον οποίο αμφιβάλλω αν ενδιαφέρεται κανένας να τον σπάσει.

10 Νοεμβρίου 2018

Ποιος θα μας σώσει από τους ειδικούς; [ψυχανάλυση]

Η νέα παγκόσμια θρησκεία της Νέας Εποχής στην Νέα Τάξη Πραγμάτων είναι η ψυχολογία. Μαζί με τα προβλήματα των ανθρώπων πολλαπλασιάζονται και οι ψυχίατροι.
Περιοδικά, εφημερίδες και διαδίκτυο υποκλίνονται με σεβασμό στους αρχιερείς-ψυχολόγους, έστω και αν πολλές φορές λένε βλακείες. Παράδειγμα ένας τηλε-μαϊντανός που είχε χωρίσει τρεις φορές, έδινε συμβουλές στις τηλεθεάτριες για το πώς «θα σώσουν τον γάμο τους»!!!
Οι ανόητες και κενές συμβουλές των περιοδικών μόδας -υπογραφόμενες από «ειδικούς»- δίνουν και παίρνουν.
Όλοι υιοθετούν την δυτική μέθοδο ανατροφής των παιδιών, που την συστήνουν οι «μοντέρνοι» ψυχίατροι, τα πράγματα πάνε ΜΟΝΙΜΑ από το κακό στο χειρότερο και όλοι αναρωτιούνται τον λόγο.
Αλήθεια γνωρίζετε πολλούς ανθρώπους [φυσικά όλο και κάποιος θα υπάρχει] που να έχουν πάει σε ψυχίατρο και να έχουν γίνει καλά με την περίφημη ψυχανάλυση; Το πολύ-πολύ να «έχουν λύσει τα προβλήματά τους» επειδή βρίσκονται μόνιμα σε καταστολή με ψυχοφάρμακα.
Το πιθανότερο είναι όλα τα παραπάνω ΔΕΝ τα έχετε σκεφτεί ποτέ «όλα μαζί» [ΑΝ βέβαια τα έχετε σκεφθεί ποτέ σας] οπότε ίσως να σας παραξενεύουν. Όμως είναι απολύτως φυσιολογικό να συμβαίνουν.
Η αυτογνωσία, δηλαδή η λύση των ψυχολογικών προβλημάτων, δεν είναι κάτι απλό. Η επιστήμη της ψυχολογίας έχει μία βασική αδυναμία στα ίδια της τα θεμέλια. Πρόκειται για την αθεΐα. Εξάλλου, ο ίδιος ο Φρόιντ δήλωνε άθεος, αν και είχε μελετήσει πολύ την Αγία Γραφή και ήταν Εβραίος στο θρήσκευμα.
Η ψυχολογία ήταν «υποκατάστημα» της Φιλοσοφίας μέχρι το 1870. Τότε ο γερμανός Wilhelm Maximilian Wundt [1832 - 1920] την μετέτρεψε σε ανεξάρτητη επιστήμη. Ο Wundt ήταν γιατρός, ψυχολόγος, φιλόσοφος και καθηγητής πανεπιστημίου. Ήταν ο πρώτος που πήρε από μόνος του τον τίτλο του «ψυχολόγου». Ήταν ο ιδρυτής του πρώτου ψυχολογικού εργαστηρίου, στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, το 1879. Έγινε γνωστός ως ο «πατέρας της πειραματικής Ψυχολογίας». Οργάνωσε την ψυχολογία με βάση την δομή της επιστήμης της χημείας. Σύμφωνα με την «κοινή λογική» της εποχής [η οποία παραμένει η ίδια μέχρι σήμερα] θεώρησε τον άνθρωπο ως μία μηχανή αποτελούμενη από εξαρτήματα, τα οποία μπορούν να αναλυθούν ξεχωριστά, να «επισκευαστούν» και έτσι να βγει ένα πόρισμα για τον «θεραπευμένο» άνθρωπο. Ο μεγάλος επιστήμων αρνήθηκε «γιατί έτσι» την ύπαρξη της ψυχής ή έστω την θεώρησε άσχετη με την επιστήμη του!
Μερικές δεκαετίες αργότερα, ο Αϊνστάιν θα δηλώσει: «Η επιστήμη χωρίς τη θρησκεία είναι χωλή, η θρησκεία χωρίς την επιστήμη είναι τυφλή».
Όμως η ψυχιατρική απορρίπτει την ψυχή και φυσικά τον ΑΓΝΩΣΤΟ και ΑΟΡΑΤΟ Θεό και προσπαθεί να λύσει τα πάντα με την ΨΥΧΡΗ λογική. Αλλά όπως είπε και πάλι ο πανέξυπνος Αϊνστάιν «Αν δε συγκρουστούμε με τη λογική, δεν θα φτάσουμε πουθενά ποτέ μας».
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο σήμερα οι ψυχίατροι έχουν τα ίδια προβλήματα όπως κάθε άλλος «κοινός θνητός»! Η ψυχολογική και ψυχιατρική επιστήμη απαιτεί από τους ψυχίατρους και τους ψυχολόγους να αυτο-θεραπευθούν πριν αρχίσουν να θεραπεύουν τους άλλους ανθρώπους. Αλλά όταν ο ίδιος ο «πατέρας» της ψυχιατρικής ο Φρόιντ είχε τον συγκεκριμένο, άγνωστο ΚΑΙ ΑΠΟΣΙΩΠΗΜΕΝΟ χαρακτήρα, τον οποίο αποκαλύπτουν στα βιβλία τους διάφοροι συγγραφείς-ερευνητές τι μπορεί να περιμένει κανείς; Το δέντρο φαίνεται τελικά από τους καρπούς του.
-Η αγγλίδα Dominic Streatfeild είναι συγγραφέας [όχι συγγραφίνα], δημοσιογράφος [όχι δημοσιογραφίνα] και δημιουργός [όχι δημιουργίνα] ντοκιμαντέρ. Ειδικεύεται σε ζητήματα στρατιωτικής και ασφάλειας., και σπούδασε στο King's College του Λονδίνου. Υπηρέτησε στις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις, εργάστηκε για το BBC και ως ανεξάρτητος παραγωγός ντοκιμαντέρ και δημοσιογράφος. Το 2001 εξέδωσε το βιβλίο «Cocaine: An Unauthorised Biography». Το βιβλίο που είχε 528 σελίδες επανεκδόθηκε το 2003.
-Ο Αμερικανός Frederick Campbell Crews είναι πολυγραφότατος συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας και καθηγητής της αγγλικής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας του Μπέρκλεϊ. Στις 22 Αυγούστου 2017 εξέδωσε ένα βιβλίο με 746 σελίδες. Το βιβλίο του είχε τίτλο «Freud: Creating an Illusion» ή στα ελληνικά «Φρόυντ: Δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση». Ο συγγραφέας αποκαλύπτει πολλά αποσιωπημένα γεγονότα που γκρεμίζουν το είδωλο του «πατέρα της ψυχιατρικής». Ο Φρόιντ που υποτίθεται εφεύρε την επιστήμη της θεραπείας των ψυχολογικών προβλημάτων δεν ήταν καθόλου στα καλά του. Ο ψυχισμός του ξεχείλιζε από παράλογες και αλλόκοτες ιδέες, μισογυνισμό, λαγνεία και ωμότητα.
Ένας πολύ πρόχειρος κατάλογος της ψυχικής υγείας του Φρόιντ, σύμφωνα με τα λεγόμενα της Streatfeild, του Crews [και προφανώς και άλλων συγγραφέων] είναι ο παρακάτω:
-Ήταν προβληματικός από μικρός, αφού καταγόταν από πτωχευμένη λόγω του πολέμου εβραϊκή οικογένεια. Τα βιώματα που είχε μικρός του δημιούργησαν «ακατανίκητη δίψα για πλούτο και δόξα».
-Πιθανολογείται [δεν είναι απόλυτα βέβαιο] ότι κακοποιούσε σεξουαλικά την μικρή αδελφή του.
-Πίστευε ότι η κοκαΐνη μπορούσε να απεξαρτήσει τους εθισμένους στην μορφίνη!
-Συνταγογράφησε σε έναν ασθενή του κοκαΐνη, και έτσι ο ασθενής απέκτησε και εξάρτηση!
-Ήταν ήδη κοκαϊνομανής από φοιτητής ακόμα, αφού είχε μπει στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης το 1883.
-Το 1884, ανακοίνωσε με κάποια επιστολή του ότι είχε ενδιαφέρον για τις θεραπευτικές χρήσεις της κοκαΐνης στις καρδιοπάθειες και τις νευρολογικές παθήσεις.
-Το 1885 μετά από πειράματα -αλλά και από την προσωπική του εμπειρία- έγραψε και εξέδωσε ένα κείμενο με τον γερμανικό τίτλο «Über Coca» ή στα ελληνικά «Σχετικά με την κοκαΐνη». Το συμπέρασμα της μελέτης του ήταν ότι η κοκαΐνη ήταν κατάλληλη για θεραπεία «εις πάσαν νόσον»!
-Οι ασθενείς του ήταν για αυτόν κάτι σαν ινδικά χοιρίδια. Δηλαδή αναλώσιμοι και χρήσιμοι μόνο για έρευνα.
-Ήταν φοροφυγάς.
-Πίστευε ότι οι περισσότεροι ασθενείς του δεν μπορούσαν να θεραπευτούν, αλλά αυτός τους «θεράπευε» με το αζημίωτο φυσικά.
-Διάλεγε για ασθενείς μόνο εκείνους που μπορούσαν να πληρώσουν με κάποιο αξιόπιστο νόμισμα της εποχής.
-Κανόνιζε ώστε οι ψυχοθεραπείες να τραβάνε σε μήκος για να κερδίζει περισσότερα χρήματα.
-Χειραγωγούσε τους ασθενείς του. Ήθελε «με το ζόρι» τα όνειρα και τα συμπτώματα που του έλεγαν να ταιριάξουν με τις θεωρίες του.
-Όταν κάποτε ρώτησαν τον Φρόυντ πώς αισθάνεται για τους ασθενείς του, ένας συνάδελφός του τον άκουσε να απαντά: «Μπορώ να τους τσακίσω».
-Ο ίδιος συνάδελφός του είπε ότι ο Φρόιντ «προέβαλλε τις δικές του σκέψεις στους άλλους».
-Ήταν μανιώδης καπνιστής από είκοσι ετών και καθημερινά κάπνιζε πάνω από 20 πούρα! Υποβλήθηκε σε περισσότερες από 30 χειρουργικές επεμβάσεις για αφαίρεση όγκων. Το 1923, οι γιατροί του αφαίρεσαν ένα μεγάλο μέρος από το σαγόνι του. Ποτέ δεν σταμάτησε το κάπνισμα.
-Πίστευε ότι το κάπνισμα τον κάνει παραγωγικό και δημιουργικό! Πρόκειται για παγκόσμια πρωτοτυπία: κάποιος θεραπεύει τον εθισμό των άλλων, θεωρώντας ότι ο δικός του εθισμός είναι «δημιουργική απασχόληση»!
-Κάποτε εξομολογήθηκε σε έναν φίλο του ότι μικρός ήταν ερωτευμένος με τη μητέρα του ενώ ταυτόχρονα ζήλευε τον πατέρα του και ότι αυτό το συμβάν σημάδεψε την παιδική του ηλικία.
-Είχε μανία με το σεξ και το «ανακάλυπτε» πίσω από όλα τα πράγματα.
-Πίστευε ότι όλα τα αγόρια είναι ερωτευμένα με τις μητέρες τους και θέλουν να δολοφονήσουν τους πατεράδες τους. Πρόκειται για το περίφημο [εμφανώς αποκλειστικά δικό του] «Οιδιπόδειο σύμπλεγμα». Με λίγα λόγια επειδή ο Φρόιντ ήταν ψυχικά ανώμαλος έβγαλε όλη την ανθρωπότητα ανώμαλη με το ζόρι. Πρόκειται για την περίπτωση ενός Νεοταξικού «προπατορικού αμαρτήματος».
-Θεωρούσε ότι οι γυναίκες είναι μοχθηρά πλάσματα που ζηλεύουν τους άνδρες επειδή αυτές δεν έχουν πέος. Πίστευε επίσης ότι η κρυφή φιλοδοξία των γυναικών είναι να ευνουχίσουν ψυχολογικά τους άνδρες ώστε να αποκτήσουν «το πέος που φθονούν και δεν έχουν».
Μετά από όλα αυτά δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι μπορούμε με άνεση να κατηγορήσουμε την ψυχιατρική επιστήμη ότι δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα των ασθενών. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να καταστέλλει τα συμπτώματά τους και να τους κρατάει χαπακωμένους με ψυχοφάρμακα.
Και ίσως, επίσης, να μην είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι όλα τα απολυταρχικά καθεστώτα στέλνουν τους αντιπάλους τους στα τρελάδικα. Αρκεί να υπογράψουν δύο ψυχίατροι ότι έχετε ψυχολογικό πρόβλημα, ώστε να σας κλείσουν στο πιτς-φυτίλι στο τρελάδικο. Σε κάποιες «ειδικές» περιπτώσεις [στις δικτατορίες κυρίως] αρκεί η υπογραφή από έναν γιατρό ακόμα και άσχετο με την ψυχιατρική…
Επομένως τι συμπέρασμα βγαίνει από όλα αυτά;
Είναι η ψυχιατρική και η ψυχολογία άχρηστη;
Είναι οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι άσχετοι και άχρηστοι;
Σαφώς όχι.
Κατά την γνώμη μου η παραπάνω επιστήμη θα ήταν χρησιμότατη αλλά όχι με την σημερινή μορφή του «συνταγογράφου ψυχοφαρμάκων» και του «δεκανικιού της κατεστημένης τάξης».
Κάποτε πρέπει να κατέβει η συγκεκριμένη επιστήμη [και οι θεράποντές της] «από το βάθρο του βασιλιά». Πρέπει να μετατραπεί σε μία κανονική «ελαττωματική» επιστήμη, η οποία δεν τα ξέρει όλα, και η οποία απαιτεί έρευνα, κόπο και χρόνο για να γίνει πραγματικά χρήσιμη.
Δεν ξέρω βέβαια αν η Νέα Τάξη Πραγμάτων επιθυμεί κάτι παρόμοιο με εμένα…

31 Οκτωβρίου 2018

Εσωτερική εργασία

Η αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία δεν ήταν μια καθαρά διανοητική επιστήμη όπως αυτή διαμορφώθηκε τους τελευταίους αιώνες στη Δυτική Ευρώπη. Ήταν μια πρακτική, εμπειρική ενασχόληση που σκόπευε στη Γνώση. Ο παρακάτω διάλογος του Σωκράτη με τον Φαίδρο είναι διαφωτιστικός:
-Φαίδρος: Πες μου Σωκράτη, δε λένε ότι από κάπου εδώ γύρω απήγαγε ο Βορέας την Ωρείθυια;
-Σωκράτης: «…Αν κάποιος προσπαθήσει να εξετάσει αυτά θα χρειαστεί πολύ καιρό απασχόλησης. Αλλά εγώ δεν έχω καθόλου καιρό να ασχοληθώ με αυτές τις έρευνες, και η αιτία φίλε μου είναι η εξής: Σύμφωνα με το Δελφικό επίγραμμα, δεν μπορώ ακόμη να γνωρίζω τον εαυτό μου. Έτσι μου φαίνεται γελοίο, ενώ αγνοώ αυτό, να εξετάζω τα ξένα. Για αυτό ακριβώς τα παράτησα και αφού πείστηκα με ό,τι πιστεύουν κοινώς για αυτά, όπως σου έλεγα, δεν τα εξετάζω αλλά κοιτάζω τον εαυτό μου, αν δηλαδή είμαι κάποιο θηρίο πολυπλοκότερο και πιο μανιακό από τον Τυφώνα ή αν είμαι το ημερότερο και αγαθότερο που μετέχει στη θεϊκή και λογική φύση του ζώου...»
εδώ λοιπόν φαίνεται καθαρά ότι η βάση, η απαρχή κάθε είδους γνώσης έχει άμεση σχέση με την αυτογνωσία. Αφού «... Τα διάφορα πάθη των ανθρώπων δείχνουν ότι ο καθένας φέρει μέσα του την Ευτυχία και την Δυστυχία, και ότι τα πιθάρια του καλού και του κακού... δεν είναι στο σπίτι του Δία ακουμπισμένα...» [Iλιάδα ραψωδία Ω στίχος 527], «αλλά βρίσκονται μέσα στην ψυχή...» όπως θα τονίσει ο Πλούταρχος στο έργο του «Περί Ευθυμίας».
Στην αρχαία Ελληνική φιλοσοφία σώζεται ένας μεγάλος αριθμός οδηγιών οι οποίες δόθηκαν από πολλούς φιλόσοφους-μυημένους των αρχαίων μυστηρίων και διδασκάλους-ιδρυτές σχολών, οι οποίοι σκοπεύουν στο να δείξουν στους μαθητές-υποψήφιους της Γνώσης, τί ακριβώς πρέπει να κάνουν και πώς να το κάνουν, κατευθύνοντας τις καθημερινές δραστηριότητες στο ξεπέρασμα ή διάλυση των «άγριων επιθυμιών» και στην επαφή με το θείο.
Στα «Έπη του Πυθαγόρα», έργο ανωνύμου διαβάζουμε έναν τέτοιο κατάλογο συμβουλών και οδηγιών του διδάσκαλου σε έναν μαθητή:
-Η παράδοση το λέει: πάνω απ' όλα να τιμάς τους αθάνατους θεούς και να κρατάς τους όρκους.
-Μετά, να δείχνεις σεβασμό στους ένδοξους ήρωες και στις θεϊκές δυνάμεις.
-Τους συγγενείς σου να τους τιμάς και όσο για τους άλλους κάνε φίλο εκείνον που είναι ενάρετος.
-Κι αφού κατανοήσεις ότι αυτά που σου είπα είναι σωστά, μάθε να κυριαρχείς στο στομάχι, στον ύπνο, στην λαγνεία και στον θυμό. Πρόσεξε! Μη βλάψεις ποτέ μήτε τον εαυτό σου, μήτε κανέναν άλλον. Και να σέβεσαι πιο πολύ την δικιά σου κρίση παρά τους άλλους.
-Να μην λες και να μην κάνεις απερίσκεπτα τίποτα  αλλά να είσαι δίκαιος και στις πράξεις και στα λόγια.
-Κατάλαβέ το: η μοίρα όλων είναι να πεθάνουν. Όσον αφορά τα χρήματα, αυτά είναι πρόσκαιρα που άλλοτε τα κατέχεις και άλλοτε τα χάνεις.
-Και όσα κακά σου έχει φέρει η μοίρα, από αυτά που δίνει στους ανθρώπους, μάθε να τα υπομένεις χωρίς να αγανακτείς. Όσο μπορείς να τα γιατρεύεις. Για συλογίσου! Στους καλούς η μοίρα δίνει λίγα από τα κακά αυτά.
-Θα ακούς να λέγονται πολλά. Και καλά, μα και κακά. Μην τα αποδέχεσαι με πάθος επειδή σου αρέσουν μα ούτε να τα απορρίπτεις αμέσως. Και αν λέγεται κάποιο ψέμα άκουσε το με ηρεμία. Και θα σου το τονίσω, μάθε να το εφαρμόζεις πάντα: Μην παρασύρεσαι και ούτε να κάνεις ή να λες κάτι που δε θα σε ωφελήσει.
-Πριν πράξεις κάτι, σκέψου το για να μην κάνεις καμιά ανοησία. Γιατί η ανοησία είναι αυτή που χαρακτηρίζει τον δυστυχισμένο. Να κάνεις εκείνα για τα οποία αργότερα δεν θα μετανιώσεις. Και να αποφεύγεις αυτά που αγνοείς.
-Αν διδαχθείς όσα πρέπει να ξέρεις θα γίνεις πιο ευτυχισμένος.
-Μην παραμελείς την υγεία του σώματός σου -είναι καθήκον σου αυτό- αλλά να έχεις μέτρο στο φαγητό, στο ποτό και στην εκγύμνασή του. Και όταν λέω μέτρο εννοώ αυτό που δεν θα σου φέρει στεναχώριες. Συνήθισε να τρως λιτά και υγιεινά.
-Και πρόσεξε: μην κανείς τίποτα που προκαλεί τον φθόνο.
-Μην είσαι σπάταλος (όπως κάνουν όσοι δεν ξεχωρίζουν το σωστό) αλλά ούτε να είσαι τσιγκούνης. Το μέτρο, είναι το καλύτερο για όλα. Κάνε ό,τι δεν θα σε βλάψει και πριν κάνεις οτιδήποτε να το σκεφτείς.
-Και μην αφεθείς στον γλυκό ύπνο, πριν θυμηθείς στοχαστικά τρεις φορές την κάθε σου πράξη: «Τι κακό έκανα; Τι καλό έκανα; Τι έπρεπε να κάνω και το απέφυγα;»
-Αφού θυμηθείς την πρώτη σου πράξη, να εξετάσεις κάθε γεγονός με την σειρά. Κατόπιν κατηγόρησε τον εαυτό σου για τις άσχημες πράξεις ενώ για τις καλές ευχαριστήσου. Προσπάθησε να εφαρμόζεις αυτές τις συμβουλές, σε αυτές να εξασκείσαι, αυτές να αγαπάς. Γιατί θα σου ανοίξουν το δρόμο που οδηγεί στα θεϊκά χαρίσματα και θα εμφυτεύσουν στην ψυχή σου την Τετρακτύ που είναι η πηγή της αιώνιας ζωής.
-Άρχισε λοιπόν το έργο αυτό αφού πρώτα προσευχηθείς στους θεούς να σε βοηθήσουν να το φέρεις σε αίσιο τέλος.
-Και όταν μάθεις να εκτελείς τέλεια όσα σε έχω συμβουλεύσει, τότε θα γνωρίσεις την ουσία των ανθρώπινων και των θεϊκών πραγμάτων (πόσο περαστικά ή πόσο αιώνια είναι).
-Θα γνωρίσεις επίσης (όσο σου επιτραπεί βέβαια) ότι η ζωή, όπως εκδηλώνεται στο κάθε τι, είναι μία και η αυτή. Έτσι, ούτε στις ματαιότητες να ελπίζεις και ούτε θα υπάρχει κάτι που δεν θα γνωρίζεις, θα μάθεις ότι οι άνθρωποι παθαίνουν συμφορές που τις προκαλούν οι ίδιοι (οι ταλαίπωροι) στους εαυτούς τους. Και ενώ τα καλά είναι κοντά τους, αυτοί ούτε τα βλέπουν, ούτε τα ακούνε. Μονάχα λίγοι από αυτούς γνωρίζουν τον τρόπο να απαλλαγούν από τα κακά.
-Με τέτοια κακομοιριά, βλάπτεται η ψυχική τους υγεία. Τότε κατρακυλούν σαν κύλινδροι, πότε από δω και πότε προς τα κει, μαζεύοντας μύριες συμφορές. Γιατί η καταστροφική Έριδα που είναι κολλημένη πάνω τους και τους ακολουθά, τους βλάπτει, χωρίς να το καταλαβαίνουν. Και αυτή δεν πρέπει να την προκαλούμε αλλά να την αποφεύγουμε.
Το έργο όμως του μαθητή δεν αφορά μονάχα την ήμερα με τις μύριες καθημερινές της ενασχολήσεις. Εκτείνεται και πέρα από αυτήν στον χώρο του Ύπνου όπου δεν υπάρχει μόνο η πηγή της Λήθης αλλά και της αληθινής Μνημοσύνης για όποιον «αναζητά και λαχταράει να νιώσει εκείνο που δεν γνωρίζει».
Στην Πολιτεία του Πλάτωνα, ο Σωκράτης, μιλώντας για τον Ύπνο θα πει στον Φαίδρο:
«Όταν όμως ένας άνθρωπος έχει ρυθμίσει τη δίαιτά του με τους κανόνες της υγιεινής και της σωφροσύνης. όταν, πριν παραδοθεί στον ύπνο, ξυπνάει το λογιστικό μέρος της ψυχής του και το θρέφει με καλούς λόγους και σκέψεις και συγκεντρώνει σε αυτές όλη την διάνοιά του. όταν, χωρίς ούτε να στερήσει ούτε να παραφορτώσει το επιθυμητικό, του παραχωρεί όσο ακριβώς του χρειάζεται για να αποκοιμηθεί και να μην έρχεται να διαταράσσει το καλύτερο μέρος της ψυχής με την χαρά του ή την λύπη του, αλλά το αφήνει μόνο του και ανεπηρέαστο να αναζητεί και να λαχταράει να νιώσει εκείνο που δεν γνωρίζει, ή από τα περασμένα ή από τα παρόντα ή από τα μέλλοντα. Όταν επίσης αυτός ο άνθρωπος κατευνάσει το θυμοειδές μέρος της ψυχής του και κοιμηθεί χωρίς να έχει την καρδιά του ταραγμένη από οργή εναντίον άλλων. όταν τέλος καθησυχάσει αυτά τα δύο μέρη της ψυχής κρατώντας άγρυπνο μόνο το τρίτο, όπου εδράζει η φρόνηση και έτσι αναπαυθεί, ξέρεις βέβαια ότι τότε το πνεύμα του αγγίζει όσο γίνεται περισσότερο την αλήθεια και κάθε άλλο παρά φαντασίες παράνομες του παρουσιάζονται στα όνειρά του.
Εκείνο που μας ενδιαφέρει να γνωρίζουμε είναι αυτό που έχει μέσα του ο καθένας μας, ακόμη και εκείνοι που θεωρούνται περισσότερο κύριοι των παθών τους, ένα είδος φοβερών άγριων και παράνομων επιθυμιών. Αυτό γίνεται ολοφάνερο στον ύπνο. Σκέψου λοιπόν τώρα αν σου φαίνεται πως έχω δίκιο και συμφωνείς μαζί μου».
Συμπέρασμα
Ζούμε στην εποχή όπου κυριαρχεί το «νέο». Νέες ιδέες, νέες απόψεις και νέα προϊόντα. Έρχονται να μας γοητεύσουν για λίγο και να μας κατευθύνουν σε διάφορους δρόμους. Πολλές φορές αφού χάσουμε την ψυχή μας, το Βαθύτερο Είναι μας, τότε και μόνο τότε αντιλαμβανόμαστε πως πρόκειται για την λεγόμενη «οδό της απώλειας», για μονοπάτι χωρίς επιστροφή.
Έτσι, διαρκώς ανακαλύπτουμε ότι ο αυθεντικά σωστός τρόπος που οδηγεί στη Γνώση, στην Ευτυχία και την Αυτο-ανακάλυψη ήταν και είναι ένας. Πανάρχαιος.
Όπως η ψυχή του ανθρώπου.

12 Οκτωβρίου 2018

Γνωμικά


Το να υπάρχεις είναι καλό. Όμως το να ζεις είναι κάτι άλλο.

Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε το τελευταίας γενιάς κινητό;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε το τελευταίο μοντέλο τζιπ;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε 5.000 φίλους στο Facebook;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν τρέχετε με την ψυχή στο στόμα κάθε σαββατοκύριακο σε «δημοφιλείς τόπους προορισμού»;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε δίπατα εξοχικά;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε «wearables»;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε τατουάζ;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν συμμετέχετε σε ανόητα «events»;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν πάτε διακοπές σε «εξωτικούς προορισμούς»;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν παρακολουθείτε το χρηματιστήριο;
Πιστεύετε ότι ζείτε όταν τρώτε οτιδήποτε πλαστικό σας σερβίρουν σαν «υγιεινή τροφή»;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν είσαστε «fun» των διαφόρων σταρ;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε σκουλαρίκια;
Πιστεύετε ότι ζείτε όταν κουφαινόσαστε από την ιατρικώς νοσηρή ένταση των μεγαφώνων στα κλαμπ;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε κάθε είδους απίστευτης ασχήμιας κουρέματα;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν ψωνίζετε στο Παρίσι;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν ακολουθείτε σαν υπάκουα σκυλάκια την «νέα τάση» στο ντύσιμο;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν νταντεύετε ένα κοπρόσκυλο, σε αυτήν την νέα θρησκεία-μόδα;
Γνωρίζει κανένας την διαφορά ανάμεσα στο «κάνω αυτά που διαφημίζουν» και στο «ζω»;
Γνωρίζει κανένας την διαφορά ανάμεσα στο «είμαι μοντέρνος» και στο «ζω»;
Με ποια μέθοδο μπορείς να ζεις;
Ποιο είναι άραγε το μέσον για αυτό;
Παρακαλώ αφήστε για λίγο το κινητό και τα κλικ και σκεφτείτε έστω και για λίγο. Έστω και για πολύ λίγο…

11 Σεπτεμβρίου 2018

Γνωμικά

Όταν ο ήλιος του πολιτισμού είναι χαμηλά στον ορίζοντα, ακόμα και οι νάνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές.

Δεν το βλέπετε. Δεν σας είπαν ποτέ για αυτό. Αλλά είναι υπαρκτό και αν προσέξετε λίγο θα το δείτε να λειτουργεί. Είναι το Μεγάλο Εκκρεμές, ο Συμπαντικός Νόμος των Αντιθέτων.
Αυτός ο μηχανισμός θέτει τα πάντα σε μία κυκλική λειτουργία:
Στην ζωή μας βιώνουμε μία αλυσίδα ευχάριστων και δυσάρεστων γεγονότων. Υπάρχει ημέρα και νύχτα, φως και σκοτάδι, ζέστη και κρύο, ευτυχία και δυστυχία, καλό και κακό, όμορφο και άσχημο, υγεία και ασθένεια, πόλεμος και ειρήνη, γέννηση και θάνατος.
Η γη γεννήθηκε και κλείνοντας έναν τεράστιο κύκλο θα πεθάνει.
Ο ήλιος γεννήθηκε και κλείνοντας έναν τεράστιο κύκλο θα πεθάνει.
Ο γαλαξίας γεννήθηκε και κλείνοντας έναν τεράστιο κύκλο θα πεθάνει.
Το ίδιο το σύμπαν γεννήθηκε και κλείνοντας έναν τεράστιο κύκλο θα πεθάνει.
Ακόμα και εσείς οι ίδιοι, οι φοβεροί και τρομεροί, που πιστεύετε ότι είσαστε το κέντρο του κόσμου, γεννηθήκατε και κλείνοντας έναν απειροελάχιστα μικρό κύκλο θα πεθάνετε.
Και ίσως όλα αυτά να έχουν ξαναγεννηθεί και πεθάνει πολλές φορές υπακούοντας σε ένα αδιανόητα Κυκλώπειο Εκκρεμές.
Και αν όλα αυτά τα γιγάντια προαναφερθέντα «όντα» το κάνουν αυτό, γιατί άραγε να μην συμβαίνει το ίδιο και για αυτό το βραχύβιο κατασκεύασμα που λέγεται ανθρώπινος πολιτισμός;
Το άθλιο αυτό κατασκεύασμά μας διαρκεί συνήθως όσο μία σπίθα φωτιάς. Γεννιέται από μία λάμψη ηθικής και πεθαίνει πνιγμένο από ένα κύμα ανηθικότητας. Το διδάσκει η ιστορία που εμείς οι ίδιοι γράφουμε, αλλά εκλέγουμε να μην την λαμβάνουμε υπόψιν μας.
Και σήμερα βρισκόμαστε στο ναδίρ του σημερινού πολιτισμού μας, ο οποίος σβήνει σταθερά και πρόκειται να χαθεί. Όπως χάθηκαν τόσοι πολιτισμοί σαν σταγόνες μέσα στον ωκεανό του Χρόνου.
Δεν το πιστεύετε;
Δείτε τους νάνους που κυριαρχούν παντού: στην πολιτική, στην τέχνη, στην θρησκεία. Όσο πιο νάνος, όσο πιο άθλιος, όσο πιο ΕΓΩΙΚΟΣ είναι ένας άνθρωπος τόσο πιο πολλά ψέματα λέει, τόσο πιο πολλές απάτες κάνει, τόσο πιο πολύ αποκτάει χρήματα και δόξα, και τόσο πιο πολύ επιβραβεύεται.
Τι άλλο να πω για να σας πείσω;

22 Ιουλίου 2018

Τα ηλίθια λάικ των ηλίθιων ανθρώπων ενός ηλίθιου πολιτισμού

Η παγκόσμια πνευματική κενότητα είναι τόσο μεγάλη, και τόσο διαρκής, και τόσο προωθούμενη για τόσο πολλά χρόνια ώστε οι περισσότεροι άνθρωποι πλέον έχουν αποκτήσει ανοσία, η οποία -μετατρεπόμενη σε ανοησία- τους κάνει να αποδέχονται όλες τις βλακείες του διαδικτύου σαν φυσιολογικές.
Διαφορετικά πως αλλιώς θα έκαναν ένα εκατομμύριο «μου αρέσει» [συγγνώμη like ήθελα να πω] στην φωτογραφία της Καρντάσιαν επειδή φωτογραφήθηκε με ανοιχτά τα πόδια της;
Ή πως μια εικοσάχρονη, καλομαθημένη και μεγαλωμένη σα πούπουλα θα είχε ένα εκατομμύριο ακόλουθους που τρέχουν να παρακολουθήσουν το ίνδαλμά τους να κάνει τσαχπινιές;

11 Ιουλίου 2018

Φανατισμός και απληστία

Η κυρίαρχη ιδιότητα-ικανότητα του ανθρώπου είτε σας αρέσει είτε όχι είναι ο φανατισμός και η απληστία. Η ιστορία έχει εκατοντάδες παραδείγματα προς ανάγνωσιν. Και ΦΥΣΙΚΑ ο φανατισμός και η απληστία προέρχονται από τον διεστραμμένο ανθρώπινο ψυχισμό.
 Ένα γνωμικό λέει: «Το να μάχεσαι με τυφλό φανατισμό κατά της θρησκείας δείχνει ότι είσαι ένας άθρησκος θρησκόληπτος».
Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από τον φανατισμό. Ο φανατικός εκλέγει «κάτι», το θεωρεί σαν απόλυτη αλήθεια και κινείται τυφλά με βάση αυτήν την «αλήθεια».
Ο φανατισμός και η απληστία δημιούργησαν την τραγωδία του Μεσαίωνα. Φανατικοί άνθρωποι, υπερασπιζόμενοι την «θρησκεία της αγάπης» προκάλεσαν απίστευτα αίσχη με την Ιερά Εξέταση και τους ιερούς πολέμους.
Εκατόμβες νεκρών στην πυρά, σκοταδισμός, προλήψεις και φυσικά και η κατάρρευση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας η οποία επέτρεψε στους μωαμεθανούς να πατήσουν στην Ευρώπη.
Αυτήν την στιγμή περνάμε έναν δεύτερο Μεσαίωνα, τον Μουσουλμανικό. Οι φανατικοί του Ισλάμ έχουν σαν σκοπό ζωής να καταστρέψουν τον Δυτικό πολιτισμό [ότι έχει απομείνει δηλαδή] και να ιδρύσουν μία παγκόσμια ισλαμική κοινωνία. Θα περάσει πολύς καιρός και θα χυθεί πολύ αίμα μέχρι να τελειώσει και αυτός ο Μεσαίωνας.
Αλλά το χειρότερο επίκειται.
Επικρατεί πλέον η λαίλαπα των πιο φανατικών ανθρώπων που θα υπάρξουν ποτέ στον πλανήτη. Και από αυτήν την λαίλαπα δεν θα ξεφύγουμε ποτέ. Μία μικρή καταστροφική «άποψη» βλέπετε σήμερα στην κομουνιστική κυβέρνηση της Ελλάδας.
Ο κομουνισμός [σαν πολιτική έννοια] είναι το καλύτερο δυνατόν πολίτευμα, το οποίο προσομοιάζει με την αρχαία ελληνική δημοκρατία. Όμως περιέχει μία εγγενή καταστροφική άποψη. Πρέπει «ντε και καλά» να καταστραφούν οι θρησκείες, γιατί θεωρούνται μέσον καταπίεσης του ανθρώπου. Και ΣΗΜΕΡΑ για να καταστραφούν οι θρησκείες πρέπει οι άνθρωποι να εκπαιδευτούν κατάλληλα με την μόδα, τους «σελέμπριτις» και τις διάφορες «πολιτικά ορθές ισότητες».
Η θρησκεία -όπως και κάθε τι άλλο- πράγματι χρησιμεύει στην καταπίεση των λαών. Ταυτόχρονα, μέσω του φόβου της αιώνιας τιμωρίας, χαλιναγωγεί λίγο τους ανθρώπους και δεν τους αφήνει «να ξεσαλώσουν».
Τώρα, η «τριαδική θεότητα» των δήθεν δημοκρατών/αριστερών είναι απλή και πιστεύουν σε αυτήν με φανατισμό χειρότερο των Ιεροεξεταστών:
1] Η θρησκεία είναι το όπιο των λαών.
2] Είμαστε όλοι ΙΔΙΟΙ [όχι ίσοι].
3] Αν δεν αποδέχεσαι τυφλά οποιονδήποτε «νεωτερισμό» είσαι φασίστας και οπισθοδρομικός.
Η νέα «θρησκεία της μη-θρησκείας» εξαπλώνεται ραγδαία [μέσω της μόδας] για έναν απλό λόγο. Επιβραβεύει τα κατώτερα και ζωώδη ένστικτα του ανθρώπου. Το ισχυρότερο από αυτά είναι το σεξουαλικό ένστικτο.
Και το σεξουαλικό ένστικτο σαν ένστικτο είναι ΑΧΟΡΤΑΓΟ, όπως και όλα τα άλλα ένστικτα. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα:
Ένα αγόρι ήταν ευχαριστημένο όταν μίλαγε και πείραζε τα κορίτσια στο σχολείο. Αλλά αυτό δεν έφτανε.
Έπειτα ήταν ευχαριστημένο όταν κρατούσε από το χέρι το κορίτσι του. Αλλά αυτό δεν έφτανε.
Έπειτα ήταν ευχαριστημένο όταν αντάλλασσε αθώα φιλιά και χάδια. Αλλά αυτό δεν έφτανε.
Έπειτα ήταν ευχαριστημένο όταν είχε ερωτική επαφή. Αλλά αυτό δεν έφτανε.
Έπειτα ήταν ευχαριστημένο όταν έβρισκε καινούρια ερωτική σχέση. Αλλά τελικά ΟΥΤΕ αυτό δεν φτάνει.
Αργότερα στην ζωή του θα παντρευτεί και ταυτόχρονα θα ψάχνει για εξωσυζυγική σχέση, θα χωρίσει και θα ξαναπαντρευτεί και αυτή η ψυχοφθόρος διαδικασία θα συνεχίζεται επ΄ άπειρον εγκλωβίζοντας τα θύματα μέσα στο αέναο κυνήγι της ικανοποίησης που δεν θα έρθει ποτέ.
Την διαδικασία αυτή μπορείτε να την δείτε [αν είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας] σε κάθε ελάττωμα που έχετε.
Σαν τον Ηρακλή βρισκόσαστε μπροστά σε ένα δίλλημα:
Πρώτον: να συνεχίσετε με απληστία το κυνήγι της απόκτησης αγαθών ή της αέναης προσπάθειας ικανοποίησης ενστίκτων που δεν πρόκειται ποτέ να ικανοποιηθούν. Αυτό είναι το κυνήγι της απόλαυσης [και της κατανάλωσης] που μόνο δυστυχείς θα σας κάνει.
Δεύτερον: να προσπαθήσετε να ξεχωρίσετε αυτά που έχετε ανάγκη και τα οποία πραγματικά αξίζουν από αυτά που επιβάλλονται λόγω μόδας [σε κάθε εποχή από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα]. Αυτό είναι ένα «θεληματικό είδος φτώχειας» που οδηγεί κατά κάποιον τρόπο στην ευτυχία. Όπως λέει και ένα ρητό «πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει πολλά αλλά εκείνος που χρειάζεται λίγα».
Το ποιο μονοπάτι θα διαλέξετε εναπόκειται στην δική σας θέληση.

11 Απριλίου 2018

Άτμισμα: η νέα μορφή του παλιού ναρκωτικού

Στις αναρτήσεις μου εμπλέκω σε μεγάλο βαθμό ένα «άγνωστο» ψυχολογικό θέμα. Πρόκειται για αυτό που ξέρετε πολύ καλά σαν «ελάττωμα» και το οποίο ΟΛΟΙ προσπαθείτε να αγνοείτε ή να το δικαιολογείτε ή ακόμα και να το θεοποιείτε με την βοήθεια είτε των ψυχολόγων είτε των ανατολικών θρησκειών.
Το «ελάττωμα» ή ΕΓΩ όπως το αναφέρω συνήθως είναι «εσείς οι ίδιοι»! Πρόκειται για μία πλαστογράφηση του αληθινού εαυτού σας. Πρόκειται για έναν «ανήθικο εσωτερικό άνθρωπο» ο οποίος σας έχει μολύνει σαν ιός και εκδηλώνεται μέσα από το σώμα σας με τον ίδιο τρόπο που ένας ιός προσβάλλει τον υπολογιστή, αναγκάζοντάς τον να κάνει πράγματα που δεν πρέπει να κάνει.
Η Παγκόσμια Νέα Τάξη και ο Μεγάλος Αδελφός δεν είναι παρά η φυσική εκδήλωση αυτού του ανθρώπινου διαστρεβλωμένου ψυχισμού.
Αν και δεν περιμένω ούτε να καταλάβετε την παραπάνω περιγραφή, ούτε καν την πιθανότητα να την αποδεχθείτε σαν πιθανότητα, ορίστε μία ακόμα εκδήλωση αυτού του διαστρεβλωμένου ψυχισμού:
Η νέα μόδα στο κάπνισμα είναι το άτμισμα ή το ηλεκτρονικό τσιγάρο. Δύο διαφορετικές μορφές που για εμένα δεν έχουν και κάποια σπουδαία διαφορά.
Τα μαγαζιά της νέας μορφής του παλιού ναρκωτικού «νικοτίνη» ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, αφού προφανώς έχουν τεράστια κέρδη.
Μην μου πείτε το βλακώδες «η νικοτίνη δεν είναι ναρκωτικό».
ΕΙΝΑΙ και μάλιστα ΙΣΧΥΡΟΤΑΤΟ. Σε εθιστική δύναμη ξεπερνάει την κοκαΐνη και την μεθαδόνη και έρχεται δεύτερη μαζί με το Κρακ μετά την ηρωίνη [Οι 10 πιο Εξαρτησιογόνες Ουσίες]. Βέβαια δεν χρειάζεται έρευνα για να καταλάβετε ότι η νικοτίνη είναι πανίσχυρο ναρκωτικό. Δεν έχετε παρά να προσέξετε πόσοι άνθρωποι δηλώνουν ανίκανοι να κόψουν το κάπνισμα. Πολλές φορές θα ακούσετε και την επίσης ΒΛΑΚΩΔΗ δικαιολογία: «Το κόβω όποτε θέλω αλλά μου αρέσει να καπνίζω». Η δικαιολογία αυτή είναι μία από τις καλύτερες αποδείξεις του διαστρεβλωμένου -από το ΕΓΩ- ανθρώπινου ψυχισμού.
Επίσης, δεν έχετε παρά να προσέξετε τους ναρκομανείς [σε αποτοξίνωση ή τους ΔΗΘΕΝ καθαρούς] σε κάποια τηλεοπτική συνέντευξη [τις σπάνιες φορές που γίνεται αυτό]. Όλοι τους καπνίζουν ΜΑΝΙΩΔΩΣ. Απλά έχουν αλλάξει την χρήση της ηρωίνης που είναι πολύ ακριβή με τα τσιγάρα που τα βρίσκουν παντού.
Είδα λοιπόν κατά τις βραδινές ώρες τις ημέρες του Πάσχα τουλάχιστον τέσσερα πιτσιρίκια [12-15 χρονών περίπου], ανάμεσα στον όχι πολύ κόσμο της παραλίας, να κρατάνε ηλεκτρονικά τσιγάρα. Βολτάριζαν το βράδυ και «άτμιζαν» αρειμανίως.
Η νεοταξική τεχνολογία επιτρέπει τα εξής «καλά»:
1] Αυξάνει τα κέρδη των τσιγαράδικων.
2] Δημιουργεί νέους «πελάτες» εθισμένους στην νικοτίνη, αφού είναι προφανές ότι τα πιτσιρίκια ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΟΤΕ να ξεφύγουν πλέον από την νικοτίνη.
3] Επιτρέπει στα πιτσιρίκια να κάνουν μία εύκολη «επανάσταση» και να μοιάσουν στα είδωλά τους [ράπερ, ηθοποιούς, μουσικούς και λοιπούς «διανοούμενους»], αφού τσιγάρο, μαγκιά, δήθεν εξυπνάδα και «ψάξιμο» πάνε πακέτο στην νεοταξική παγκόσμια διαφήμιση.
4] Τα πιτσιρίκια μπορούν να ξεφύγουν πανεύκολα από τον υποτυπώδη γονεϊκό έλεγχο, αφού ΔΕΝ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΣΙΓΑΡΙΛΑ όταν θα επιστρέφουν από την βόλτα.
5] Τα πιτσιρίκια αγοράζουν εύκολα τις φθηνές συσκευές των 50 ευρώ.
Παρεμπιπτόντως, στην έρευνα που ανέφερα παραπάνω, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ η μαριχουάνα και το χασίς [που πάνε πακέτο με τα τσιγάρα. Προφανώς οι ερευνητές έκαναν πολιτικά ορθή έρευνα. Η «νέα τάση» των «δημοκρατών» είναι να αποποινικοποιηθεί το χόρτο γενικά και αόριστα. Έτσι είναι σίγουρο ότι θα αντιμετώπιζαν κάθε είδους επιθέσεις και προβλήματα αν έβαζαν στην έρευνα και τα «χόρτα».
Πάντως, δεν μπορείτε να πείτε: Ο πολιτισμός μας πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο! Έτσι;

7 Απριλίου 2018

Ευχές για το Πάσχα

Καλό Πάσχα; Πού το είδατε το καλό Πάσχα; Μόνο και μόνο επειδή το Σύστημα μας επιτρέπει να σουβλίζουμε αρνί δεν λέει τίποτε. Μια πολιτικά ορθή, συνηθισμένη, τυπική, ανούσια και ξενέρωτη ευχή δεν είναι ότι καλύτερο για την σημερινή κατάσταση.
Εγώ σήμερα θα σας δώσω μια πασχαλιάτικη ευχή λίγο διαφορετική. Και ας μην μου κάνετε λάικ και ας μην στείλετε καρδούλες και χαμογελάκια, όπως θα κάνατε αν έγραφα κάτι σαν «καλό πάσχα να έχουμε αγαπουλίνια μου, με υγεία και ευτυχία, και ευχές κλπ» συνοδευμένο με λουλουδάκια και κεράκια.
Ας σοβαρευτούμε λοιπόν γιατί το Πάσχα είναι μία επαναστατική εορτή και όχι απλά μία ευκαιρία για εκδρομές και ντερλίκωμα. Πιστοί ή άθεοι, ας αρέσει δεν σας αρέσει, αυτή η εορτή ΔΙΔΑΣΚΕΙ ότι πρέπει να πεθάνει ο άνθρωπος ύλη και να γεννηθεί ο άνθρωπος-Πνεύμα.
Τον ξέρετε τον Γάλλο Γουσταύο Λε Μπον; Σίγουρα δεν τον ξέρετε [και εγώ το ίδιο μέχρι προχθές]. Ήταν ανθρωπολόγος, κοινωνιολόγος, εθνολόγος, ψυχολόγος, και κάτι που συνήθως δεν αναφέρεται πειραματιστής φυσικός και εφευρέτης. Έγραψε αρκετά βιβλία αλλά το πιο γνωστό του είναι η «Ψυχολογία των Μαζών».
Από αυτό το βιβλίο λοιπόν είναι τα παρακάτω αποφθέγματα.
Τα αφιερώνω στους ανεγκέφαλους και ανάξιους [για να μην πω προδότες] οι οποίοι κυβερνούν την Ελλάδα, και σε όλους εμάς τους ανεγκέφαλους και ανάξιους Έλληνες, που ανεχόμαστε και στηρίζουμε τέτοιες άθλιες κυβερνήσεις, και που πραγματικά αξίζει να εξαφανιστούμε από προσώπου γης για να ξεβρομίσει το μέρος και να πάψουν να τρίζουν τα κόκκαλα των προγόνων μας.
Βέβαια, για να είμαστε και δίκαιοι, τα αποφθέγματα αυτά έχουν παγκόσμια εφαρμογή, γιατί ΟΛΗ η ανθρωπότητα είναι ανεγκέφαλη και ανάξια και αξίζει να εξαφανιστεί από προσώπου γης για να ξεβρομίσει η καημένη η γη.
Αλλά επειδή ως γνωστόν είμαι εθνικιστής, φασίστας, ρατσιστής και επομένως και ομοφοβικός, αφήστε που σαν τυπικός εγκληματίας τρώγω και κρέας, ΣΚΑΣΙΛΑ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΗ για την παγκόσμια ηθική, ψυχική, πολιτιστική κλπ κατάπτωση. Εγώ ενδιαφέρομαι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για αυτό το ταλαίπωρο κομμάτι γης με την τόσο βαριά πολιτιστική κληρονομιά.
1] Η ικανότητα χωρίς την εξουσία είναι τόσο ανίσχυρη όσο και η εξουσία χωρίς ικανότητα. [Σπάνια εκλέγεται κάποιος ικανός πολιτικός]
2] Να επαναστατείς ή να συμβιβάζεσαι. Δεν υπάρχουν άλλες επιλογές στην ζωή. [Μην παραπονιέστε λοιπόν που σας πατάνε κάτω].
3] Αν εξευτελίσετε τον χαρακτήρα των στρατιωτών θα έχετε τους όχλους του Ξέρξη. Αν εξυψώσετε τον χαρακτήρα των στρατιωτών θα έχετε τους πολεμιστές του Αλεξάνδρου. [Να γιατί είναι άθλια η εκπαίδευση των παιδιών μας και γιατί απαξιώνεται ο στρατός]
4] Το ένστικτο δίδασκε στους αρχαίους τον φόβο των ξένων. Γνώριζαν καλά ότι η αξία μιας χώρας δεν μετριέται με βάση τον αριθμό των κατοίκων της, αλλά με βάση τον αριθμό των πολιτών της. [ έχουμε δέκα εκατομμύρια έλληνες κατοίκους. Πόσοι είναι άραγε οι πολίτες;]
5] Όσο πιο αδύναμη είναι η κυβέρνηση, τόσο πιο δυνατή η γραφειοκρατία. [Πολιτικό κόστος: η μεγάλη πληγή μας]
6] Οι μάζες δεν διψούν για την αλήθεια. Όποιος τις προμηθεύσει με ψευδαισθήσεις γίνεται εύκολα ο κυρίαρχός τους. Και όποιος προσπαθήσει να διαλύσει τις ψευδαισθήσεις τους γίνεται εύκολα θύμα τους. [Με δύο λόγια «Προεκλογικές υποσχέσεις»]
7] Μεταμφιέζοντας κάτω από καλά επιλεγμένες λέξεις ακόμα και τις πιο τρελές θεωρίες, μπορείς να τις κάνεις να γίνουν αποδεκτές. [Οι γνωστές οικονομικές κοσμοσωτήριες θεωρίες που μας σερβίρουν κάθε τόσο]
8] Λίγοι βλέπουν τα πράγματα όπως ακριβώς είναι. Κάποιοι αντιλαμβάνονται μόνο αυτά που θέλουν να δουν και άλλοι αυτά που τους κάνουν οι άλλοι να δουν. [Πρόκειται κυριολεκτικά για τον ύπνο της ψυχής, τον ύπνο της συνείδησης. Πρόκειται για τον άνθρωπο-πρόβατο προς σφαγήν. Αυτό είναι το μόνο που θα καταλάβαινα που δεν το καταλάβατε]
9] Για να κυριαρχήσεις στους ανθρώπους είναι πιο εύκολο να εξάψεις τα πάθη τους παρά να υποστηρίξεις τα συμφέροντά τους. [Με δύο λόγια «ομιλίες πολιτικών»]
10] Σε πολλούς ανθρώπους η ομιλία προηγείται της σκέψης. Ξέρουν αυτό που σκέφτονται μόνο αφού έχουν ακούσει αυτό που είπαν. [Η γνωστή παγκόσμια και προσωπική πνευματική κενότητα]
11] Λίγο ενδιαφέρουν οι απώλειες. Η επιτυχία πηγαίνει με το μέρος εκείνου που γνωρίζει να τις αντιμετωπίζει με το μεγαλύτερο σθένος. [Ο φόβος μην πάθει τίποτε το εφήμερο σαρκίο μας είναι το καλύτερο εργαλείο για να μας κρατάνε υπόδουλους]
Αν τα διαβάσατε όλα αυτά και δεν καταλάβατε τίποτε τότε είναι προφανές ότι δεν έχουμε καμία ελπίδα πλέον. Αν «κάτι» καταλάβατε ίσως κάποια στιγμή, κάποτε, κάπου και κάπως να καταφέρουμε να γλυτώσουμε «το καπέλο από τον πνιγμένο».

12 Μαρτίου 2018

Απληστία

Ο ανθρώπινος ψυχισμός έχει τρία βασικά χαρακτηριστικά:
Το πρώτο είναι η συνεχής και απροκάλυπτη αυτο-δικαιολόγηση των πράξεών του με κάθε τρόπο.
Το δεύτερο είναι ένας βαθύς, πανταχού παρών φόβος ο οποίος είναι δύσκολο να αναλυθεί και να γίνει κατανοητός.
Το τρίτο είναι η απληστία.

Αυτά τα τρία χαρακτηριστικά είναι ο σπόρος της καταστροφής οποιασδήποτε αυτοκρατορίας και οποιουδήποτε πολιτισμού.
Και σήμερα -στον τόσο αυτο-διαφημιζόμενο σύγχρονο «πολιτισμό»- είναι πιο ορατά από ποτέ. Ένα μικρό παράδειγμα είναι ελληνικό.

Η εφημερίδα «Παραπολιτικά», αποκάλυψε ότι τα τελευταία δυόμιση χρόνια η αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας Ράνια Αντωνοπούλου έχει λάβει συνολικά 29.000 ευρώ από το ελληνικό Δημόσιο ως επίδομα ενοικίου και μάλιστα με απόφαση των υπηρεσιών στις οποίες προΐσταται!
Αυτή και ο σύζυγός της, ο υπουργός Οικονομίας Δημήτρης Παπαδημητρίου, είναι το πιο πλούσιο ζευγάρι της κυβέρνησης.
Η κυρία Αντωνοπούλου δήλωσε ετήσια εισοδήματα 70.000 ευρώ, μετοχές περίπου 300.000 δολαρίων ΗΠΑ και καταθέσεις άνω των 250.000 δολαρίων στην J&P Morgan.
Ο κ. Παπαδημητρίου δήλωσε χαρτοφυλάκιο [μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια και άλλα επενδυτικά προϊόντα] αξίας 2.725.881 δολαρίων, και εισοδήματα 453.429 δολαρίων.
Επίσης, το ζευγάρι διαθέτει διαμέρισμα 110 τ.μ. στις ΗΠΑ, και στην Σύρο οικόπεδο 4.950 τ.μ, με βίλα 300 τ.μ., με 180 τ.μ. βοηθητικούς χώρους και πισίνα 80 τ.μ.
Με τόσο χρήμα που έχουν και ενώ δεν είχαν καμία ανάγκη ΚΑΤΑΔΕΧΘΗΚΑΝ να πάρουν χρήματα [αν και ήταν νομότυπα] την στιγμή που οι ίδιοι οι ψηφοφόροι τους μένουν άνεργοι και πεινάνε.
Φυσικά μπορείτε να τους καταδικάσετε για αυτή τους την πράξη. Εξάλλου πως θα γινόντουσαν πλούσιοι αν είχαν οποιονδήποτε ηθικό φραγμό;
Αλλά το θέμα μου είναι άλλο:

Εσείς θα κάνατε κάτι διαφορετικό;
Θα ξεφεύγατε από την παγίδα της απληστίας; [εγώ θέλω περισσότερα]
Θα ξεφεύγατε από την παγίδα του εγωισμού; [εγώ αξίζω περισσότερο από τους άλλους]
Ακόμα και αν τελικά εμφανιζόσασταν «τίμιοι» θα ξεφεύγατε από την παγίδα της υπερηφάνειας; [εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους]
Ο αγαπημένος μου συγγραφέας [μιλώντας για τον απεχθή ανθρώπινο εγωισμό] λέει:
«Υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν άπληστα να μην είναι άπληστοι»!
Τελικά πόσο «μη άπληστοι» είσαστε;

5 Μαρτίου 2018

Ο πολιτισμός της αισχροκέρδειας

Μπορεί να νομίζετε ότι ζείτε σε έναν πολιτισμένο κόσμο. Αφού αυτό σας λένε τα ΜΜΕ τόσα χρόνια θα πρέπει να είναι και αλήθεια!
Εγώ προσωπικά έχω αντίθετη γνώμη.
Ζείτε σε έναν σκληρό, άθλιο και αισχροκερδή κόσμο, διαφορετικά η παραγωγή τροφίμων και φαρμάκων ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ούτε με χρηματιστήρια ούτε με μετοχές ούτε με κέρδη.
Οι άνθρωποι άγονται και φέρονται από τον διεστραμμένο ψυχισμό τους. Και ο ανθρώπινος ψυχισμός είναι αυτός που χαρακτηρίζει τον πολιτισμό και όχι τα φανταχτερά μπιχλιμπίδια της τεχνολογίας.
Ένα βασικό στοιχείο του διεστραμμένου ψυχισμού είναι η απληστία. Και η απληστία δεν μπορεί να γίνει πουθενά αλλού καλύτερα ορατή παρά μόνο στο εμπόριο.
Εχθές έπεσε το μάτι μου στην τιμή ενός [αγγλικού και διάσημου] σκευάσματος σοκολάτας. Κόστιζε 9,11 ευρώ το κιλό. Στον κατάλογο των συστατικών και φυσικά με πολύ ψιλά γράμματα έγραφε: ζάχαρη 72,5%.
Ακριβώς στο διπλανό ράφι υπήρχε η γνωστή, άσπρη χάρτινη συσκευασία ζάχαρης του ενός κιλού. Η τιμή της ήταν 0,75 ευρώ.
Με λίγα λόγια οι καλοί, τίμιοι και εργατικοί άγγλοι αγοράζουν την ζάχαρη ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ 0,75 ευρώ το κιλό, γιατί επειδή την αγοράζουν χονδρική η τιμή ΦΥΣΙΚΑ θα είναι πολύ κάτω από τα 0,75.
Με λίγα λόγια λοιπόν, οι καλοί, τίμιοι και εργατικοί άγγλοι σας μεταπουλάνε ζάχαρη κερδίζοντας πάνω από οκτώ ευρώ ανά κιλό, αφού αυξάνουν την τιμή κατά δώδεκα φορές.
Και φυσικά η ληστρική αυτή μέθοδος ισχύει ΓΙΑ ΟΛΑ τα προϊόντα.
Πρόκειται για το καλύτερο παράδειγμα απληστίας. Και αν προσέξετε και είσαστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας θα διαπιστώσετε αυτήν την λειτουργία [λίγο ή πολύ μεταμφιεσμένη] μέσα σας.

17 Φεβρουαρίου 2018

Γνωμικά

Για να αποκτήσουμε εσωτερική ελευθερία πρέπει να απαλλαγούμε από την δουλεία των παθών.

Η καημένη η ελευθερία. Η ανθρωπότητα την έχει βάλει στο κρεβάτι του Προκρούστη εδώ και χιλιάδες χρόνια. Έχουν χυθεί τόνοι αίματος για την «ελευθερία» η οποία κάθε φορά βολεύει κάποιους.
Η απελευθέρωση από τα δεσμά των καπιταλιστών προκάλεσε εκατόμβες και θηριώδη εγκλήματα στην ΕΣΣΔ και όπου αλλού επεκράτησε ο κομουνισμός.
Η προάσπιση «της ελευθερίας, των ανθρώπινων δικαιωμάτων, και της δικαιοσύνης», στον Τρίτο Κόσμο [που τον εκμεταλλεύονται οι δυτικές πολυεθνικές εταιρείες] προκαλεί εισβολές, καταστροφές κρατών, αιματηρούς εμφύλιους , γενοκτονίες, πείνα, αρρώστιες και ότι άλλο βολεύει τους «πολιτισμένους» Δυτικούς.
Και εσείς;
Πού είναι η ελευθερία σας; Για ποιά ελευθερία φωνάζετε όταν:
-Δεν μπορείτε να μην καπνίζετε
-Δεν μπορείτε να μην πίνετε
-Δεν μπορείτε να μην αγοράζετε τα νέα κινητά
-Δεν μπορείτε να μην ακολουθείτε την μόδα
-Δεν μπορείτε να μην να μην φάτε τον αγλέορα
-Δεν μπορείτε να μην θυμώνετε
-Δεν μπορείτε να μην ζηλεύετε
-Δεν μπορείτε να μην φοβάστε
-Δεν μπορείτε να μην περηφανεύεστε
-Δεν μπορείτε να μην κουτσομπολεύετε
-Δεν μπορείτε να μην …
-Δεν μπορείτε να μην …
-Δεν μπορείτε να μην …
-Δεν μπορείτε να μην …
Αν θέλετε την ελευθερία σας θα πρέπει να ξεκινήσετε από την πηγή της σκλαβιάς σας.
Και η πηγή της σκλαβιάς σας βρίσκεται μέσα σας. Είσαστε εσείς οι ίδιοι.

10 Φεβρουαρίου 2018

2,1,0…

Ζούμε στον κόσμο των δύο αντιθέτων με τις ακραίες απολήξεις τους… Άσπρο-μαύρο, καλό-κακό, νέος-γέρος, αλήθεια-ψέμα, αρσενικό-θηλυκό, όμορφο-άσχημο, χαρά-λύπη, γοητεία-απογοήτευση κλπ…
Φυσικά υπάρχουν και οι ενδιάμεσες καταστάσεις, αλλά είναι πάντα διανθισμένες με ένα ποσοτικό μετρητή λιγότερου ή περισσότερου, σε σχέση με τα δύο άκρα.
Αναρωτιέμαι εάν υπάρχει τρόπος να περάσει κανείς πέρα από τα αντίθετα… Να ζει έξω από αυτά… Να μην τον επηρεάζουν και να μην ταυτίζεται, στην τελική, με αυτά… Υπάρχει;
Φυσικά και υπάρχει!!!
Γιατί όλα μας δόθηκαν σε αυτόν τον κόσμο, σε αυτήν την ζωή!!!
Απαιτείται εκ μέρους μας η κριτική σκέψη και η αναλυτικότητα σε πρώτη φάση. Απαιτείται να καταλάβουμε ότι όλα αυτά που αντιλαμβανόμαστε είναι μόνο όσα έχουμε διδαχθεί και αποκτήσει σαν εμπειρίες ζωής και που σπάνια τα έχουμε αμφισβητήσει για να δούμε εάν είναι μόνο έτσι ή είναι και αλλιώς…
Εάν αποφασίσουμε να το επιχειρήσουμε αυτό, θα δούμε πάνω στον προβληματισμό μας ότι αρχίζουμε να βγαίνουμε λίγο λίγο έξω από το καβούκι μας, έξω από τα πιστεύω μας για την ζωή, για τον άνθρωπο και για τον κόσμο… Τότε θα διαπιστώσουμε, ιδίοις όμμασι, ότι γύρω μας κυκλοφορούν ελεύθερα και άλλες ιδέες διαφορετικές, που έχουν την δική τους αλήθεια και την δική τους πραγματικότητα.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα ενστερνιστούμε ασυζητητί τις άλλες ιδέες απορρίπτοντας τις δικές μας, γιατί θα είναι σαν απλά να μετακομίζουμε από το ένα κελί της φυλακής μας σε ένα άλλο…
Ίσως όμως να σημαίνει ότι γινόμαστε πιο υποψιασμένοι για όσα σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε ή κάνουμε από την σιδηρά, αμετακίνητη θέση μας, αφήνοντας και κάποια παράθυρα ελευθερίας ανοικτά, μπας και φέρνουν νέους αγέρες στην ύπαρξή μας.
Και ίσως κάποια στιγμή, σκέψη στην σκέψη και ανάλυση στην ανάλυση και ικεσία στην ικεσία, φτάσουμε να απορρίψουμε πολλά από τα πιστεύω μας, γιατί μοιάζει σαν να εισήλθε ένας ούριος άνεμος στην οικία του μυαλού μας, καθαρίζοντας τα παλιά και εμποτίζοντας με μία μόνο ιδέα το κεφάλι μας. Την ιδέα της ένωσης των δύο αντιθέτων σε ένα. Που αυτό το ένα είναι το μηδέν.
(+1)+(-1)=0
Και αυτό είναι μία σημαντική αλλαγή.
Γιατί από άλλη θέση και υπό το πρίσμα άλλης λογικής αρχίζεις να βλέπεις τα πράγματα. Από την θέση ενός παρατηρητή ανεξάρτητου, αποστασιοποιημένου από προσωπικές αντιλήψεις και έτοιμου να υποδεχτεί νέα Γνώση για τον ομολογουμένως Άγνωστο κόσμο που ανοίγεται και ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του.
Έναν tabula rasa παρατηρητή!!!
ΥΓ. Ομολογώ ότι δεν είναι τόσο απλό όσο οι λέξεις μου επιτρέπουν να το εκφράσω… Είναι περισσότερο βιωματικό και λιγότερο περιγραφικό… Και δεν οφείλεται μόνο σε απλές νοητικές διεργασίες, όπως φάνηκε από τις παραπάνω περιγραφές μου… Απλά καταθέτω μέσω της γραφής, αυθόρμητα, τα λίγα που μπορώ…

Πηγή: ΙΔΟΥ

6 Φεβρουαρίου 2018

Γνωμικά

Ο Ισοκράτης θεωρεί μορφωμένους:
-Αυτούς που ελέγχουν τις δυσάρεστες καταστάσεις, αντί να ελέγχονται από αυτές.
-Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα και λογική.
-Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τις συνδιαλλαγές τους.
-Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα. 
-Αυτούς που δε νικήθηκαν από τις ατυχίες και τις αποτυχίες τους.
-Αυτούς που δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και την δόξα τους.

Πρόκειται για το μικρότερο σχόλιο που έκανα μέχρι σήμερα: Εσείς πιστεύετε ότι ο Ισοκράτης θα σας θεωρούσε μορφωμένους; 

27 Ιανουαρίου 2018

Για ποιόν ακριβώς λόγο αισθάνεστε σπουδαίοι;

 Ως γνωστόν όλοι οι άνθρωποι [φυσικά και εγώ] αισθάνονται ότι είναι τρομεροί, σημαντικοί, σπουδαίοι, ότι με λίγα λόγια ένα είδος «κέντρου του σύμπαντος».
Δεν έχει σημασία τι λέτε στους άλλους. Μπορεί να αυτοδιαφημίζεστε σαν ταπεινοί, ασήμαντοι κλπ. Εκείνο όμως που έχει σημασία είναι αυτό που αισθάνεστε βαθιά μέσα σας και όχι αυτό που δηλώνετε.
Έτσι, ο καθένας αισθάνεται «σπουδαίος», ότι αυτός «ξέρει καλύτερα», ότι αυτός δεν κάνει λάθη, ότι η γνώμη του «μετράει» κλπ.
Αυτή η βαθιά κρυμμένη αυτοσπουδαιότητα [μεταμφιεσμένη τις περισσότερες φορές σε ταπεινότητα] είναι τελικά η αιτία των δεινών που βιώνει η ανθρωπότητα «από γενέσεως κόσμου».
Η πραγματικότητα όμως είναι ότι κυριολεκτικά δεν αξίζουμε ούτε όσο ένας κόκκος σκόνης. Είμαστε ουσιαστικά ανύπαρκτοι. Δεν ζούμε ούτε μία στιγμή αν συγκριθούμε με την «ζωή» της γης ή του σύμπαντος. Οι πράξεις μας δεν επηρεάζουν τίποτε εκτός ίσως από μερικά ακόμα «τίποτε» για κάποιο μικροκλάσμα του συμπαντικού χρόνου.
Είναι δύσκολο να αποδεχθεί κανείς την μηδαμινότητα του εαυτού του, των σκέψεών του, των πεποιθήσεών του κλπ.
Ο μόνος τρόπος να καταδειχθεί αυτό είναι μέσω των αριθμών. Για αυτό θα κάνω μία μικρή προσπάθεια. Και επειδή τα μεγέθη των αριθμών είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτά από τον νου μας δεν θα χρησιμοποιήσω εκθέτες για να έχετε τουλάχιστον μία οπτική αναπαράσταση. Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
Θα πάρουμε κατ’ αρχήν σαν συμβατική διάρκεια ζωής τα εκατό χρόνια και σαν συμβατικό βάρος τα εκατό κιλά, για να είναι απλούστεροι οι υπολογισμοί.
Επίσης θεωρώ ότι οι αριθμοί που δίνονται από τους τρομερούς επιστήμονές μας είναι ΑΘΛΙΑ μικροί, στηριζόμενοι σε θεωρίες, αλλά και πάλι θα τους πάρουμε σαν βάση.
1) Το σύμπαν θεωρητικά «ζει» εδώ και 13.8 δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτό φυσικά είναι μία απλή αναπόδεικτη θεωρία [έστω και αν ΚΑΝΕΝΑΣ δεν σας μιλάει για αυτήν την «ασήμαντη» λεπτομέρεια]. Προσωπικά θεωρώ άθλια μικρό αυτόν τον αριθμό, αλλά ας το πάρουμε σαν βάση. Μία απλή διαίρεση θα μας δώσει το παρακάτω συμπέρασμα:

1) Η γη θεωρητικά «ζει» εδώ και 4,54 δισεκατομμύρια χρόνια. Και αυτό επίσης είναι μία απλή αναπόδεικτη θεωρία. Μία απλή διαίρεση θα μας δώσει το παρακάτω συμπέρασμα:
Μία ανθρώπινη ζωή δεν έχει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από μία σπίθα στο γήινο τζάκι, αφού η γη έχει ήδη «ζήσει» όσο ζουν 45.400.000 άνθρωποι.

Μία ανθρώπινη ζωή δεν έχει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από μία σπίθα στο συμπαντικό τζάκι, αφού το σύμπαν έχει ήδη «ζήσει» όσο ζουν 138.000.000 άνθρωποι. 
2) Η γη ζυγίζει 5.973.600.000.000.000.000.000.000 κιλά. Και πάλι μία απλή διαίρεση δείχνει ότι η γη ζυγίζει όσο 59.736.000.000.000.000.000.000 άνθρωποι.
Τώρα σκεφτείτε: Πάνω σε έναν ανύπαρκτο [για τα συμπαντικά μεγέθη] κόκκο σκόνης, ζει «κάτι» που ζυγίζει το ένα δια 59.736.000.000.000.000.000.000 αυτού του κόκκου και αντίστοιχα η διάρκεια ζωής του είναι το ένα δια 138.000.000 της σημερινής θεωρητικής ηλικίας αυτού του κόκκου σκόνης.
Αντιλαμβάνεστε καθόλου την μηδαμινότητα της ύπαρξής μας;

12 Ιανουαρίου 2018

Γνωμικά

Από την αλήθεια που πληγώνει είναι προτιμότερο ένα ψέμα που θεραπεύει.

Μπορεί να φαίνεται σαν αντίφαση αλλά δεν είναι.
Η αντικειμενικά σωστή δράση, η απόλυτα σωστή δράση [δηλαδή η συνειδητή δράση] δεν μπορεί να μπει σε κανόνες. Τα πράγματα στον τομέα της συνείδησης δεν είναι ποτέ άσπρο-μαύρο. Να θυμάστε ότι ανάμεσα στα δύο αυτά χρώματα υπάρχει μία τεράστια ποικιλία από γκρι αποχρώσεις.
Έτσι ο ηθικός κανόνας «πρέπει να λέτε πάντα την αλήθεια» δεν είναι η απόλυτα σωστή συμβουλή. Κανένας ηθικός κανόνας δεν μπορεί να αποτελέσει ποτέ την απόλυτα σωστή συμβουλή. Θα πρέπει να λάβετε υπόψιν σας και άλλους παράγοντες όπως:
1) Πόσο ωφελεί η αλήθεια που θα πείτε;
2) Ποιόν ωφελεί η αλήθεια που θα πείτε;
3) Πόσο βλάπτει η αλήθεια που θα πείτε;
4) Ποιόν βλάπτει η αλήθεια που θα πείτε;
-Θα λέγατε την αλήθεια εάν αυτό θα σας έβλαπτε;
-Θα λέγατε την αλήθεια εάν αυτό θα βοηθούσε κάποιον που μισείτε ή σας μισεί;
-Θα λέγατε την αλήθεια εάν αυτό θα σας βοηθούσε να εκδικηθείτε κάποιον;
Τελικά σε κάθε περίπτωση θα λέγατε ΟΛΟΚΛΗΡΗ την αλήθεια ή θα «ξεχνούσατε» κάποιες «ασήμαντες» λεπτομέρειες;
Αν μελετήσετε λίγο τις ιδιαίτερες δικές σας περιπτώσεις, θα δείτε ότι η αλήθεια σας δεν είναι η Αλήθεια. Εξαρτάται από τόσα πολλά πράγματα εάν θα έχει μικρό ή κεφαλαίο άλφα…

1 Ιανουαρίου 2018

Ευχές[;] για το νέο έτος…

Κάποτε τα παιδιά δεν είχαν iphone ούτε tablet.
Κάποτε τα παιδιά δεν φορούσαν σκουλαρίκια ούτε «χτυπούσαν» τατουάζ.
Κάποτε τα παιδιά δεν είχαν Reebok και Nike με αερόσολες.
Κάποτε τα παιδιά δεν είχαν Nintendo ούτε ήξεραν τι είναι το gaming.
Κάποτε τα παιδιά δεν είχαν flat-TiVi και τα όποια καρτούν έβλεπαν ήταν ζωγραφισμένα στο χέρι από ανθρώπους και όχι από υπολογιστές.
Κάποτε το πιο βίαιο καρτούν που έβλεπαν τα παιδιά ήταν οι γκάφες του λύκου όταν κυνηγούσε το μπίπ-μπιπ.
Κάποτε τα παιδιά [όσα ήταν τυχερά] έπαιρναν σαν δώρο παπούτσια ή ρούχα. Και τα πλούσια και τυχερά έπαιρναν μία μπάλα ή μία κούκλα.
Κάποτε τα παιδιά παίζανε [μέχρι αργά το βράδυ] στους δρόμους ποδόσφαιρο, κυνηγητό, γκαζές κλπ, χωρίς φόβο να τα χτυπήσουν αυτοκίνητα ή να τα πειράξουν κάποιοι ανώμαλοι.
Κάποτε τα παιδιά ήταν πανευτυχή όταν αγόραζαν από το περίπτερο μία μικρή σοκολάτα ή μία καραμέλα.
Κάποτε τα παιδιά κοιμόντουσαν τα καλοκαιρινά βράδια στις ταράτσες, στις αυλές ή με ανοιχτά παράθυρα στις μονοκατοικίες.
Κάποτε τα παιδιά ήταν «πετσί και κόκαλο» και δεν υπέφεραν από χοληστερίνη ή διαβήτη.
Κάποτε τα παιδιά γύριζαν και έλεγαν τα κάλαντα και κανένας δεν τα λήστευε.
Κάποτε τα παιδιά σηκώνονταν στο λεωφορείο για να κάτσει κάποιος γέρος.
Κάποτε τα παιδιά ήταν ακόμα παιδιά στα δεκαπέντε τους και όχι κακέκτυπα διεθνών «καλλιτεχνών».
Κάποτε…
Κάποτε…
Κάποτε…
Όντας 64 χρονών έχω ζήσει τέτοια ατμόσφαιρα ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. Μπορείτε να με κατηγορήσετε ότι θεωρώ την παλαιότερη εποχή σαν πιο καλή λόγω γηρατειών.
Πως μπορείς όμως να ευχηθείς «καλή χρονιά» ξέροντας αυτήν την διαφορά;