17 Φεβρουαρίου 2018

Γνωμικά

Για να αποκτήσουμε εσωτερική ελευθερία πρέπει να απαλλαγούμε από την δουλεία των παθών.

Η καημένη η ελευθερία. Η ανθρωπότητα την έχει βάλει στο κρεβάτι του Προκρούστη εδώ και χιλιάδες χρόνια. Έχουν χυθεί τόνοι αίματος για την «ελευθερία» η οποία κάθε φορά βολεύει κάποιους.
Η απελευθέρωση από τα δεσμά των καπιταλιστών προκάλεσε εκατόμβες και θηριώδη εγκλήματα στην ΕΣΣΔ και όπου αλλού επεκράτησε ο κομουνισμός.
Η προάσπιση «της ελευθερίας, των ανθρώπινων δικαιωμάτων, και της δικαιοσύνης», στον Τρίτο Κόσμο [που τον εκμεταλλεύονται οι δυτικές πολυεθνικές εταιρείες] προκαλεί εισβολές, καταστροφές κρατών, αιματηρούς εμφύλιους , γενοκτονίες, πείνα, αρρώστιες και ότι άλλο βολεύει τους «πολιτισμένους» Δυτικούς.
Και εσείς;
Πού είναι η ελευθερία σας; Για ποιά ελευθερία φωνάζετε όταν:
-Δεν μπορείτε να μην καπνίζετε
-Δεν μπορείτε να μην πίνετε
-Δεν μπορείτε να μην αγοράζετε τα νέα κινητά
-Δεν μπορείτε να μην ακολουθείτε την μόδα
-Δεν μπορείτε να μην να μην φάτε τον αγλέορα
-Δεν μπορείτε να μην θυμώνετε
-Δεν μπορείτε να μην ζηλεύετε
-Δεν μπορείτε να μην φοβάστε
-Δεν μπορείτε να μην περηφανεύεστε
-Δεν μπορείτε να μην κουτσομπολεύετε
-Δεν μπορείτε να μην …
-Δεν μπορείτε να μην …
-Δεν μπορείτε να μην …
-Δεν μπορείτε να μην …
Αν θέλετε την ελευθερία σας θα πρέπει να ξεκινήσετε από την πηγή της σκλαβιάς σας.
Και η πηγή της σκλαβιάς σας βρίσκεται μέσα σας. Είσαστε εσείς οι ίδιοι.

10 Φεβρουαρίου 2018

2,1,0…

Ζούμε στον κόσμο των δύο αντιθέτων με τις ακραίες απολήξεις τους… Άσπρο-μαύρο, καλό-κακό, νέος-γέρος, αλήθεια-ψέμα, αρσενικό-θηλυκό, όμορφο-άσχημο, χαρά-λύπη, γοητεία-απογοήτευση κλπ…
Φυσικά υπάρχουν και οι ενδιάμεσες καταστάσεις, αλλά είναι πάντα διανθισμένες με ένα ποσοτικό μετρητή λιγότερου ή περισσότερου, σε σχέση με τα δύο άκρα.
Αναρωτιέμαι εάν υπάρχει τρόπος να περάσει κανείς πέρα από τα αντίθετα… Να ζει έξω από αυτά… Να μην τον επηρεάζουν και να μην ταυτίζεται, στην τελική, με αυτά… Υπάρχει;
Φυσικά και υπάρχει!!!
Γιατί όλα μας δόθηκαν σε αυτόν τον κόσμο, σε αυτήν την ζωή!!!
Απαιτείται εκ μέρους μας η κριτική σκέψη και η αναλυτικότητα σε πρώτη φάση. Απαιτείται να καταλάβουμε ότι όλα αυτά που αντιλαμβανόμαστε είναι μόνο όσα έχουμε διδαχθεί και αποκτήσει σαν εμπειρίες ζωής και που σπάνια τα έχουμε αμφισβητήσει για να δούμε εάν είναι μόνο έτσι ή είναι και αλλιώς…
Εάν αποφασίσουμε να το επιχειρήσουμε αυτό, θα δούμε πάνω στον προβληματισμό μας ότι αρχίζουμε να βγαίνουμε λίγο λίγο έξω από το καβούκι μας, έξω από τα πιστεύω μας για την ζωή, για τον άνθρωπο και για τον κόσμο… Τότε θα διαπιστώσουμε, ιδίοις όμμασι, ότι γύρω μας κυκλοφορούν ελεύθερα και άλλες ιδέες διαφορετικές, που έχουν την δική τους αλήθεια και την δική τους πραγματικότητα.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα ενστερνιστούμε ασυζητητί τις άλλες ιδέες απορρίπτοντας τις δικές μας, γιατί θα είναι σαν απλά να μετακομίζουμε από το ένα κελί της φυλακής μας σε ένα άλλο…
Ίσως όμως να σημαίνει ότι γινόμαστε πιο υποψιασμένοι για όσα σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε ή κάνουμε από την σιδηρά, αμετακίνητη θέση μας, αφήνοντας και κάποια παράθυρα ελευθερίας ανοικτά, μπας και φέρνουν νέους αγέρες στην ύπαρξή μας.
Και ίσως κάποια στιγμή, σκέψη στην σκέψη και ανάλυση στην ανάλυση και ικεσία στην ικεσία, φτάσουμε να απορρίψουμε πολλά από τα πιστεύω μας, γιατί μοιάζει σαν να εισήλθε ένας ούριος άνεμος στην οικία του μυαλού μας, καθαρίζοντας τα παλιά και εμποτίζοντας με μία μόνο ιδέα το κεφάλι μας. Την ιδέα της ένωσης των δύο αντιθέτων σε ένα. Που αυτό το ένα είναι το μηδέν.
(+1)+(-1)=0
Και αυτό είναι μία σημαντική αλλαγή.
Γιατί από άλλη θέση και υπό το πρίσμα άλλης λογικής αρχίζεις να βλέπεις τα πράγματα. Από την θέση ενός παρατηρητή ανεξάρτητου, αποστασιοποιημένου από προσωπικές αντιλήψεις και έτοιμου να υποδεχτεί νέα Γνώση για τον ομολογουμένως Άγνωστο κόσμο που ανοίγεται και ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του.
Έναν tabula rasa παρατηρητή!!!
ΥΓ. Ομολογώ ότι δεν είναι τόσο απλό όσο οι λέξεις μου επιτρέπουν να το εκφράσω… Είναι περισσότερο βιωματικό και λιγότερο περιγραφικό… Και δεν οφείλεται μόνο σε απλές νοητικές διεργασίες, όπως φάνηκε από τις παραπάνω περιγραφές μου… Απλά καταθέτω μέσω της γραφής, αυθόρμητα, τα λίγα που μπορώ…

Πηγή: ΙΔΟΥ

6 Φεβρουαρίου 2018

Γνωμικά

Ο Ισοκράτης θεωρεί μορφωμένους:
-Αυτούς που ελέγχουν τις δυσάρεστες καταστάσεις, αντί να ελέγχονται από αυτές.
-Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα και λογική.
-Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τις συνδιαλλαγές τους.
-Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα. 
-Αυτούς που δε νικήθηκαν από τις ατυχίες και τις αποτυχίες τους.
-Αυτούς που δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και την δόξα τους.

Πρόκειται για το μικρότερο σχόλιο που έκανα μέχρι σήμερα: Εσείς πιστεύετε ότι ο Ισοκράτης θα σας θεωρούσε μορφωμένους;