Γνωμικά

Στους γονείς μου χρωστάω το ζην, στην φιλοσοφία το ευ ζην

Η ποιότητα της ζωής κάποιου βρίσκεται σε άμεση αναλογία με την προσήλωσή του στην τελειότητα, ανεξάρτητα από την απαιτούμενη προσπάθεια.
Όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι είναι μέτριοι σε ότι και αν κάνουν, ζώντας μία μέτρια ζωή. Μερικοί γίνονται καλοί, ζώντας με κάποια ποιότητα. Και φυσικά δεν μιλάω για χρήματα, τον θεό της εποχής.
Ελάχιστοι είναι αυτοί που γίνονται τέλειοι. Αυτοί πράγματι ζουν. Η ποιότητα βρίσκεται παντού γύρω τους.
Εσείς;
Θέλετε να είσαστε τέλειοι ή σας αρκεί να φυτοζωείτε μπροστά στον υπολογιστή κάνοντας λάικ;
Εάν θέλετε, τότε πρέπει να ξέρετε ότι οι σκέψεις που κάνετε και οι λέξεις που λέτε έχουν την ίδια σημασία με τις πράξεις σας.
Πρέπει να ξέρετε επίσης ότι είναι αδύνατον να κάνετε τα πάντα σωστά χωρίς σφάλματα.
Πρέπει να ξέρετε επίσης ότι θα πρέπει να έχετε το θάρρος να αναγνωρίσετε το λάθος σας και να το διορθώσετε.
Πρέπει να ξέρετε επίσης ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ καλού και τέλειου, γιατί η σημερινή γλώσσα είναι κενή και υπερβολική όπως και οι άνθρωποι, όπως και ο πολιτισμός τους.
Το να είσαι καλός είναι κάτι που μπορεί να επιτευχθεί με αρκετή προσπάθεια.
Το να είσαι τέλειος είναι κάτι που σπάνια επιτυγχάνεται με μερικές προσπάθειες.
Απαιτείται δέσμευση και συνέχεια σκοπού, και έτσι είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί.

Γνωμικά

Μείνε ακίνητος και να ξέρεις ότι ΕΙΜΑΙ μέσα σου.

Μείνε ακίνητος και να ξέρεις ότι είμαι ο ΘΕΟΣ.

Μείνε ακίνητος και γνώρισε το ΕΓΩ μέσα σου.

Έχετε ένα δίλημμα.

Πρέπει να διαλέξετε αν υπάρχει θεός ή όχι.

Αν δεν υπάρχει θεός τότε είσαστε ένα ζώο που μιλάει. Μπορείτε να φυτοζωείτε μέχρι να πεθάνετε, κλέψτε, πείτε ψέματα, βιάστε, σκοτώστε, καταστρέψτε… όμως μην διαμαρτύρεστε που τα άλλα ζώα κάνουν το ίδιο.

Αν όμως υπάρχει τότε έχετε ένα καθήκον. Πρέπει να γνωρίσετε «αυτό» που υπάρχει μέσα σας.

Αυτό που υπάρχει μέσα σας είναι το ΕΓΩ-διάβολος.:

-είναι άπληστο, επιθυμεί όλο και περισσότερα.

-είναι κακό, μισεί τους άλλους ανθρώπους.

-είναι υπερήφανο, νομίζει ότι είναι το κέντρο του κόσμου.

-είναι σκοτεινό, σκεπάζει το Πραγματικό Είναι σας.

ΟΜΩΣ

Αν μείνετε ΑΚΙΝΗΤΟΙ, χωρίς το διαρκές χαζολόγημα του σημερινού ανθρώπου…

Αν μείνετε για λίγο σιωπηλοί…

Αν στρέψετε για λίγο την προσοχή σας μέσα σας…

Τότε θα αρχίσετε να διακρίνετε τον Θεό μέσα σας, εκείνον που Είναι, το Θεϊκό Δαιμόνιο του Σωκράτη, τον Εσωτερικό Δικαστή που -όταν πάτε να κάνετε κάτι- σας καθοδηγεί με ένα σιωπηλό ΟΧΙ όταν δεν συμφωνεί.

Και έτσι ίσως να καταφέρετε να αισθανθείτε ότι είσαστε ένα ζώο που -όμως- θέλει να γίνει άνθρωπος.

Γνωμικά

Οι άνθρωποι δεν ζητάνε Ελευθερία αλλά ελευθερίες.

Το να είσαι Ελεύθερος (και τελικά ευτυχισμένος) δεν σημαίνει να έχεις πλήρη ασυδοσία στο να ικανοποιείς ΟΛΕΣ τις επιθυμίες σου, ακόμα και τις πιο σκοτεινές και κρυφές, όπως το εννοούν οι πολλοί.
ΠΙΟ πολλά λεφτά, ΠΙΟ πολύ σεξ, ΠΙΟ πολύ φαγητό, ΠΙΟ πολλή δόξα, ΠΙΟ πολλή διασκέδαση κλπ, σημαίνει και ΠΙΟ αχόρταγα πάθη. Γιατί κανένας δεν είπε ποτέ «φτάνει» στην ικανοποίηση των παθών του.
Η πλήρης ασυδοσία, λοιπόν, δεν είναι ελευθερία. Είναι αιώνια και πλήρης υποδούλωση.

Γνωμικά

Έχω λιγότερα χρήματα από όσα θέλω. Περισσότερα από όσα χρειάζομαι. Γιατί να διακινδυνεύσω ζητώντας και άλλα;

Υπάρχουν δύο ειδών «καταστάσεις ανάγκης χρήματος».
1) Η πρώτη είναι εκείνη στην οποία τα χρήματα είναι απολύτως απαραίτητα (σοβαρές ασθένειες και σοβαρά ατυχήματα).
Ο «ανώτερος» πολιτισμός μας και το «κράτος δικαίου» θεωρούν απόλυτα φυσικό το να αφήνουν στην μοίρα του οποιονδήποτε έχει την ατυχία να χρειαστεί σοβαρή ιατρική περίθαλψη. Έτσι η θεραπεία του γίνεται μέσω της πλήρους οικονομικής καταστροφής της οικογενείας, ενώ πολλές φορές επαφίεται στον «πατριωτισμό» των φιλανθρωπικών οργανώσεων.
2) Στην δεύτερη περίπτωση ανήκει η πλειονότητα των υπολοίπων ανθρώπων. Έχουν πάντοτε περισσότερα από όσα χρειάζονται πραγματικά, έχουν πεισθεί όμως από την διαφημιστική πλύση εγκεφάλου την οποία υφίστανται από μωρά, ότι η ευτυχία τους εξαρτάται από την κατανάλωση. Έτσι κάθε είδους βλακεία, βγαίνει στην αγορά και όλοι τρέχουν να αποκτήσουν το νέο τηλέφωνο, το νέο πλυντήριο, το νέο αυτοκίνητο, την νέα τηλεόραση κλπ, κλπ, κλπ.
Τα πανάκριβα και άθλιας ποιότητας προϊόντα, κατασκευασμένα από αμόρφωτους και εξαθλιωμένους οικονομικούς σκλάβους, γίνονται ανάρπαστα. Και όλοι είναι «ευτυχισμένοι» μέχρι την εμφάνιση του νέου «γκάτζετ».
Και αφού η «ευτυχία» εξαρτάται από τα προϊόντα που αγοράζουμε, όλοι μαζί τρέχουμε και κυνηγάμε περισσότερα χρήματα από όσα πραγματικά χρειαζόμαστε.
Έχετε φανταστεί ποτέ τι θα γινόταν αν οι άνθρωποι έπαυαν να αγοράζουν τα μη απαραίτητα για την επιβίωσή τους; Το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα της «συνεχούς ανάπτυξης» θα κατέρρεε σαν τραπουλόχαρτα. Αυτό όμως είναι κάτι ανεπιθύμητο. Έχετε δει τι κάνουν συνήθως στον γάιδαρο που κινεί ένα μαγκανοπήγαδο; Του κρεμάνε ένα καρότο μπροστά του και αυτός στην προσπάθειά του να το φάει γυρίζει συνεχώς τον τροχό. Έτσι το Σύστημα σας έχει μετατρέψει σε εθελοντές σκλάβους.
Πάντοτε θα δείχνει πλούσιους, διάσημους, ηθοποιούς και μέρη γεμάτα χλιδή, μαζί με κατάλληλες δόσεις από την ανθρώπινη δυστυχία. Θα πρέπει να νομίζετε ότι είσαστε σημαντικοί επειδή νοιώθετε συμπόνια για τους πιο δυστυχείς από εσάς. Αλλά ταυτόχρονα θα πρέπει να νοιώθετε απέραντη λαχτάρα για το καρότο που διαφημίζουν συνεχώς και το οποίο κρατάει το ευγενές αυτό σύστημα της καταπίεσης και εκμετάλλευσης των μαζών σε λειτουργία.
Για αυτό, θα σας πρότεινα να κάτσετε και να μελετήσετε τα «καρότα» που υπάρχει μπροστά σας. Πόσο ανάγκη τα έχετε πραγματικά; Πόσο σας σκλαβώνει το κυνήγι τους; Πόσο δυστυχείς, απογοητευμένοι και αγχωμένοι αισθάνεστε με αυτό το ατελείωτο καταναλωτικό κυνήγι;
Μην ξεχνάτε αυτό που έχει πει κάποιος σοφός: «Ο δρόμος της ελευθερίας αρχίζει από την στέρηση».
Βέβαια, η μελέτη που σας προτείνω είναι δύσκολη. Ένας άλλος σοφός λέει ότι «Το φαρμάκι είναι πικρό στην γλώσσα. Η αλήθεια στα αυτιά».
Και η προσωπική σας εσωτερική αλήθεια είναι το τελευταίο που θα θέλατε να ακούσετε.

Γνωμικά

Αν κρύψεις μία σταγόνα αλήθεια θα αναγκαστείς να καταφύγεις σε ένα ωκεανό ψεμάτων.

Είτε σας αρέσει είτε όχι, ο άνθρωπος είναι «κατασκευασμένος» σαν ένα μίγμα διαβόλου-θεού. Είναι ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ικανός για τα μεγαλύτερα εγκλήματα αλλά και για τις μεγαλύτερες αλτρουιστικές θυσίες.
Αυτό όλο εκφράζεται μέσα από μία έννοια που λέγεται ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΕΓΩ. Πρόκειται για τον ελαττωματικό ψυχισμό μας ο οποίος διαστρεβλώνει τις αρετές σε ακραίο αρνητικό ή ακραίο θετικό βαθμό καθιστώντας τις δράσεις μας υπερβολικές και παράλογες.
Την έννοια αυτή αποφεύγουν «όπως ο διάβολος το λιβάνι» να την αποδεχθούν όλοι οι άνθρωποι. Ακόμα και οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι ασχολούνται με το θέμα αυτό από μία ελαφριά, επιφανειακή και πολιτικά ορθή οπτική.
Όλοι οι άνθρωποι θέλουν να κρύβουν αυτό που πραγματικά είναι. Με λίγα λόγια λένε ψέματα ακόμα και στον εαυτό τους.
Και ξεκινώντας από το «μικρό» ψέμα του ότι είναι ΜΟΝΟ καλοί, αναγκάζονται να συνεχίσουν σε έναν καταρράκτη ψεμάτων που καλύπτει την ψυχολογική πραγματικότητά τους.
Θέλετε να αρχίσετε να ξεφεύγετε από την ψυχολογική μιζέρια που σας έχει ρίξει ο πολυδιαφημισμένος σύγχρονος πολιτισμός μας;
Σταθείτε μπροστά στον ψυχολογικό σας καθρέπτη και αρχίστε να βλέπετε τον εαυτό σας έτσι όπως είναι. Σας διαβεβαιώνω ότι σας περιμένει μεγάλη ανακούφιση.

Γνωμικά

Μην λες σε όλους τα βάσανά σου. Οι μισοί αδιαφορούν και οι άλλοι μισοί χαίρονται.

Στους ανθρώπους αρέσει να κλαίγονται. Όπου βρεθούν και όπου σταθούν μιλάνε για τα βάσανά τους.
Αυτό λέγεται «ψυχολογικό τραγούδι».
Δεν μιλάω για την περίπτωση που θα βρεθείς με κάποιον και θα του αναφέρεις το πρόβλημα της στιγμής, επάνω στην συζήτηση. Μιλάω για την συνεχή, εκνευριστική επανάληψη μιας σχεδόν ίδιας ιστορίας όπως η παρακάτω:
«ΑΧ, πόσο έχω υποφέρει στην ζωή μου. Πόσο έχω δουλέψει, πόσο με έχουν ξεγελάσει. Έμενα που είμαι τόσο καλός και πάντα βοηθάω τους άλλους, κανένας δεν μου συμπαραστέκεται ενώ αξίζω καλύτερο μισθό, προαγωγή, αναγνώριση από την κοινωνία».
Όλοι οι άνθρωποι τραγουδούν αυτό το τραγούδι συνέχεια. Το επαναλαμβάνουν συνεχώς σιωπηλά μέσα τους πράγμα που τους δημιουργεί μία εσωτερική μιζέρια και δυστυχία. Και «πετάνε την σκούφια τους» όταν μπορέσουν να βρουν έναν ακροατή για να το τραγουδήσουν δυνατά.
Και πραγματικά, όταν «τραγουδάτε» τον «πόνο» σας οι μισοί αδιαφορούν επειδή είναι απασχολημένοι με το δικό τους «ψυχολογικό τραγούδι» το οποίο δεν αφήνετε να «τραγουδήσουν».
Και επίσης πραγματικά, όταν «τραγουδάτε» τον «πόνο» σας οι άλλοι μισοί χαίρονται γιατί όταν τους τραγουδάτε τα βάσανά σας  αυτό τους δίνει την ευκαιρία να αισθανθούν ΠΙΟ έξυπνοι, ΠΙΟ τυχεροί, ΠΙΟ καλοί, κλπ από εσάς.
Και επειδή όσα και να πείτε ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μπορεί να σας βοηθήσει στην πραγματικότητα, καλόν θα ήταν να αρχίσετε να σκέφτεστε τι σημαίνει ένα άλλο γνωμικό. Το «η σιωπή είναι χρυσός». Και μάλιστα θα συμπλήρωνα «η εσωτερική και η εξωτερική σιωπή είναι χρυσός».

Γνωμικά

Πρόσεξε τις σκέψεις σου, γίνονται λόγια,
πρόσεξε τα λόγια σου, γίνονται πράξεις,
πρόσεξε τις πράξεις σου, γίνονται συνήθεια,
πρόσεξε τις συνήθειές σου, γίνονται χαρακτήρας,
πρόσεξε τον χαρακτήρα σου, γίνεται ΜΟΙΡΑ.

Ωραίες συμβουλές. Έτσι;
Όλοι θα εκφράσουν την επιδοκιμασία τους, θα βγάλουν ίσως και έναν συγκινητικό «δεκάρικο» λόγο για το βάθος και την ποιότητά τους, επισημαίνοντας την τεράστια αλήθεια που κρύβουν.
ΑΛΛΑ…
Έχετε πάρει είδηση ότι ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ τις παραπάνω συμβουλές;
Έχετε πάρει είδηση ότι ΟΛΟΙ πιστεύουν ότι είναι κάτι που πρέπει να κάνουν οι άλλοι;
Πως το ξέρω αυτό; Εγώ ο ίδιος που σας επισημαίνω το πρόβλημα, κατά βάθος δεν θεωρώ ότι με αφορά!
Αυτό λέγεται «ύπνος της συνείδησης» ή «κοιμισμένος άνθρωπος».
Και επειδή ολόκληρη η ανθρωπότητα ΚΟΙΜΑΤΑΙ (από την άποψη της συνείδησης) για αυτό έχουμε και αυτό το τραγικό και παγκόσμιο ανθρωπιστικό χάλι, που κρύβεται πίσω από ωραία λόγια και φανταχτερές δηλώσεις.

Γνωμικά

Κάποιος μαθητής του Βούδα πριν γίνει μοναχός γνώρισε μια όμορφη κοπέλα και την ερωτεύτηκε. Ο Βούδας τον ρώτησε πόσο πολύ την αγαπάει.
Και εκείνος απάντησε ότι θα γινόταν πέτρινη γέφυρα και θα άντεχε 500 χρόνια ανέμου, 500 χρόνια λιακάδας και 500 χρόνια βροχής. Ζητούσε μόνο να περπατάει η κοπέλα πάνω στην γέφυρα.

Τι απύθμενη διαφορά με την σημερινή ανθρωπότητα, στην οποία η ρηχότητα των συναισθημάτων έχει φτάσει στο άπειρο, ενώ το Χόλυγουντ εκπαιδεύει τον κόσμο ώστε οι γάμοι να διαρκούν λιγότερο και από τον «μήνα του μέλιτος».

Ο δρόμος για την κόλαση

Διάβασα κάπου:
Η ιδέα που αποκαλείτε «σωστή» είναι η ιδέα που κάποιος άλλος αποκαλεί «λάθος».
Η λύση που αποκαλείτε «τέλεια» είναι η λύση που ένας άλλος θα ονομάσει «ατελή».
Η άποψη που θεωρείτε ακαταμάχητη είναι η ίδια που άλλοι την απορρίπτουν.
Έπειτα ο συγγραφέας συμπληρώνει:
Τι θα λύσει αυτό το μπέρδεμα; Σίγουρα ούτε η επίθεση αλλά ούτε και η άμυνα. Τότε τι;
Μα η απλή ανθρώπινη αγάπη. Το είδος της αγάπης που λέει:
«Δεν έχει σημασία ποιος έχει δίκιο ή άδικο. Έχει σημασία μόνο ότι δεν έπαθες κάτι κακό. Και ότι και οι δύο μπορούν να επωφεληθούν. Όλα τα πραγματικά οφέλη είναι αμοιβαία».

Αυτός ο συγγραφέας πρέπει να είναι παντελώς ηλίθιος.
Γράφει για έναν φανταστικό κόσμο, στον οποίο οι άνθρωποι είναι έτοιμοι όχι μόνο να αγαπήσουν και να κάνουν καλό στους άλλους αλλά και να δεχθούν ότι έχουν άδικο!!!
Είναι εγκλωβισμένος στο πολύ δημοφιλές και αποδεκτό «δόγμα της εξέλιξης», το οποίο είναι πολύ βολικό αφού δεν απαιτεί τίποτε άλλο εκτός από το να δεχθείς ότι είσαι πολιτισμένος.
Έτσι δείχνει απίστευτη και αθεράπευτη καλή πρόθεση, που μετατρέπεται σε μνημειώδη βλακεία. Θεωρεί ότι η σημερινή προβληματική ανθρωπότητα είναι πολιτισμένη.
Νομίζει ότι η τεχνολογική εξέλιξη είναι ταυτόχρονα και εσωτερική, ψυχολογική.
Είναι τελείως ανυποψίαστος για τον αβυσσαλέο ανθρώπινο εγωισμό. Οι «πολιτισμένοι» αυτού του κόσμου έχουν προκαλέσει εκατομμύρια νεκρούς σε πολέμους και απίστευτη αθλιότητα, δυστυχία, πείνα και φτώχια στους «κατώτερους» και «υπανάπτυκτους» τους οποίους απομυζούν για να υπάρχει «οικονομική ανάπτυξη».
Προφανώς ο τύπος δεν έχει διαβάσει ούτε ότι: «Ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις».
Για πείτε μου αλήθεια… Έχω άδικο;;;

Γνωμικά

Ένας μουσουλμάνος έλεγε -κάποτε στον χρόνο- την εξής προσευχή:
Ω ΚΥΡΙΕ
Αν σε λατρεύω από φόβο για την κόλαση, ρίξε με σε αυτήν.
Αν σε λατρεύω από αγάπη για τον παράδεισο, αρνήσου μου τον παράδεισο.

Οι «πιστοί» σε μία θρησκεία είναι πιστοί από φόβο και συμφέρον. Υπάρχει κάποια ανταμοιβή για την πίστη τους αφού «θα πάνε στον παράδεισο». Επίσης φοβούνται την «αιώνια τιμωρία της κόλασης» οπότε δηλώνουν «καλά και πιστά παιδιά».
Εσείς; Αν σας αφαιρέσουν το συμφέρον και τον φόβο πόσο πιστοί θα είσαστε στην θρησκεία που δηλώνετε ότι πιστεύετε;