Γνωμικά

Το κακό με την ισότητα είναι ότι την θέλουμε μόνο με τους ανώτερους.

Το να πιστεύει κάποιος ότι «αξίζει κάτι» λέγεται αυτοεκτίμηση. Όλοι «αξίζουν κάτι». Όλοι έχουν μία ικανότητα που μπορεί να χρησιμεύσει σε άλλους που δεν την έχουν.
Όμως το να πιστεύει κάποιος ότι «αξίζει τα πάντα» πρόκειται για μία πολύ επικίνδυνη ψυχική διαταραχή. Πρόκειται για την πιο διαδεδομένη έκφραση του εγωιστικού ψυχισμού των ανθρώπων.
Έτσι εσείς αξίζετε την αναγνώριση της αξίας σας περισσότερο από τους υπόλοιπους.
Πρόκειται για ανεξέλεγκτο ψυχολογικό φασισμό.
Και θα τον δείτε να εφαρμόζεται σε κάθε γωνιά της γης, προκαλώντας κάθε είδους γενοκτονία και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, και να πλημυρίζει την υφήλιο με πείνα, πόνο, και φτώχεια.

Γνωμικά

Ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει ότι θέλει. Είναι όμως υποχρεωμένος να λέει αυτό που πρέπει.

Έχετε σκεφτεί ποτέ την διαφορά αυτών των δύο πραγμάτων; Σίγουρα όχι, γιατί πάντοτε έχουμε την τάση να μπερδεύουμε αυτό που θέλουμε με το σωστό.
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα για αν το καταλάβετε:
Ένας επιχειρηματίας θέλει κέρδη. Και για να έχει περισσότερα κέρδη θα πρέπει να πουλάει σε αυξημένη τιμή πράγματα μικρής αξίας. Αυτό το θεωρεί σωστό. Εσείς από την άλλη μεριά θέλετε να αγοράζετε πράγματα μεγάλης αξίας σε πολύ μικρή τιμή. Και αυτό το θεωρείτε σωστό.
Έτσι στην διαμάχη μεταξύ πωλητή και αγοραστή, έχουν δίκιο και οι δύο. Ποιο είναι όμως το σωστό; Ποιο από τα δύο δίκια πρέπει να υποστηρίξετε σαν σωστό και πρέπον;
Από αυτόν τον κανόνα δεν ξεφεύγουν και οι κάθε είδους ανθρώπινες σχέσεις. Και αν παραδεχθείτε σαν σωστό αυτό που σας λέω τότε έχετε ένα φαινομενικά σοβαρό πρόβλημα.
Όμως η λύση είναι απλή, αφού σε κάθε γεγονός, σε κάθε προστριβή, σε κάθε πρόβλημα που θα συναντήσετε, θα πρέπει να έχετε κατά νου έναν και μοναδικό κανόνα:
Ακόμα και σε ένα απειροελάχιστο ελάχιστο ποσοστό, ο άλλος ΠΑΝΤΟΤΕ έχει κάποιο δίκιο, έστω και αν δεν μπορείτε να το αντιληφθείτε αφού «σας πνίγει το δικό σας».

Γνωμικά

Αν δεν ξέρεις που πηγαίνεις, πρέπει τουλάχιστον να ξέρεις από πού έρχεσαι.

Εσείς;
Ξέρετε από πού ερχόσαστε;
Ξέρετε για τους προγόνους σας;
Ξέρετε την πανάρχαια «ηλιακή» γλώσσα τους;
Ξέρετε για τα πανάρχαια έθιμά τους;
Έχετε αποκτήσει κάτι από τον πολιτισμό τους;
Ή έχετε καταντήσει σαν τις αρχαίες κέλτικες ευρωπαϊκές φυλές;
Οι σημερινοί απόγονοί τους δεν έχουν ιδέα για την αρχαία «ηλιακή» Ρουνική γραφή. Μερικοί μόνο αυτόκλητοι «δάσκαλοι» κερδοσκοπούν επάνω στα μυστηριώδη σύμβολα. Και πουλάνε σοφία στους ανεγκέφαλους Κέλτες που κατάντησαν να ξέρουν πλέον μόνο από κινητά και γκάτζετ, θεωρώντας τις Ρούνες ορνιθοσκαλίσματα και χάσιμο χρόνου.
Σαν τους νεοέλληνες του Ελλαντιστάν ένα πράμα.
Τώρα το πού θα καταλήξει ο δρόμος και των δύο δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να προβλεφθεί. Και προφανώς δεν έχει σχέση με κανένα μέλλον…

Γνωμικά

Ο ουρανός δεν καθρεφτίζεται σε μία ταραγμένη λίμνη. Ούτε και σε μία ταραγμένη ψυχή.

Και πολύ περισσότερο σε μία λασπωμένη.

Σκεφτείτε πόσες ώρες κάθε ημέρα περνάτε μέσα σε καταστάσεις φόβου, λύπης, ζήλειας, υπερηφάνειας, λαιμαργίας, αδιαφορίας, μίσους, αδιαλλαξίας, απελπισίας, υποκρισίας, απληστίας και τόσων άλλων «ανθρώπινων» συναισθημάτων.
Αν το κάνετε αυτό θα καταλάβετε γιατί δεν μπορείτε να δείτε τον ουρανό, και γιατί είσαστε μόνιμα "μαυρισμένοι".
Και θα καταλάβετε επίσης γιατί η ανθρωπότητα βρίσκεται στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται. και γιατί δεν θα αλλάξει ποτέ. Γιατί για να αλλάξει πρέπει να αλλάξετε εσείς. Αλλά όμως κανένας δεν θέλει να αλλάξει. Ούτε καν εγώ που σας το προτείνω.

Γνωμικά

Ο ανόητος χαίρεται όταν ικανοποιούνται οι επιθυμίες του. Ο σοφός χαίρεται ούτως ή άλλως.

Ο λόγος είναι ότι δεν είναι ένα με τις επιθυμίες του. Ο σοφός γνωρίζει ότι είναι χωρισμένος στα δύο. Στον ανώτερο και στον κατώτερο. Ο κατώτερος είναι ο «επιθυμών εαυτός» που θέλει μόνο να ικανοποιούνται οι επιθυμίες του. Ο ανώτερος είναι διαρκής, έξω από επιθυμίες και ευχάριστα ή δυσάρεστα γεγονότα. Ο σοφός προτιμάει να προσπαθεί να αναπτύσσει τον ανώτερο εαυτό του.
Και αυτή η προσπάθεια από μόνη της είναι πηγή ευχαρίστησης. Ούτως ή άλλως.

Γνωμικά

Υπάρχει μια παλιά έκφραση που λέει «το να δεις σημαίνει να πιστέψεις».
Αλλά είναι πιο ακριβές να πούμε ότι «το να πιστεύεις σημαίνει να βλέπεις».
Δηλαδή, έχετε την τάση να βλέπετε εκείνο που πιστεύετε ότι θα δείτε.
Αυτό σας κάνει να έχετε εμπειρία αυτού που περιμένετε.

Τα παραπάνω τα είπε ο Dr. Carl Sorensen, που είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Stanford. Ξέρουν πολλά εκεί, και καμιά φορά τους ξεφεύγει και τα λένε.
Αυτά τα λόγια περιγράφουν πολύ καλά αυτό που προσπαθώ να «διαφημίσω»: είναι το γεγονός ότι κοιμόμαστε κυριολεκτικά όρθιοι.
Δεν αντιλαμβανόμαστε το ακριβές περιβάλλον μας, αλλά μόνο εκείνο που νομίζουμε σαν αληθινό.
ΚΑΝΕΝΑΣ δεν πρόκειται ποτέ να σας επιστήσει την προσοχή σας επάνω σε αυτό το γεγονός. Αντιθέτως θα σας μαθαίνουν ότι είσαστε απόλυτα ξύπνιοι και απόλυτοι κύριοι της τύχης σας.
Τίποτε δεν είναι πιο μακριά από την αλήθεια από αυτό.
Και αν κάποιοι (συνήθως από «σχολές απελευθέρωσης» ινδικού τύπου) σας πουν ότι κοιμόσαστε θα πουν επίσης ότι αυτό δεν είναι σημαντικό και ότι αρκεί να ασχολείστε με κάποιες τελετουργίες ή να πιστεύετε ότι με τον χρόνο θα αλλάξουν όλα.
Την ίδια διαδικασία χρησιμοποιεί επιμελώς το Σύστημα. Σας κρατάει κοιμισμένους, φοβισμένους, απογοητευμένους και ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΥΣ με την θαυμαστή τεχνολογία του.
Βλέπετε δεν είναι εύκολο να πιστέψετε ότι κοιμάστε πραγματικά όρθιοι. Δεν είναι εύκολο να καταλάβετε ότι ενώ μιλάτε, τρώτε, δουλεύετε κλπ ταυτόχρονα κοιμόσαστε βαθιά ονειρευόμενοι.
Και ούτε περιμένω ότι θα το κάνετε. Ακόμα προσπαθώ να χωνέψω πως συμβαίνει αυτό.
Ακόμα και εμένα μου φαίνεται απίστευτο.

Γνωμικά

Τα λουλούδια του αύριο κρύβονται μέσα στους σπόρους του σήμερα.

Πρόκειται για μία πολύ καλή και ποιητική περιγραφή του νόμου της Ανταπόδοσης: του Κάρμα και του Ντάρμα.
Θα μπορούσα να συμπληρώσω: Τα βάσανα του αύριο κρύβονται μέσα στις πράξεις του σήμερα.
Θέλετε ένα παράδειγμα;
Αν καπνίζετε κάποια στιγμή θα πάθετε καρκίνο του πνεύμονα. Τον φυτεύετε σήμερα και αυτός «ανθίζει» αύριο.
Έτσι, μην παραπονιόσαστε για τα σημερινά σας βάσανα. Εσείς οι ίδιοι τα επιδιώξατε και τα προκαλέσατε με τις πράξεις σας.
Το πρόβλημα γενικά δεν είναι τα βάσανα που έχετε σήμερα, αλλά τα λάθη που κάνετε σήμερα.
Τα σημερινά βάσανα κάποια στιγμή θα περάσουν, αν βέβαια ο λάθος σπόρος δεν είναι τεράστιος.
Αλλά γιατί να επιμένετε να φυτεύετε καινούρια βάσανα στον κήπο σας;
Δεν αξίζει τον κόπο να μάθετε να σταματήσετε αυτήν την επιζήμια συνήθεια;
Σκεφτείτε το λίγο…

Γνωμικά

Η ευτυχία δεν είναι το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας για την επίτευξή της. Η ευτυχία είναι περισσότερο παραπροϊόν άλλων δραστηριοτήτων.

Για αυτό πρέπει να ξέρετε ότι κανένας και τίποτε δεν πρόκειται ποτέ να σας φέρει την ευτυχία «γιατί έτσι».
Άλλοι την κυνηγάτε στις υλικές απολαύσεις. Αλλά όσα και να αποκτήσετε, όσα και να καταναλώσετε, όσο και να μεγαλώσει η περιουσία σας ή φήμη σας μεταξύ των ανθρώπων, η ευτυχία θα ξεγλιστράει συνέχεια από τα χέρια σας.
Άλλοι την κυνηγάτε στις πνευματικές απολαύσεις. Αλλά όσα και να μάθετε, όση μουσική και να ακούσετε, όσα θέατρα και αν πάτε, όσα βιβλία και αν διαβάσετε, σε όσες θρησκείες και αν γίνετε οπαδοί, θα ξεγλιστράει συνέχεια από τα χέρια σας.
Όλα τα παραπάνω έχουν σχέση με το να περνάτε ευχάριστα ή δυσάρεστα τον χρόνο σας. Αλλά η ευτυχία δεν έχει σχέση με τον χρόνο. Μόνο το ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ μας ΕΓΩ έχει σχέση με τον χρόνο. Και απαιτείται πολύς χρόνος για να εξηγηθεί αυτό καλύτερα.
Σκεφτείτε το λίγο.

Γνωμικά

Ο φόβος είναι μετά την υπεροψία ο μεγαλύτερος εχθρός.

Αλήθεια υπάρχει κάποια στιγμή στην ζωή σας που να μην φοβόσαστε; Υπάρχει κάτι, οτιδήποτε που να μην το φοβόσαστε;
Φοβόσαστε τα μικρόβια, τις πεταλούδες, τα μυρμήγκια, τις γάτες, τους σκύλους…
Φοβόσαστε το σκοτάδι, το ηλεκτρικό ρεύμα, τα αυτοκίνητα (ακόμα και όταν οδηγείτε).
Φοβόσαστε την μοναξιά, τους άλλους ανθρώπους, την γαλήνη της φύσης, τον ήλιο.
Φοβόσαστε για την δουλειά σας, τα παιδιά σας, το σπίτι σας, τα λεφτά σας.
Φοβόσαστε για την υπόληψή σας, για το τι θα πουν οι άλλοι.
Φοβόσαστε την αρρώστια, τα γεράματα, τον θάνατο.
Τελικά, είσαστε ένα μίγμα φόβων που μεταμφιέζεται σε μαγκιά, αδιαλλαξία και αδιαφορία για τους άλλους.
Όμως πολύ φοβάμαι ότι δεν θα καταλάβετε τίποτε από αυτό το κείμενο.

Γνωμικά

Ο δρόμος της ελευθερίας αρχίζει από την στέρηση.

Υπάρχει ένας παγκόσμιος νόμος που λέει ότι κάθε πράγμα που χρειάζεσαι ή επιθυμείς σου στερεί την ελευθερία σου.
Ένας άνθρωπος για να απελευθερωθεί από τα δεσμά του αλκοόλ πρέπει να αρχίσει να το στερείται.
Ένας άνθρωπος για να απελευθερωθεί από τα δεσμά του ναρκωτικού πρέπει να αρχίσει να το στερείται.
Ένας άνθρωπος για να απελευθερωθεί από τα δεσμά του εγωισμού πρέπει να αρχίσει να τον στερείται.
Και ενώ όλοι οι σπουδαγμένοι και ασπούδαχτοι, δυτικοί και ανατολικοί «γιατροί της ψυχής» αποδέχονται και διδάσκουν τον μηχανισμό της στέρησης στα δύο πρώτα κάνουν στροφή 180 μοιρών όταν φθάνουν στο τρίτο.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΡΗΘΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΕΓΩΙΣΜΟ ΤΟΥΣ.
Θεοποιούν, λατρεύουν και υπηρετούν το ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ τους ΕΓΩ, εξαπατώντας αυτοεξαπατώμενοι και πείθοντας όλο τον κόσμο για την «μοναδικότητα» του ψυχισμού του.
Και εσείς, με την σειρά σας, καλόπιστοι και βολεμένοι στο εύκολο, λατρεύετε εκείνο που σας σκλαβώνει και σας κρατάει δέσμιους σε έναν κόσμο μίσους, αγωνίας και οδύνης, ενώ ταυτόχρονα σας κάνει να αισθάνεστε ανώτερα όντα επειδή κάνετε ότι κάνουν και τα επτά άλλα δισεκατομμύρια άνθρωποι: να επιθυμούν με απληστία όλα όσα δεν έχουν.
Ταυτόχρονα, μέσα σε όλη αυτήν την απατηλή θεϊκότητά σας, σε όλη αυτή την τεχνητή ανωτερότητα και πολιτισμό σας, η ζωή έρχεται σε δυσάρεστα και ευχάριστα κύματα, σας παρασέρνει σαν ένα σανίδι στην τρικυμία και σας μεταχειρίζεται ακριβώς σαν αυτό που είσαστε: θλιβεροί δούλοι ανεκπλήρωτων επιθυμιών και ονείρων,
Βέβαια, αυτά δεν ισχύουν για εσάς! Εσείς είσαστε τόσο διαφορετικοί από τους άλλους ανθρώπους…