Το Ένα

Άραγε πως συνέβη η δημιουργία του σύμπαντος; Ποιες είναι οι αιτίες αυτής της δημιουργίας; Γιατί συνέβησαν όλα όσα συνέβησαν έτσι όπως συνέβησαν;
1] Η Δημιουργία υπήρξε το τυχαίο αποτέλεσμα μίας σειράς τυχαίων γεγονότων;
2] Η Δημιουργία υπήρξε το μη-τυχαίο αποτέλεσμα μίας ακαθόριστης, άγνωστης και ανεξερεύνητης Βούλησης;
Ότι και να διαλέξετε έχετε χάσει! Δεν θα μπορέσετε ποτέ να αποδείξετε τίποτε σχετικά με την αρχή του σύμπαντος. Μπορείτε μόνο να κάνετε υποθέσεις και να προτιμήσετε να διαλέξετε σαν σωστό αυτό ή εκείνο.
Έτσι κι αλλιώς και οι δύο απόψεις ξεκινάνε από το ίδιο σημείο.
1] Κατά τους υπέρμαχους της ύλης, το Τίποτε αποφάσισε [έτσι στα καλά καθούμενα] να κινηθεί. Έτσι συνέβη το Μεγάλο Μπάμ, η μεγάλη έκρηξη που δημιούργησε την ύλη, τους νόμους και το σύμπαν όπως ΤΟ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ.
2] Κατά τους υπέρμαχους του θεού, κάποια στιγμή, ο θεός αποφάσισε [έτσι στα καλά καθούμενα] να δημιουργήσει την ύλη, τους νόμους και το σύμπαν όπως ΤΟ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ.
Η αντιπαλότητα είναι μεγάλη και ΚΑΝΕΝΑΣ δεν αντιλαμβάνεται την ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ των δύο θεωριών.
1] Αν και υπάρχει μία τεράστια ποικιλία θεωριών, σε γενικές γραμμές οι περισσότεροι φυσικοί θεωρούν ότι, πριν το σημείο μηδέν, το σύμπαν ήταν περίπου 1024 φορές μικρότερο από ένα άτομο [!!!!!!] και είχε θερμοκρασία περί τους 1032 βαθμούς Κέλβιν [!!!!!!]. Μην ρωτάτε πως κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα! Το θέμα είναι ότι η ύλη, σε αυτές τις συνθήκες, αποτελείται από ένα διάπυρο σύννεφο από πρωτονίων, ηλεκτρονίων και νετρονίων.
2] Από την άλλη μεριά, ο Θεός που δημιούργησε το Σύμπαν είναι τριαδικός και «αποτελείται» από τρεις δυνάμεις: Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Σε αυτό συμφωνούν [παρά τις διαφορές στον τρόπο έκφρασης] ΟΛΕΣ οι μεγάλες θρησκείες, παλιές και νέες.

Προσωπικά δεν βλέπω καμία διαφορά ανάμεσα στο σύννεφο πρωτονίων, ηλεκτρονίων και νετρονίων και στον τριαδικό θεό, σαν αιτία δημιουργίας του Σύμπαντος.
Τελικά θα προτιμήσω την εκδοχή των αρχαίων Αθηναίων οι οποίοι είχαν στήσει έναν βωμό στον «άγνωστο θεό» όχι σε έναν ακόμα θεό από τους πολλούς που υποτίθεται ότι είχαν και τον οποίο ίσως δεν γνώριζαν ή δεν είχαν φανταστεί, αλλά στον πραγματικό θεό [την αντικειμενικά πραγματική αιτία των πάντων] ο οποίος είναι τελείως έξω από την δυνατότητα κατανόησης του ανθρώπου.
Το θέμα ΦΥΣΙΚΑ ούτε εξαντλείται έτσι εύκολα ούτε και μπορεί να έχει ένα τελικό συμπέρασμα έτσι εύκολα. Αλλά ως «αιτία για σκέψη» θα τελειώσω με ένα κομμάτι από ένα σανσκριτικό κείμενο. Αυτά τα κείμενα είναι πανάρχαια, περιέχουν έναν τεράστιο όγκο πραγματικά απίστευτων πληροφοριών, χρησιμοποιούν γιγάντιες μονάδες χρόνου και γενικά «προκαλούν». Έτσι οι περισσότεροι άνθρωποι είτε τα αγνοούν είτε προτιμούν να τα θεωρήσουν προϊόν φαντασίας.

Ούτε ανυπαρξία, ούτε ύπαρξη υπήρχε τότε.
Και δεν υπήρχε ψηλά ούτε ο αέρας ούτε ο ουρανός.
Τι σάλευε πέρα δώθε;
Τι ήταν το ανεξερεύνητο;
Δεν υπήρχε τότε ούτε θάνατος ούτε αθανασία, ούτε σημάδι μέρας ή νύχτας.
Αυτό το Ένα ανάπνεε με δικούς του νόμους χωρίς να ανασαίνει.
Τίποτε άλλο εκτός από Αυτό δεν υπήρχε στην αρχή.
Το σκοτάδι ήταν κρυμμένο μέσα στο σκοτάδι.
Κάτι γεμάτο ζωτικότητα που ήταν τυλιγμένο από το κενό.
Το Ένα γεννήθηκε από την ίδια την δύναμη του καυτού του πόθου.
Υπήρχε πάνω;
Υπήρχε κάτω;
Ποιος να ξέρει;
Ποιος μπορεί να πει σίγουρα από πού προήλθαν; Από πού ξεπήδησε η Δημιουργία;
ΡΙΓΚ-ΒΕΔΑ

Ο μυθικός Ανδρόγυνος

Το περίφημο απόλυτα νεοταξικό και ισοπεδωτικό φεμινιστικό κίνημα εκ πρώτης όψεως ξεκίνησε για να απελευθερώσει τις γυναίκες από την σκλαβιά στον άνδρα και στην επικρατούσα ηθική. Πράγματι η γυναίκα ήταν άτομο δεύτερης κατηγορίας με πρώτης κατηγορίας τον άνδρα. Έπρεπε να υπομένει πολλούς περιορισμούς, ενώ συνήθως όλο το φταίξιμο για οτιδήποτε έπεφτε επάνω της.
Εκείνο όμως που δεν είναι φανερό και που θα προκαλέσει αντίδραση στους υπέρμαχους της «ισότητας» των δύο φύλων είναι το απλό και ξεκάθαρο γεγονός ότι ο φεμινισμός είναι ένα κίνημα ισοπέδωσης προς τα κάτω. Εξισώνει την γυναίκα με τον άνδρα κατεβάζοντάς τον άνδρα από το υποτιθέμενο βάθρο του και μετατρέποντας τον σε άτομο δεύτερης κατηγορίας.
Έτσι το απολυταρχικό νεοταξικό οικονομικό/κοινωνικό σύστημα έχει πλέον δύο αντιμαχόμενες ομάδες δούλων για να αυξήσει τα κέρδη  και την δύναμή του.
Η ίδια την Φύση Υπάρχει προκαλεί μία «αντιπαλότητα» στις σχέσεις των δύο φύλων οφειλόμενη καθαρά στις βιολογικές και ψυχολογικές διαφορές που έχουν «από κατασκευής». Αυτή η αντιπαλότητα/διαφορετικότητα εμφανίζεται με χιουμοριστικό τρόπο στις διάφορες αστείες ιστορίες και στα ανέκδοτα. Όπως παραδείγματος χάριν στα ανέκδοτα με τις πεθερές όπου συνήθως ο γαμπρός εμφανίζεται σαν θύμα της κακιάς πεθεράς.
Με βάση αυτές τις φυσικές διαφορές συνήθως συμβαίνει και η ανόητη διάκριση σε ανώτερο και κατώτερο φύλο. Η πραγματικότητα βέβαια είναι πολύ διαφορετική, αφού τα δύο φύλα έχουν δημιουργηθεί με τεράστιες διαφορές αλλά και τεράστιες ομοιότητες. Η φύση έχει βάλει κάποιες ικανότητες να υπερισχύουν στο ένα ή στο άλλο φύλο, έχοντας μία δική της λογική. Σαν αποτέλεσμα τα δύο φύλα είναι απολύτως ανόμοια αλλά και απολύτως ίσα.
Επιπλέον υπάρχει και μία τρίτη κρυφή και άγνωστη για τους πολλούς διάσταση. Τα δύο φύλα είναι τα σκαλοπάτια για την δημιουργία ενός ανώτερου όντος. Το όν αυτό αναφέρεται στα μυθικά κείμενα σαν Ανδρόγυνος. Ένα πλάσμα που δεν είναι ούτε άνδρας ούτε γυναίκα. Ένα πλάσμα πέρα από την φαντασία μας που δεν έχει σχέση με οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί ή ξέρει ένας «υλικός άνθρωπος». Το μυθικό αυτό πλάσμα κρυμμένο μέσα στην αχλή των αιώνων, προκαλεί την ακατανίκητη έλξη του άνδρα προς την γυναίκα και της γυναίκας προς τον άνδρα. Λένε οι μύθοι ότι κάποτε οι άνθρωποι ήταν ανδρόγυνοι. Μετά όμως χωρίστηκαν σε δύο φύλα, παρήχθησαν «μισά» όντα και ξεκίνησε η σεξουαλική λειτουργία.
Βαθιά, στο βάθος του ανθρώπινου ψυχισμού, υπάρχει η υποσυνείδητη ενθύμηση της τέλειας κατάστασης εκείνης της εποχής. Από τότε ο κάθε άνδρας ονειρεύεται να βρει την τέλεια γυναίκα. Και η κάθε γυναίκα να βρει τον τέλειο άνδρα.
Ο μυθικός Ανδρόγυνος τελικά είναι το αποτέλεσμα της τέλειας ένωσης των δύο φύλων.
Αυτές τις διαφορές των δύο φύλων, τις ομοιότητές τους και την εσωτερική τους δίψα για την μυθική τελειότητα που περιέγραψα πριν, τις παραθέτει πολύ ωραία ο Βίκτωρ Ουγκώ, ένας μεγάλος «μυημένος» και ανθρωπιστής, ο οποίος έγραψε τα παρακάτω λόγια:
«Ο άντρας είναι το πιο εξυψωμένο των πλασμάτων. Η γυναίκα είναι το ύψιστο των ιδανικών».
«Ο άντρας είναι ο εγκέφαλος. Η γυναίκα είναι η καρδιά. Ο εγκέφαλος παράγει το φως, η καρδιά την αγάπη. Το φως γονιμοποιεί, η αγάπη ανασταίνει».
«Ο άντρας είναι δυνατός στην λογική. Η γυναίκα είναι ανίκητη με τα δάκρυα. Η λογική πείθει, τα δάκρυα συγκινούν».
«Ο άντρας είναι ικανός για όλους τους ηρωισμούς. Η γυναίκα για όλα τα μαρτύρια. Ο ηρωισμός εξευγενίζει. Το μαρτύριο ανυψώνει»,
«Ο άντρας είναι ένας κώδικας. Η γυναίκα ένα ευαγγέλιο. Ο κώδικας διορθώνει, το ευαγγέλιο τελειοποιεί».
«Ο άντρας είναι ένας ναός, η γυναίκα είναι το ιερό. Μπροστά στον ναό αποκαλυπτόμαστε, μπροστά στο ιερό γονατίζουμε».
«Ο άντρας σκέφτεται. Η γυναίκα ονειρεύεται. Το να σκέφτεσαι είναι να έχεις μια ιδέα στο κρανίο. Το να ονειρεύεσαι είναι να έχεις ένα φωτοστέφανο στο μέτωπο».
«Ο άντρας είναι ένας ωκεανός. Η γυναίκα είναι μια λίμνη. Ο ωκεανός έχει το μαργαριτάρι που στολίζει. Η λίμνη την ποίηση που θαμπώνει».
«Ο άντρας είναι ο αετός που πετά. Η γυναίκα είναι το αηδόνι που τραγουδά. Το να πετάς σημαίνει να κυριαρχείς το διάστημα. Το να τραγουδάς σημαίνει να κατακτάς την ψυχή».
«Τελικά, ο άντρας είναι τοποθετημένος εκεί που τελειώνει η γη. Η γυναίκα εκεί που αρχίζει ο ουρανός».

Στις περισσότερες αναρτήσεις ασχολούμαι με τον διαστρεβλωμένο μας ψυχισμό, ο οποίος είναι και η μοναδική αιτία για όλη αυτήν την δυστυχία και την μιζέρια που πλακώνει τον πλανήτη.
Όπως φαίνεται όμως δεν τα καταφέρνω και πολύ καλά και τελικά επαναλαμβάνομαι συνέχεια, με αποτέλεσμα να «χάνω πελάτες»! Οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για τέτοια θέματα είναι ελάχιστοι και αν κατά λάθος κάποιος ενδιαφερθεί πολύ γρήγορα θα βαρεθεί, επειδή θέλει να διαβάζει πάντα «κάτι νέο».
Για αυτό κάνω μία τελευταία ανάρτηση σχετικά με την θανατηφόρο επίδραση των νέων καλλιτεχνών στην ελπίδα του ανθρώπινου είδους: την νεολαία.
Αιτία ο θάνατος σε συμπλοκή ενός ακόμα ράπερ στις ΗΠΑ και οι δακρύβρεκτες αρλούμπες που εκτοξεύουν οι διάφορες «προσωπικότητες».

Τα θανατηφόρα είδωλα [τα ατελείωτα]

Είναι γεγονός ότι όλοι οι άνθρωποι αισθάνονται ιδιαίτερα πολιτισμένοι.
Δεν μπορείς να μην είσαι πολιτισμένος όταν έχεις πολυτελή αυτοκίνητα, ηλεκτρονικές συσκευές, ταχύτατα αεροπλάνα και θαυματουργά φάρμακα.
Κατά την γνώμη μου βέβαια δεν είναι ακριβώς έτσι.
Με τον ίδιο τρόπο και ο άνθρωπος του Νεάτερνταλ θαύμαζε το νέο ελαφρύτερο και αποτελεσματικότερο ρόπαλο που κατασκεύασε κάποιος ή αργότερα το τόξο και το ακόντιο που επέτρεπε να έχεις μεγαλύτερα «εισοδήματα» αλλά και να καθαρίζεις ευκολότερα τους αντίπαλους στην διπλανή φυλή. Είναι απόλυτα λογικό ότι θα αισθανόταν ανώτερος από αυτούς.
ΟΜΩΣ, αγαπητοί και πολιτισμένοι συμπολίτες μου ενώ είναι προφανές ότι προτιμάτε την πρώτη περίπτωση, η πραγματικότητα τείνει στην δεύτερη.
Ο λόγος είναι ένας και μοναδικός. Είναι αόρατος για όλους και απόλυτα ενοχλητικός όταν σας τον υποδεικνύουν. Προτιμάτε να τον προσδιορίζετε με ετικέτες όπως νεοταξίτης, σιωνιστής, φασίστας, τζιχαντιστής, πολυεθνική, καπιταλισμός κλπ, κλπ, κλπ.
Αυτός ο λόγος δεν είναι άλλος από εσάς τους ίδιους, όπως «καταγγέλλω» επανειλημμένως στις αναρτήσεις μου. Είναι ο διαστρεβλωμένος ψυχισμός σας.
Το «σιωνιστικό/εβραϊκό» κείμενο της Γενέσεως, στο κεφάλαιο 8, στην παράγραφο 21, λέει επί λέξει στην φασιστική, εθνικιστική και πεθαμένη γλώσσα των αρχαίων Ελλήνων: «και ωσφράνθη Κύριος o Θεός οσμήν ευωδίας, και είπε Κύριος o Θεός διανοηθείς· ου προσθήτω έτι καταράσασθαι την γήν διά τα έργα τών ανθρώπων, ότι έγκειται η διάνοια του ανθρώπου επιμελώς επί τα πονηρά εκ νεότητος αυτού».
Και επειδή προφανώς δεν γνωρίζετε την ξένη αυτή γλώσσα ορίστε η νεοελληνική απόδοση:
«Και μύρισε ο Κύριος ο Θεός την ευχάριστη μυρωδιά. Και αφού σκέφτηκε, είπε ο Κύριος ο Θεός: Δεν θα ξανακαταρασθώ την γη εξ αιτίας των πράξεων των ανθρώπων, ΔΙΟΤΙ ΑΠΟ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟΣ Η ΔΙΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΡΕΠΕΙ ΜΕ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΣΤΑ ΠΟΝΗΡΑ».
Είναι σίγουρο ότι θα υπάρχουν και αντίστοιχα αρχαία ελληνικά εδάφια τα οποία δείχνουν αυτήν ακριβώς την εκ γενετής ροπή προς το κακό. Δυστυχώς δεν έχω υπόψιν μου κάτι και σε αυτό βοηθάει βέβαια και η νεοταξική μου εκπαίδευση, η οποία με αφήνει να αντιλαμβάνομαι με το ζόρι τις βασικές έννοιες της μαθηματικά πολύπλοκης αρχαίας ελληνικής γλώσσας.
Όλη αυτή η πανταχού παρούσα αλλά και αόρατη Νέα Τάξη δεν είναι παρά οι πράξεις κοινών ανθρώπων στους οποίους δόθηκε η δυνατότητα να εκδηλώσουν τον άθλιο και διεστραμμένο ψυχισμό τους χωρίς να κινδυνεύουν να τιμωρηθούν για αυτό. Έτσι κλέβουν, προκαλούν πολέμους, εξαθλιώνουν, καταστρέφουν με μοναδικό σκοπό να κερδίσουν περισσότερα λεφτά, περισσότερη δόξα, περισσότερη δύναμη.
Στην προσπάθειά τους αυτή μετατρέπουν τους ανθρώπους σε αγέλη, εύκολα διαχειρίσιμη, αφού εκπαιδεύουν την νεολαία χτυπώντας ακριβώς στο ευαίσθητο σημείο της: την ροπή της προς το κακό.
Ένας από τους τρόπους εκπαίδευσης είναι και η μουσική [και η τέχνη γενικότερα] αφού ακόμα και ο φασίστας Πλάτωνας την θεωρεί ως μέσον διαπαιδαγώγησης των νέων. Διάφορες λεπτομέρειες μπορείτε να διαβάσετε στις παρακάτω αναρτήσεις.
Τα θανατηφόρα είδωλα
Τα θανατηφόρα είδωλα (1)
Ο σύγχρονος καταστροφικός πολιτισμός
Όμως θα δώσω μερικά νέα στοιχεία ακόμα, τα οποία «όλως περιέργως» αφορούν την επικρατούσα στην νεολαία μόδα της ραπ, της μουσικής των συμμοριών.
-«Όχι» του Βελγίου στην έκδοση ράπερ που καταδικάστηκε για στίχους υπέρ της τρομοκρατίας
-Η θολοκουλτούρα καλά κρατεί: Ντρέπομαι που είμαι λευκός, θέλω να αυτοκτονήσω, ομολογεί πασίγνωστος ράπερ
-Κάλεσμα-σοκ από ράπερ στη Γαλλία: «Σκοτώστε τα λευκά παιδιά και κρεμάστε τους γονείς τους!»
-Ο ράπερ Tekashi 6ix9ine συνελήφθη και αυτή τη φορά είναι αντιμέτωπος ακόμη και με ισόβια
Απορώ με ένα πράγμα. Ποτέ και σε κανέναν δεν φαίνεται περίεργο το γεγονός ότι οι τραγουδιστές, οι ηθοποιοί, οι «προσωπικότητες» και με λίγα λόγια οι σελέμπριτις:
-είναι εθισμένοι στα ναρκωτικά, το οινόπνευμα ή τα χάπια
-έχουν ψυχολογικά προβλήματα
-εκτοξεύουν εναντίον όλων κηρύγματα μίσους
-κατηγορούνται συνήθως ως παιδεραστές
-τις περισσότερες φορές είναι «καταξιωμένοι» ομοφυλόφιλοι
-δηλώνουν άθεοι
-πολλοί αυτοκτονούν
-πολλοί πεθαίνουν από χρήση ουσιών
-πολλοί σκοτώνονται από αντίπαλες συμμορίες
Αν στο σχολείο ερχόταν ένας δάσκαλος που έπαιρνε ναρκωτικά, είχε ψυχολογικά προβλήματα, διαφήμιζε στα παιδιά σας την βία, τα κυνηγούσε να τα βιάσει και τους πούλαγε όπλα και εθιστικές ουσίες θα παραμένατε άπραγοι; Δεν θα διαμαρτυρόσασταν; Δεν θα κάνατε φασαρία για να τον διώξουν;
Γιατί δεν κάνετε το ίδιο άραγε και με όλο αυτό το θανατηφόρο «σταρ-σίστεμ» που εκπαιδεύει τα παιδιά σας φθείροντας την ψυχή τους;
Ή νομίζετε ότι οι μουσικές, η συμπεριφορά και το παράδειγμα όλων αυτών των αρρωστημένων ειδώλων δεν επηρεάζει αρνητικά τα παιδιά σας;
Είναι απλό γιατί όλοι σας παραμένετε τόσο αδρανείς: η νεοταξική εκπαίδευση έχει ΦΥΣΙΚΑ επηρεάσει και εσάς. Σας έχει μετατρέψει σε ΙΔΙΩΤΕΣ. Και στα νεοελληνικά η λέξη «ιδιώτης» έχετε πεισθεί ότι είναι κάτι καλό. Στα αρχαία ελληνικά όμως σημαίνει κάτι άλλο. Και ευτυχώς που η έννοια διασώθηκε στην αγγλική γλώσσα με την λέξη idiot, η οποία είναι σίγουρο ότι γνωρίζετε όλοι σας ότι η σημασία της είναι ηλίθιος, ανόητος, χαζός, βλάκας, καθυστερημένος, αμαθής κλπ.
Έτσι ένα είναι σίγουρο. Το αρρωστημένο και διεστραμμένο πολιτικο/οικονομικο/ηθικό σύστημα της απόλυτα διεφθαρμένης ανθρωπότητας έχει αποκτήσει δική του οντότητα και θέληση. Θα συνεχίσει να αυτό-αναπαράγεται μέσω μίας αέναης αλυσίδας παραγωγής εφήμερων «ειδώλων». Και την νύφη πάντοτε θα την πληρώνει ο μόνος που δεν φταίει σε τίποτε: ο καημένος ο διάβολος που έχει μείνει άνεργος πλέον!

Η μυστηριώδης αιτία για το σημερινό μας χάλι

Αναρωτιέστε γιατί η ανθρωπότητα έχει φτάσει σε αυτό το απίστευτο χάλι;
Κάποιοι πεθαίνουν από το πολύ φαγητό και κάποιοι από την πείνα.
Κάποιοι ξοδεύουν για το καζανάκι περισσότερο νερό από όσο κάποιοι άλλοι ολόκληρη την ημέρα.
Κάποιοι χρειάζονται χιλιάδες δολάρια σε καθημερινά έξοδα και κάποιοι ζουν[;] με ένα δολάριο την ημέρα.
Το ένα τρίτο των τροφίμων του «πολιτισμένου» κόσμου καταλήγει στα σκουπίδια.
Υπάρχει υπερπαραγωγή τροφίμων, υπεραλίευση των θαλασσών αλλά σχεδόν ένα δις άνθρωποι τρώνε μία φορά την ημέρα.
Αν σταματούσαν να υπάρχουν στρατοί θα υπήρχε τέτοια εξοικονόμηση χρημάτων ώστε ακόμα και με την σημερινή άθλια/άγρια/απάνθρωπη εκμετάλλευση θα χρειαζόταν να δουλεύουμε μόνο τέσσερις ώρες την ημέρα.
Ποιος φταίει λοιπόν;
Η Νέα Τάξη;
Οι Σιωνιστές;
Οι τραπεζίτες;
Οι πολυεθνικές;
Οι διεφθαρμένοι πολιτικοί;
Η λέσχη Μπίλντενμπεργκ;
Οι σατανιστές;
Οι φανατικοί θρησκευόμενοι;
Οι άθεοι;
Οι Νεφελίμ;
Ο Διάβολος;
Οι εξωγήινοι;
Όλοι αυτοί μαζί;
Ποιος είναι αυτός ο απροσδιόριστος Μεγάλος Εχθρός της ανθρωπότητας;
Ποιος προκαλεί όλο αυτό το χάος, την δυστυχία, τους πολέμους, τις καταστροφές;
Όπως λέει και μία παροιμία «Η πραγματικότητα ξεπερνά και την πιο τολμηρή φαντασία».
Ο αίτιος της απίστευτης ανθρώπινης τραγωδίας είναι πολύ πιο κοντά σας από ότι νομίζετε. Πηγαίνετε σε έναν καθρέπτη και θα τον δείτε να σας κοιτάει στα μάτια.
Ο Μεγάλος Εχθρός είμαστε εμείς οι ίδιοι. Ο ψυχισμός μας είναι απόλυτα διεστραμμένος. Έχουμε αναπτύξει σε υπερβολικό βαθμό αυτό που ονομάζεται «ψυχικό ελάττωμα». Είμαστε ψεύτες, κλέφτες, περήφανοι, άπληστοι, τεμπέληδες, εριστικοί. Έχουμε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας.
ΑΝ ΜΑΣ ΔΙΝΟΤΑΝ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ θα διαπράτταμε όλα τα απεχθή εγκλήματα τα οποία καταδικάζουμε. Και το χειρότερο θα τα δικαιολογούσαμε με όποιον ιδεολογικό ή θρησκευτικό τρόπο μας βολεύει.
Όχι!
Δεν είσαστε καλύτεροι από τα καθάρματα αυτής της γης επειδή δεν έχετε την δυνατότητα να εγκληματήσετε ή επειδή φοβάστε την αιώνια τιμωρία.
Ο φονιάς, ο βιαστής, ο κλέφτης δεν είναι καλύτεροι άνθρωποι επειδή δίπλα τους βρίσκεται ένας αστυνόμος και δεν μπορούν να βιάσουν, να σκοτώσουν ή να κλέψουν.
Μπορεί να διαφωνείτε σε αυτό «γιατί εσείς δεν είσαστε σαν τους άλλους»!
Εσείς είσαστε δίκαιοι, καλοί, κάνετε αγαθοεργίες και δόξα τω θεώ δεν είσαστε σαν «εκείνον τον Τελώνη»!
ΠΡΑΓΜΑΤΙ!!!

Γνωμικά

Η υπερηφάνεια είναι ένα ξύλινο ζευγάρι παπούτσια. Κάνει τον άνθρωπο πιο ψηλό, αλλά δεν τον κάνει μεγάλο.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν σας ενδιαφέρει η πραγματικότητά σας. Εν μέρει βέβαια δεν φταίτε εσείς. Έχετε εκπαιδευτεί από μικροί σε αυτό.
Πάντα βλέπατε να θαυμάζουν το λαμπερό, τα μεγάλα λόγια, τις υπερβολές και κάθε τι άλλο ματαιόδοξο και κενό το οποίο μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε αν βρει την ευκαιρία.
Ξέρω βέβαια ότι θα πείτε ότι κάνω λάθος στην κρίση μου για εσάς.
Εσείς δεν είσαστε σαν τους άλλους!
Εσείς δεν λατρεύετε σαν θεούς κάποιους τραγουδιστές, ηθοποιούς ή τηλεπερσόνες που γυρίζουν μασκαρεμένοι και παριστάνουν τους σπουδαίους μπροστά στον φακό.
Εσείς δεν λατρεύετε κάποιους επαγγελματίες πολιτικούς μόνο και μόνο επειδή σας πουλάνε όνειρα.
Εσείς δεν λατρεύετε τους ποδοσφαιριστές-ταπετσαρίες που το μόνο προσόν τους είναι ότι μπορούν να κάνουν ωραία κόλπα με την μπάλα.
Εσείς δεν τρέχετε να υιοθετήσετε την όποια ανόητη «νέα τάση» [αυτή είναι η νέα πολιτικά ορθή λέξη για την μόδα] αποφασίζει κάποιος άγνωστος ότι πρέπει να υιοθετήσετε.
Εσείς δεν είσαστε σαν τους άλλους.
Απλά κανένας δεν αναγνωρίζει την αξία σας, όλοι σας ζηλεύουν και όλοι προσπαθούν να σας βλάψουν εσάς τις αθώες περιστερές που το μόνο που θέλετε είναι  το καλό της ανθρωπότητας…
Και κυρίως μπορείτε να δηλώσετε με περισσή υπερηφάνεια ότι δεν είσαστε καθόλου μα καθόλου υπερήφανοι!
Ή κάνω λάθος;

Ποιος θα μας σώσει από τους ειδικούς; [απεξάρτηση ναρκωτικών]

1] Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσοι ναρκομανείς απεξαρτούνται στα κέντρα απεξάρτησης;
2] Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί δεν έχει εμφανιστεί πουθενά τόσα χρόνια ένας απλός απολογισμός όπως: «Κατά τα «τόσα» χρόνια της λειτουργίας μας, ήρθαν για αποτοξίνωση «τόσοι» και έχουν απεξαρτηθεί ΜΟΝΙΜΑ «τόσοι».
3] Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσο στοιχίζουν τα πρακτικώς ανύπαρκτα ποσοστά απεξάρτησης στον κρατικό κορβανά;
4] Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί συμβαίνουν όλα τα παραπάνω;
Το μόνο που μπόρεσα να βρω στο διαδίκτυο, είναι το πόσες σύριγγες μοιράστηκαν δωρεάν στα διάφορα στέκια απεξάρτησης. Δεν είδα ΟΥΤΕ ΜΙΑ αναφορά για άτομα που απεξαρτήθηκαν.
Αυτό μου δίνει το δικαίωμα να κατηγορήσω τους πάντες ότι το μόνο που κάνουν είναι να κοροϊδεύουν και το κράτος, και τους πολίτες και τους ναρκομανείς. Έχουν βολευτεί στις «δομές», το χρήμα πέφτει και όλα είναι ωραία.
Θα μου πείτε ότι δεν είναι έτσι. Και πράγματι δεν είναι.
-Προφανώς το χρήμα δεν ρέει φυσιολογικά από τα κρατικά ταμεία.
-Προφανώς θα υπάρχουν και ευσυνείδητα άτομα στα κέντρα απεξάρτησης που προσπαθούν όσο μπορούν να βοηθήσουν.
-Προφανώς ΟΛΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ θα καταφέρνει να απεξαρτηθεί.
ΑΛΛΑ:
Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο αριθμός των απεξαρτημένων ατόμων θα είναι τέτοιος που θα αποδεικνύει ότι τα κέντρα απεξάρτησης είναι ουσιαστικά άχρηστα. Και ο βασικός λόγος που είναι άχρηστα έχει ήδη αναλυθεί στην ανάρτηση με τίτλο «Ποιος θα μας σώσει από τους ειδικούς; [ψυχανάλυση]».
Τα κέντρα απεξάρτησης όμως είναι άχρηστα μόνο αν τα δεις με την ΛΑΘΟΣ καπιταλιστική λογική της εποχής:
«Δίνουμε εκατό ευρώ και έχουμε έναν απεξαρτημένο. Δεν συμφέρει γιατί θα έπρεπε να έχουμε 50 με στόχο πενταετίας να γίνουν 80».
ΟΜΩΣ
Τα κέντρα απεξάρτησης είναι χρησιμότατα αν τα δεις με την ΣΩΣΤΗ ανθρωπιστική σκοπιά:
«Δίνουμε 100 ευρώ και έχουμε έναν απεξαρτημένο. ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ. Τα άξιζε τα λεφτά του».
Τώρα όμως θα πρέπει να αναρωτηθούμε:
-Γιατί δεν έχουμε δύο ή τρείς ή «χι» απεξαρτημένους;
-Τι φταίει και έχουμε τόσο μικρή επιτυχία;
-Μήπως χρειάζονται περισσότερα λεφτά;
-Μήπως πρέπει να αλλάξει κάτι στον τρόπο «θεραπείας»;
-Μήπως υπάρχουν εγγενή προβλήματα στις ψυχολογικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται;
Ο καπιταλιστικός/αθεϊστικός σύγχρονος πολιτισμός, χρησιμοποιώντας το Χόλυγουντ, τα ΜΜΕ, και τα «αστέρια» της μουσικής, κάνει συνεχή πλύση εγκεφάλου στις μάζες. Αυτή η εντατική πλύση σε συνδυασμό με τα κοινωνικά προβλήματα παράγουν όλο και μεγαλύτερους αριθμούς ατόμων εθισμένων σε κάποιο ναρκωτικό.
Πως είναι δυνατόν να γίνει οποιαδήποτε απεξάρτηση με την χρήση της κατεστημένης αθεϊστικής ψυχολογίας, η οποία είναι αναπόσπαστο δομικό στοιχείο του καπιταλιστικού/αθεϊστικού πολιτισμού;
Επιπλέον μπορώ επίσης να υποθέσω ότι τα πράγματα δεν είναι και πολύ καλύτερα για όσους έχουν «απεξαρτηθεί». Πριν πολλά χρόνια είχα δει κάποιον ο οποίος υποτίθεται ότι «ήταν καθαρός» για ένα χρόνο περίπου, όταν έδωσε την συνέντευξη. Στην μισή ώρα που κράτησαν οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις κάπνιζε μανιωδώς το ένα τσιγάρο μετά το άλλο. Τελικά μπορεί να είχε σταματήσει να παίρνει ηρωίνη αλλά ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΠΕΞΑΡΤΗΘΕΙ. Απλά είχε αλλάξει ουσία. Αντί για ηρωίνη έπαιρνε πλέον νόμιμα ναρκωτικά.
Θα πείτε ότι αυτό είναι καλύτερο και προφανώς είναι καλύτερο. Το τσιγάρο και το αλκοόλ προκαλούν λιγότερα προβλήματα από τα βαριά ναρκωτικά.
Έτσι είναι, αλλά τότε δεν μιλάμε για απεξάρτηση.
Διαβάστε και το άρθρο με τίτλο «Ο... ζαχαρένιος εθισμός της απεξάρτησης». Είναι αρκετά διαφωτιστικό όσον αφορά την γενική και απτή πραγματικότητα όχι μόνο των ναρκομανών αλλά και των υποτιθέμενων «καθαρών» ανθρώπων.
Τελικά, τα πράγματα είναι περίπλοκα, πολύ περίπλοκα. Ένας πραγματικός λαβύρινθος, ένας φαύλος κύκλος τον οποίο αμφιβάλλω αν ενδιαφέρεται κανένας να τον σπάσει.

Ποιος θα μας σώσει από τους ειδικούς; [ψυχανάλυση]

Η νέα παγκόσμια θρησκεία της Νέας Εποχής στην Νέα Τάξη Πραγμάτων είναι η ψυχολογία. Μαζί με τα προβλήματα των ανθρώπων πολλαπλασιάζονται και οι ψυχίατροι.
Περιοδικά, εφημερίδες και διαδίκτυο υποκλίνονται με σεβασμό στους αρχιερείς-ψυχολόγους, έστω και αν πολλές φορές λένε βλακείες. Παράδειγμα ένας τηλε-μαϊντανός που είχε χωρίσει τρεις φορές, έδινε συμβουλές στις τηλεθεάτριες για το πώς «θα σώσουν τον γάμο τους»!!!
Οι ανόητες και κενές συμβουλές των περιοδικών μόδας -υπογραφόμενες από «ειδικούς»- δίνουν και παίρνουν.
Όλοι υιοθετούν την δυτική μέθοδο ανατροφής των παιδιών, που την συστήνουν οι «μοντέρνοι» ψυχίατροι, τα πράγματα πάνε ΜΟΝΙΜΑ από το κακό στο χειρότερο και όλοι αναρωτιούνται τον λόγο.
Αλήθεια γνωρίζετε πολλούς ανθρώπους [φυσικά όλο και κάποιος θα υπάρχει] που να έχουν πάει σε ψυχίατρο και να έχουν γίνει καλά με την περίφημη ψυχανάλυση; Το πολύ-πολύ να «έχουν λύσει τα προβλήματά τους» επειδή βρίσκονται μόνιμα σε καταστολή με ψυχοφάρμακα.
Το πιθανότερο είναι όλα τα παραπάνω ΔΕΝ τα έχετε σκεφτεί ποτέ «όλα μαζί» [ΑΝ βέβαια τα έχετε σκεφθεί ποτέ σας] οπότε ίσως να σας παραξενεύουν. Όμως είναι απολύτως φυσιολογικό να συμβαίνουν.
Η αυτογνωσία, δηλαδή η λύση των ψυχολογικών προβλημάτων, δεν είναι κάτι απλό. Η επιστήμη της ψυχολογίας έχει μία βασική αδυναμία στα ίδια της τα θεμέλια. Πρόκειται για την αθεΐα. Εξάλλου, ο ίδιος ο Φρόιντ δήλωνε άθεος, αν και είχε μελετήσει πολύ την Αγία Γραφή και ήταν Εβραίος στο θρήσκευμα.
Η ψυχολογία ήταν «υποκατάστημα» της Φιλοσοφίας μέχρι το 1870. Τότε ο γερμανός Wilhelm Maximilian Wundt [1832 - 1920] την μετέτρεψε σε ανεξάρτητη επιστήμη. Ο Wundt ήταν γιατρός, ψυχολόγος, φιλόσοφος και καθηγητής πανεπιστημίου. Ήταν ο πρώτος που πήρε από μόνος του τον τίτλο του «ψυχολόγου». Ήταν ο ιδρυτής του πρώτου ψυχολογικού εργαστηρίου, στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, το 1879. Έγινε γνωστός ως ο «πατέρας της πειραματικής Ψυχολογίας». Οργάνωσε την ψυχολογία με βάση την δομή της επιστήμης της χημείας. Σύμφωνα με την «κοινή λογική» της εποχής [η οποία παραμένει η ίδια μέχρι σήμερα] θεώρησε τον άνθρωπο ως μία μηχανή αποτελούμενη από εξαρτήματα, τα οποία μπορούν να αναλυθούν ξεχωριστά, να «επισκευαστούν» και έτσι να βγει ένα πόρισμα για τον «θεραπευμένο» άνθρωπο. Ο μεγάλος επιστήμων αρνήθηκε «γιατί έτσι» την ύπαρξη της ψυχής ή έστω την θεώρησε άσχετη με την επιστήμη του!
Μερικές δεκαετίες αργότερα, ο Αϊνστάιν θα δηλώσει: «Η επιστήμη χωρίς τη θρησκεία είναι χωλή, η θρησκεία χωρίς την επιστήμη είναι τυφλή».
Όμως η ψυχιατρική απορρίπτει την ψυχή και φυσικά τον ΑΓΝΩΣΤΟ και ΑΟΡΑΤΟ Θεό και προσπαθεί να λύσει τα πάντα με την ΨΥΧΡΗ λογική. Αλλά όπως είπε και πάλι ο πανέξυπνος Αϊνστάιν «Αν δε συγκρουστούμε με τη λογική, δεν θα φτάσουμε πουθενά ποτέ μας».
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο σήμερα οι ψυχίατροι έχουν τα ίδια προβλήματα όπως κάθε άλλος «κοινός θνητός»! Η ψυχολογική και ψυχιατρική επιστήμη απαιτεί από τους ψυχίατρους και τους ψυχολόγους να αυτο-θεραπευθούν πριν αρχίσουν να θεραπεύουν τους άλλους ανθρώπους. Αλλά όταν ο ίδιος ο «πατέρας» της ψυχιατρικής ο Φρόιντ είχε τον συγκεκριμένο, άγνωστο ΚΑΙ ΑΠΟΣΙΩΠΗΜΕΝΟ χαρακτήρα, τον οποίο αποκαλύπτουν στα βιβλία τους διάφοροι συγγραφείς-ερευνητές τι μπορεί να περιμένει κανείς; Το δέντρο φαίνεται τελικά από τους καρπούς του.
-Η αγγλίδα Dominic Streatfeild είναι συγγραφέας [όχι συγγραφίνα], δημοσιογράφος [όχι δημοσιογραφίνα] και δημιουργός [όχι δημιουργίνα] ντοκιμαντέρ. Ειδικεύεται σε ζητήματα στρατιωτικής και ασφάλειας., και σπούδασε στο King's College του Λονδίνου. Υπηρέτησε στις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις, εργάστηκε για το BBC και ως ανεξάρτητος παραγωγός ντοκιμαντέρ και δημοσιογράφος. Το 2001 εξέδωσε το βιβλίο «Cocaine: An Unauthorised Biography». Το βιβλίο που είχε 528 σελίδες επανεκδόθηκε το 2003.
-Ο Αμερικανός Frederick Campbell Crews είναι πολυγραφότατος συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας και καθηγητής της αγγλικής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας του Μπέρκλεϊ. Στις 22 Αυγούστου 2017 εξέδωσε ένα βιβλίο με 746 σελίδες. Το βιβλίο του είχε τίτλο «Freud: Creating an Illusion» ή στα ελληνικά «Φρόυντ: Δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση». Ο συγγραφέας αποκαλύπτει πολλά αποσιωπημένα γεγονότα που γκρεμίζουν το είδωλο του «πατέρα της ψυχιατρικής». Ο Φρόιντ που υποτίθεται εφεύρε την επιστήμη της θεραπείας των ψυχολογικών προβλημάτων δεν ήταν καθόλου στα καλά του. Ο ψυχισμός του ξεχείλιζε από παράλογες και αλλόκοτες ιδέες, μισογυνισμό, λαγνεία και ωμότητα.
Ένας πολύ πρόχειρος κατάλογος της ψυχικής υγείας του Φρόιντ, σύμφωνα με τα λεγόμενα της Streatfeild, του Crews [και προφανώς και άλλων συγγραφέων] είναι ο παρακάτω:
-Ήταν προβληματικός από μικρός, αφού καταγόταν από πτωχευμένη λόγω του πολέμου εβραϊκή οικογένεια. Τα βιώματα που είχε μικρός του δημιούργησαν «ακατανίκητη δίψα για πλούτο και δόξα».
-Πιθανολογείται [δεν είναι απόλυτα βέβαιο] ότι κακοποιούσε σεξουαλικά την μικρή αδελφή του.
-Πίστευε ότι η κοκαΐνη μπορούσε να απεξαρτήσει τους εθισμένους στην μορφίνη!
-Συνταγογράφησε σε έναν ασθενή του κοκαΐνη, και έτσι ο ασθενής απέκτησε και εξάρτηση!
-Ήταν ήδη κοκαϊνομανής από φοιτητής ακόμα, αφού είχε μπει στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης το 1883.
-Το 1884, ανακοίνωσε με κάποια επιστολή του ότι είχε ενδιαφέρον για τις θεραπευτικές χρήσεις της κοκαΐνης στις καρδιοπάθειες και τις νευρολογικές παθήσεις.
-Το 1885 μετά από πειράματα -αλλά και από την προσωπική του εμπειρία- έγραψε και εξέδωσε ένα κείμενο με τον γερμανικό τίτλο «Über Coca» ή στα ελληνικά «Σχετικά με την κοκαΐνη». Το συμπέρασμα της μελέτης του ήταν ότι η κοκαΐνη ήταν κατάλληλη για θεραπεία «εις πάσαν νόσον»!
-Οι ασθενείς του ήταν για αυτόν κάτι σαν ινδικά χοιρίδια. Δηλαδή αναλώσιμοι και χρήσιμοι μόνο για έρευνα.
-Ήταν φοροφυγάς.
-Πίστευε ότι οι περισσότεροι ασθενείς του δεν μπορούσαν να θεραπευτούν, αλλά αυτός τους «θεράπευε» με το αζημίωτο φυσικά.
-Διάλεγε για ασθενείς μόνο εκείνους που μπορούσαν να πληρώσουν με κάποιο αξιόπιστο νόμισμα της εποχής.
-Κανόνιζε ώστε οι ψυχοθεραπείες να τραβάνε σε μήκος για να κερδίζει περισσότερα χρήματα.
-Χειραγωγούσε τους ασθενείς του. Ήθελε «με το ζόρι» τα όνειρα και τα συμπτώματα που του έλεγαν να ταιριάξουν με τις θεωρίες του.
-Όταν κάποτε ρώτησαν τον Φρόυντ πώς αισθάνεται για τους ασθενείς του, ένας συνάδελφός του τον άκουσε να απαντά: «Μπορώ να τους τσακίσω».
-Ο ίδιος συνάδελφός του είπε ότι ο Φρόιντ «προέβαλλε τις δικές του σκέψεις στους άλλους».
-Ήταν μανιώδης καπνιστής από είκοσι ετών και καθημερινά κάπνιζε πάνω από 20 πούρα! Υποβλήθηκε σε περισσότερες από 30 χειρουργικές επεμβάσεις για αφαίρεση όγκων. Το 1923, οι γιατροί του αφαίρεσαν ένα μεγάλο μέρος από το σαγόνι του. Ποτέ δεν σταμάτησε το κάπνισμα.
-Πίστευε ότι το κάπνισμα τον κάνει παραγωγικό και δημιουργικό! Πρόκειται για παγκόσμια πρωτοτυπία: κάποιος θεραπεύει τον εθισμό των άλλων, θεωρώντας ότι ο δικός του εθισμός είναι «δημιουργική απασχόληση»!
-Κάποτε εξομολογήθηκε σε έναν φίλο του ότι μικρός ήταν ερωτευμένος με τη μητέρα του ενώ ταυτόχρονα ζήλευε τον πατέρα του και ότι αυτό το συμβάν σημάδεψε την παιδική του ηλικία.
-Είχε μανία με το σεξ και το «ανακάλυπτε» πίσω από όλα τα πράγματα.
-Πίστευε ότι όλα τα αγόρια είναι ερωτευμένα με τις μητέρες τους και θέλουν να δολοφονήσουν τους πατεράδες τους. Πρόκειται για το περίφημο [εμφανώς αποκλειστικά δικό του] «Οιδιπόδειο σύμπλεγμα». Με λίγα λόγια επειδή ο Φρόιντ ήταν ψυχικά ανώμαλος έβγαλε όλη την ανθρωπότητα ανώμαλη με το ζόρι. Πρόκειται για την περίπτωση ενός Νεοταξικού «προπατορικού αμαρτήματος».
-Θεωρούσε ότι οι γυναίκες είναι μοχθηρά πλάσματα που ζηλεύουν τους άνδρες επειδή αυτές δεν έχουν πέος. Πίστευε επίσης ότι η κρυφή φιλοδοξία των γυναικών είναι να ευνουχίσουν ψυχολογικά τους άνδρες ώστε να αποκτήσουν «το πέος που φθονούν και δεν έχουν».
Μετά από όλα αυτά δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι μπορούμε με άνεση να κατηγορήσουμε την ψυχιατρική επιστήμη ότι δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα των ασθενών. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να καταστέλλει τα συμπτώματά τους και να τους κρατάει χαπακωμένους με ψυχοφάρμακα.
Και ίσως, επίσης, να μην είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι όλα τα απολυταρχικά καθεστώτα στέλνουν τους αντιπάλους τους στα τρελάδικα. Αρκεί να υπογράψουν δύο ψυχίατροι ότι έχετε ψυχολογικό πρόβλημα, ώστε να σας κλείσουν στο πιτς-φυτίλι στο τρελάδικο. Σε κάποιες «ειδικές» περιπτώσεις [στις δικτατορίες κυρίως] αρκεί η υπογραφή από έναν γιατρό ακόμα και άσχετο με την ψυχιατρική…
Επομένως τι συμπέρασμα βγαίνει από όλα αυτά;
Είναι η ψυχιατρική και η ψυχολογία άχρηστη;
Είναι οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι άσχετοι και άχρηστοι;
Σαφώς όχι.
Κατά την γνώμη μου η παραπάνω επιστήμη θα ήταν χρησιμότατη αλλά όχι με την σημερινή μορφή του «συνταγογράφου ψυχοφαρμάκων» και του «δεκανικιού της κατεστημένης τάξης».
Κάποτε πρέπει να κατέβει η συγκεκριμένη επιστήμη [και οι θεράποντές της] «από το βάθρο του βασιλιά». Πρέπει να μετατραπεί σε μία κανονική «ελαττωματική» επιστήμη, η οποία δεν τα ξέρει όλα, και η οποία απαιτεί έρευνα, κόπο και χρόνο για να γίνει πραγματικά χρήσιμη.
Δεν ξέρω βέβαια αν η Νέα Τάξη Πραγμάτων επιθυμεί κάτι παρόμοιο με εμένα…

Εσωτερική εργασία

Η αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία δεν ήταν μια καθαρά διανοητική επιστήμη όπως αυτή διαμορφώθηκε τους τελευταίους αιώνες στη Δυτική Ευρώπη. Ήταν μια πρακτική, εμπειρική ενασχόληση που σκόπευε στη Γνώση. Ο παρακάτω διάλογος του Σωκράτη με τον Φαίδρο είναι διαφωτιστικός:

-Φαίδρος: Πες μου Σωκράτη, δε λένε ότι από κάπου εδώ γύρω απήγαγε ο Βορέας την Ωρείθυια;

-Σωκράτης: «…Αν κάποιος προσπαθήσει να εξετάσει αυτά θα χρειαστεί πολύ καιρό απασχόλησης. Αλλά εγώ δεν έχω καθόλου καιρό να ασχοληθώ με αυτές τις έρευνες, και η αιτία φίλε μου είναι η εξής: Σύμφωνα με το Δελφικό επίγραμμα, δεν μπορώ ακόμη να γνωρίζω τον εαυτό μου. Έτσι μου φαίνεται γελοίο, ενώ αγνοώ αυτό, να εξετάζω τα ξένα. Για αυτό ακριβώς τα παράτησα και αφού πείστηκα με ό,τι πιστεύουν κοινώς για αυτά, όπως σου έλεγα, δεν τα εξετάζω αλλά κοιτάζω τον εαυτό μου, αν δηλαδή είμαι κάποιο θηρίο πολυπλοκότερο και πιο μανιακό από τον Τυφώνα ή αν είμαι το ημερότερο και αγαθότερο που μετέχει στη θεϊκή και λογική φύση του ζώου...»

εδώ λοιπόν φαίνεται καθαρά ότι η βάση, η απαρχή κάθε είδους γνώσης έχει άμεση σχέση με την αυτογνωσία. Αφού «... Τα διάφορα πάθη των ανθρώπων δείχνουν ότι ο καθένας φέρει μέσα του την Ευτυχία και την Δυστυχία, και ότι τα πιθάρια του καλού και του κακού... δεν είναι στο σπίτι του Δία ακουμπισμένα...» [Iλιάδα ραψωδία Ω στίχος 527], «αλλά βρίσκονται μέσα στην ψυχή...» όπως θα τονίσει ο Πλούταρχος στο έργο του «Περί Ευθυμίας».

Στην αρχαία Ελληνική φιλοσοφία σώζεται ένας μεγάλος αριθμός οδηγιών οι οποίες δόθηκαν από πολλούς φιλόσοφους-μυημένους των αρχαίων μυστηρίων και διδασκάλους-ιδρυτές σχολών, οι οποίοι σκοπεύουν στο να δείξουν στους μαθητές-υποψήφιους της Γνώσης, τί ακριβώς πρέπει να κάνουν και πώς να το κάνουν, κατευθύνοντας τις καθημερινές δραστηριότητες στο ξεπέρασμα ή διάλυση των «άγριων επιθυμιών» και στην επαφή με το θείο.

Στα «Έπη του Πυθαγόρα», έργο ανωνύμου διαβάζουμε έναν τέτοιο κατάλογο συμβουλών και οδηγιών του διδάσκαλου σε έναν μαθητή:

-Η παράδοση το λέει: πάνω απ' όλα να τιμάς τους αθάνατους θεούς και να κρατάς τους όρκους.

-Μετά, να δείχνεις σεβασμό στους ένδοξους ήρωες και στις θεϊκές δυνάμεις.

-Τους συγγενείς σου να τους τιμάς και όσο για τους άλλους κάνε φίλο εκείνον που είναι ενάρετος.

-Κι αφού κατανοήσεις ότι αυτά που σου είπα είναι σωστά, μάθε να κυριαρχείς στο στομάχι, στον ύπνο, στην λαγνεία και στον θυμό. Πρόσεξε! Μη βλάψεις ποτέ μήτε τον εαυτό σου, μήτε κανέναν άλλον. Και να σέβεσαι πιο πολύ την δικιά σου κρίση παρά τους άλλους.

-Να μην λες και να μην κάνεις απερίσκεπτα τίποτα  αλλά να είσαι δίκαιος και στις πράξεις και στα λόγια.

-Κατάλαβέ το: η μοίρα όλων είναι να πεθάνουν. Όσον αφορά τα χρήματα, αυτά είναι πρόσκαιρα που άλλοτε τα κατέχεις και άλλοτε τα χάνεις.

-Και όσα κακά σου έχει φέρει η μοίρα, από αυτά που δίνει στους ανθρώπους, μάθε να τα υπομένεις χωρίς να αγανακτείς. Όσο μπορείς να τα γιατρεύεις. Για συλογίσου! Στους καλούς η μοίρα δίνει λίγα από τα κακά αυτά.

-Θα ακούς να λέγονται πολλά. Και καλά, μα και κακά. Μην τα αποδέχεσαι με πάθος επειδή σου αρέσουν μα ούτε να τα απορρίπτεις αμέσως. Και αν λέγεται κάποιο ψέμα άκουσε το με ηρεμία. Και θα σου το τονίσω, μάθε να το εφαρμόζεις πάντα: Μην παρασύρεσαι και ούτε να κάνεις ή να λες κάτι που δε θα σε ωφελήσει.

-Πριν πράξεις κάτι, σκέψου το για να μην κάνεις καμιά ανοησία. Γιατί η ανοησία είναι αυτή που χαρακτηρίζει τον δυστυχισμένο. Να κάνεις εκείνα για τα οποία αργότερα δεν θα μετανιώσεις. Και να αποφεύγεις αυτά που αγνοείς.

-Αν διδαχθείς όσα πρέπει να ξέρεις θα γίνεις πιο ευτυχισμένος.

-Μην παραμελείς την υγεία του σώματός σου -είναι καθήκον σου αυτό- αλλά να έχεις μέτρο στο φαγητό, στο ποτό και στην εκγύμνασή του. Και όταν λέω μέτρο εννοώ αυτό που δεν θα σου φέρει στεναχώριες. Συνήθισε να τρως λιτά και υγιεινά.

-Και πρόσεξε: μην κανείς τίποτα που προκαλεί τον φθόνο.

-Μην είσαι σπάταλος (όπως κάνουν όσοι δεν ξεχωρίζουν το σωστό) αλλά ούτε να είσαι τσιγκούνης. Το μέτρο, είναι το καλύτερο για όλα. Κάνε ό,τι δεν θα σε βλάψει και πριν κάνεις οτιδήποτε να το σκεφτείς.

-Και μην αφεθείς στον γλυκό ύπνο, πριν θυμηθείς στοχαστικά τρεις φορές την κάθε σου πράξη: «Τι κακό έκανα; Τι καλό έκανα; Τι έπρεπε να κάνω και το απέφυγα;»

-Αφού θυμηθείς την πρώτη σου πράξη, να εξετάσεις κάθε γεγονός με την σειρά. Κατόπιν κατηγόρησε τον εαυτό σου για τις άσχημες πράξεις ενώ για τις καλές ευχαριστήσου. Προσπάθησε να εφαρμόζεις αυτές τις συμβουλές, σε αυτές να εξασκείσαι, αυτές να αγαπάς. Γιατί θα σου ανοίξουν το δρόμο που οδηγεί στα θεϊκά χαρίσματα και θα εμφυτεύσουν στην ψυχή σου την Τετρακτύ που είναι η πηγή της αιώνιας ζωής.

-Άρχισε λοιπόν το έργο αυτό αφού πρώτα προσευχηθείς στους θεούς να σε βοηθήσουν να το φέρεις σε αίσιο τέλος.

-Και όταν μάθεις να εκτελείς τέλεια όσα σε έχω συμβουλεύσει, τότε θα γνωρίσεις την ουσία των ανθρώπινων και των θεϊκών πραγμάτων (πόσο περαστικά ή πόσο αιώνια είναι).

-Θα γνωρίσεις επίσης (όσο σου επιτραπεί βέβαια) ότι η ζωή, όπως εκδηλώνεται στο κάθε τι, είναι μία και η αυτή. Έτσι, ούτε στις ματαιότητες να ελπίζεις και ούτε θα υπάρχει κάτι που δεν θα γνωρίζεις, θα μάθεις ότι οι άνθρωποι παθαίνουν συμφορές που τις προκαλούν οι ίδιοι (οι ταλαίπωροι) στους εαυτούς τους. Και ενώ τα καλά είναι κοντά τους, αυτοί ούτε τα βλέπουν, ούτε τα ακούνε. Μονάχα λίγοι από αυτούς γνωρίζουν τον τρόπο να απαλλαγούν από τα κακά.

-Με τέτοια κακομοιριά, βλάπτεται η ψυχική τους υγεία. Τότε κατρακυλούν σαν κύλινδροι, πότε από δω και πότε προς τα κει, μαζεύοντας μύριες συμφορές. Γιατί η καταστροφική Έριδα που είναι κολλημένη πάνω τους και τους ακολουθά, τους βλάπτει, χωρίς να το καταλαβαίνουν. Και αυτή δεν πρέπει να την προκαλούμε αλλά να την αποφεύγουμε.

Το έργο όμως του μαθητή δεν αφορά μονάχα την ήμερα με τις μύριες καθημερινές της ενασχολήσεις. Εκτείνεται και πέρα από αυτήν στον χώρο του Ύπνου όπου δεν υπάρχει μόνο η πηγή της Λήθης αλλά και της αληθινής Μνημοσύνης για όποιον «αναζητά και λαχταράει να νιώσει εκείνο που δεν γνωρίζει».

Στην Πολιτεία του Πλάτωνα, ο Σωκράτης, μιλώντας για τον Ύπνο θα πει στον Φαίδρο:

«Όταν όμως ένας άνθρωπος έχει ρυθμίσει τη δίαιτά του με τους κανόνες της υγιεινής και της σωφροσύνης^. όταν, πριν παραδοθεί στον ύπνο, ξυπνάει το λογιστικό μέρος της ψυχής του και το θρέφει με καλούς λόγους και σκέψεις και συγκεντρώνει σε αυτές όλη την διάνοιά του^. όταν, χωρίς ούτε να στερήσει ούτε να παραφορτώσει το επιθυμητικό, του παραχωρεί όσο ακριβώς του χρειάζεται για να αποκοιμηθεί και να μην έρχεται να διαταράσσει το καλύτερο μέρος της ψυχής με την χαρά του ή την λύπη του, αλλά το αφήνει μόνο του και ανεπηρέαστο να αναζητεί και να λαχταράει να νιώσει εκείνο που δεν γνωρίζει, ή από τα περασμένα ή από τα παρόντα ή από τα μέλλοντα. Όταν επίσης αυτός ο άνθρωπος κατευνάσει το θυμοειδές μέρος της ψυχής του και κοιμηθεί χωρίς να έχει την καρδιά του ταραγμένη από οργή εναντίον άλλων^. όταν τέλος καθησυχάσει αυτά τα δύο μέρη της ψυχής κρατώντας άγρυπνο μόνο το τρίτο, όπου εδράζει η φρόνηση και έτσι αναπαυθεί, ξέρεις βέβαια ότι τότε το πνεύμα του αγγίζει όσο γίνεται περισσότερο την αλήθεια και κάθε άλλο παρά φαντασίες παράνομες του παρουσιάζονται στα όνειρά του.

Εκείνο που μας ενδιαφέρει να γνωρίζουμε είναι αυτό που έχει μέσα του ο καθένας μας, ακόμη και εκείνοι που θεωρούνται περισσότερο κύριοι των παθών τους, ένα είδος φοβερών άγριων και παράνομων επιθυμιών. Αυτό γίνεται ολοφάνερο στον ύπνο. Σκέψου λοιπόν τώρα αν σου φαίνεται πως έχω δίκιο και συμφωνείς μαζί μου».

Συμπέρασμα

Ζούμε στην εποχή όπου κυριαρχεί το «νέο». Νέες ιδέες, νέες απόψεις και νέα προϊόντα. Έρχονται να μας γοητεύσουν για λίγο και να μας κατευθύνουν σε διάφορους δρόμους. Πολλές φορές αφού χάσουμε την ψυχή μας, το Βαθύτερο Είναι μας, τότε και μόνο τότε αντιλαμβανόμαστε πως πρόκειται για την λεγόμενη «οδό της απώλειας», για μονοπάτι χωρίς επιστροφή.

Έτσι, διαρκώς ανακαλύπτουμε ότι ο αυθεντικά σωστός τρόπος που οδηγεί στη Γνώση, στην Ευτυχία και την Αυτο-ανακάλυψη ήταν και είναι ένας. Πανάρχαιος.

Όπως η ψυχή του ανθρώπου.

Γνωμικά

Το να υπάρχεις είναι καλό. Όμως το να ζεις είναι κάτι άλλο.

Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε το τελευταίας γενιάς κινητό;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε το τελευταίο μοντέλο τζιπ;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε 5.000 φίλους στο Facebook;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν τρέχετε με την ψυχή στο στόμα κάθε σαββατοκύριακο σε «δημοφιλείς τόπους προορισμού»;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε δίπατα εξοχικά;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε «wearables»;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε τατουάζ;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν συμμετέχετε σε ανόητα «events»;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν πάτε διακοπές σε «εξωτικούς προορισμούς»;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν παρακολουθείτε το χρηματιστήριο;
Πιστεύετε ότι ζείτε όταν τρώτε οτιδήποτε πλαστικό σας σερβίρουν σαν «υγιεινή τροφή»;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν είσαστε «fun» των διαφόρων σταρ;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε σκουλαρίκια;
Πιστεύετε ότι ζείτε όταν κουφαινόσαστε από την ιατρικώς νοσηρή ένταση των μεγαφώνων στα κλαμπ;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν έχετε κάθε είδους απίστευτης ασχήμιας κουρέματα;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν ψωνίζετε στο Παρίσι;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν ακολουθείτε σαν υπάκουα σκυλάκια την «νέα τάση» στο ντύσιμο;
Πιστεύετε ότι ζείτε αν νταντεύετε ένα κοπρόσκυλο, σε αυτήν την νέα θρησκεία-μόδα;
Γνωρίζει κανένας την διαφορά ανάμεσα στο «κάνω αυτά που διαφημίζουν» και στο «ζω»;
Γνωρίζει κανένας την διαφορά ανάμεσα στο «είμαι μοντέρνος» και στο «ζω»;
Με ποια μέθοδο μπορείς να ζεις;
Ποιο είναι άραγε το μέσον για αυτό;
Παρακαλώ αφήστε για λίγο το κινητό και τα κλικ και σκεφτείτε έστω και για λίγο. Έστω και για πολύ λίγο…