Η πραγματική παγκοσμιοποίηση 4

Οι άνθρωποι μοιάζουν και σε μερικά ακόμα πράγματα. Πρόκειται για καθαρά ψυχολογική ομοιότητα. Όλοι οι άνθρωποι έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. Η ιδέα αυτή βασίζεται στις έννοιες «δικό μου» και «περισσότερο»:
-οι ιδέες τους είναι οι ΠΙΟ σωστές.
-αυτοί είναι ΠΙΟ καλοί.
-είναι ΠΙΟ τίμιοι.
-είναι ΠΙΟ αδικημένοι.
-χρειάζεται ΠΙΟ πολλά χρήματα.
-η πατρίδα ΤΟΥ είναι το κέντρο του κόσμου.
-το χωριό ΤΟΥ είναι καταπληκτικό.
-τα παιδιά ΤΟΥ είναι όμορφα, έξυπνα και ικανά.
-η θρησκεία ΤΟΥ είναι η σωστή.
Γενικά ότι σχετίζεται άμεσα με τον εαυτό τους είναι πάντοτε το καλύτερο και εκείνο που αξίζει να έχει την προσοχή και την αποδοχή όλων.
Πάρτε τον πιο φουκαρά, τον πιο εξαθλιωμένο λαθρομετανάστη που ζει μέσα σε ένα ερειπωμένο δωμάτιο μαζί με άλλους δέκα, κάτω από άθλιες συνθήκες.
Μπορεί να μην το δείχνει λόγω των συνθηκών στις οποίες βρίσκεται, αλλά πως αισθάνεται;
Αισθάνεται ΑΚΡΙΒΩΣ όπως και εσείς και θεωρεί ότι οι ιδέες του, η θρησκεία του και ο ίδιος αξίζουν πολύ περισσότερο και είναι πολύ πιο σωστές από των υπολοίπων ανθρώπων.
Αν ψάξετε λίγο και αν είσαστε ειλικρινείς σε αυτό το ψάξιμο, τότε θα ανακαλύψετε αυτό το «περισσότερο» και το «δικό μου» μέσα σας σαν μια «πανταχού παρούσα» κατάσταση.

Η πραγματική παγκοσμιοποίηση 3

Πάρτε έναν άσπρο άνθρωπο, έναν μαύρο, έναν κινέζο, έναν όμορφο, έναν άσχημο έναν ψηλό, έναν κοντό, έναν μορφωμένο, έναν αμόρφωτο. Γενικά πάρτε από όλη την γη από έναν άνθρωπο από κάθε είδος, κατηγορία ή ομάδα που μπορείτε να φανταστείτε. Θα διαπιστώστε τα εξής:
-Όλοι γεννήθηκαν σαν αθώα μωρά  και όλοι θα πεθάνουν σαν «ξύλινοι» γέροι.
-Όλοι κάνουν όνειρα για το μέλλον.
-Όλοι αγαπούν τον τόπο, την οικογένεια και τους φίλους τους.
-Όλοι θέλουν να διασκεδάσουν και να έχουν λεφτά.
-Όλοι μισούν τους εχθρούς τους.
-Όλοι φοβούνται, ζηλεύουν, περηφανεύονται για ότι πέτυχαν.
Γενικά όλοι οι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο παρουσιάζουν τις ίδιες αντιδράσεις.
Αν τους χαμογελάσεις σου χαμογελούν. Αν τους βρίσεις θυμώνουν.
Η ψυχολογική παγκοσμιοποίηση είναι πανταχού παρούσα αλλά κανείς δεν φαίνεται να το παρατηρεί.
Στο επόμενο κείμενο θα αναλύσω λίγο περισσότερο την βασική αιτία της "εξωτερικής" παγκοσμιοποίησης.

Η πραγματική παγκοσμιοποίηση 2

Μπορούμε να πούμε ότι ο άνθρωπος είναι ον δισυπόστατο. Μπορεί να φέρεται σαν ζώο ή να φέρεται σαν άνθρωπος. Οι άνθρωποι σαν ζώα συνηθίζουν να χωρίζονται σε ομάδες. Και συνήθως αποφεύγουν, μισούν ή φοβούνται τα άτομα μίας άλλης ομάδας. Και συνήθως η δική τους ομάδα είναι η καλή:
Είμαστε άσπροι και εσείς είσαστε μαύροι.
Είμαστε Ευρωπαίοι και είσαστε Αμερικανοί.
Είμαστε Έλληνες και είσαστε Γερμανοί.
Είμαστε Αθηναίοι και είσαστε Θεσσαλονικείς.
Είμαστε πιστοί και είσαστε άθεοι.
Είμαστε ορθόδοξοι και είσαστε παλαιοημερολογίτες.
Είμαστε δεξιοί και είσαστε αριστεροί.
Είμαστε παναθηναϊκοί και είσαστε ολυμπιακοί.
Είμαστε καπνιστές και είσαστε αντικαπνιστές.
Είμαστε άντρες και είσαστε γυναίκες.
Όποια ομάδα και αν πάρεις πάντοτε θα βρεις υποομάδες. Ακόμα και αν πρόκειται για μία ομάδα, η οποία έχει ακριβώς τα ίδια γνωρίσματα, και πάλι  θα υπάρξει ο διαχωρισμός σε ομάδες βάσει της ψυχολογικής συγγένειας η οποία θα αναλυθεί σε άλλη ανάρτηση.
Αυτή η «ικανότητα» του ανθρώπου να διαχωρίζεται σε ομάδες που αλληλομισούνται είναι η πηγή όλων μας των δεινών. Αν οι άνθρωποι κατάφερναν να σταματήσουν να φοβούνται και να μισούν αυτόν που διαφέρει από τους ίσιους, τότε η γη θα ήταν ένας παράδεισος ειρήνης.

Η πραγματική παγκοσμιοποίηση 1

Αυτό που οι περισσότεροι εννοούν σαν παγκοσμιοποίηση δεν είναι παρά το αποτέλεσμα της πραγματικής παγκοσμιοποίησης. Με την λέξη αυτή εννοούμε μία δυναμική κατάσταση, η οποία σπρώχνει τους ανθρώπους σε μία ομογενοποίηση. Τότε οι άνθρωποι είναι όλοι ίδιοι, έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα και μπορεί κανείς να τους χειριστεί χρησιμοποιώντας τους σαν ένα κοπάδι άλογων ζωντανών.

Η πραγματική παγκοσμιοποίηση

Είναι πάνω από δύο εβδομάδες τώρα που προσπαθώ να βάλω σε τάξη αυτό το κείμενο. Ο λόγος είναι ότι θέλω να περιγράψω μια ιδέα ιδιαίτερα δύσκολη στην κατανόηση.
Όλα όσα λέγονται για την Νέα Τάξη, τις πολυεθνικές, τους Εβραίους κλπ είναι αλήθεια. Όποιος αποφασίσει να ρίξει μία ματιά στην πραγματικότητα (την οποία του κρύβουν οι πολιτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις του) θα αντιληφθεί όλα αυτά ξεκάθαρα.
Πολλοί είναι αυτοί που μιλάνε για την Νέα Τάξη. Πολλά κείμενα κυκλοφορούν και μάλιστα πολύ ενδιαφέροντα με συνταρακτικά στοιχεία.
ΠΟΥΘΕΝΑ όμως δεν αναφέρεται η πραγματική αιτία όλων αυτών.
Αυτή η αιτία είναι και το θέμα της ανάρτησης.
Μην βιαστείτε να νομίσετε μερικοί ότι το παίζω παντογνώστης. Αλλά πίσω από κάθε πράγμα βρίσκεται μία αιτία που το εξηγεί. Και αυτό που θα προσπαθήσω να αναλύσω είναι (κατά την άποψη και την εμπειρία μου) η αιτία πίσω από την παγκοσμιοποίηση, την Νέα Τάξη και όλα τα συναφή θέματα.
Και αυτήν την αιτία θα προσπαθήσω να περιγράψω όσο πιο λεπτομερώς και με όσο πιο λίγα λόγια γίνεται στις επόμενες καταχωρήσεις.

Ο αλυσοδεμένος σκύλος

Κάθεται όλη μέρα μόνος του. Μόνη του διασκέδαση είναι δύο πλαστικές μπάλες, οι οποίες μετά από λίγο του φεύγουν και δεν μπορεί να τις πιάσει. Περιμένει «πως και τι» να εμφανιστεί κάποιος από την οικογένεια του ιδιοκτήτη, είτε για να του δώσει φαγητό είτε για να πάει κάπου. Το οικόπεδο δεν έχει καν πρόσβαση σε δρόμο. Είναι «τυφλό» και έτσι ο σκύλος κυριολεκτικά λιμοκτονεί για παρέα και εντυπώσεις.

Φαινόμενο πλασέμπο

Όλοι γνωρίζουν το φαινόμενο πλασέμπο. Αλλά οι περισσότεροι θεωρούν ότι πρόκειται για παραμύθι. Αυτό είναι φυσικό γιατί έχουν εκπαιδευτεί να πιστεύουν ότι είναι έτσι.

Αιώρηση: Κόλπο ή πραγματικότητα;

Πολλοὶ ἴσως νὰ μὴν πιστέψουν αὐτὲς τὶς εἰκόνες. Ὅμως τὶς ἔβγαλε μία φίλη μου μὲ τὸ κινητό της. Τὸ γεγονὸς συνέβη στὴν Ἱσπανία πρὶν μερικὲς ἡμέρες. Θὰ μποροῦσε βέβαια νὰ εἶναι τρὶκ μὲ κρυμμένες μπάρες κάτω ἀπὸ τὰ ροῦχα, ἀλλὰ προσωπικά μου φαίνεται ἀδύνατον νὰ ἔχει γίνει τόσο προσεγμένη, λεπτεπίλεπτη καὶ ἰσχυρὴ κατασκευὴ ποὺ νὰ περιλαμβάνει καθίσματα καὶ μία διπλὴ γωνία ποὺ θὰ στήριζε τὰ βάρος τοῦ ἐπάνω ἀτόμου. Τὸ πῶς γίνεται αὐτὸ (ὄχι σὰν τρὶκ ἀλλὰ σὰν πραγματικότητα) εἶναι ἕνα θέμα ποὺ ἀπαιτεῖ ἀρκετὴ πληροφόρηση καὶ δὲν εἶναι εὔκολο νὰ γίνει σὲ μία καταχώρηση. Ἡ ἐξήγηση ἀπὸ μόνη της εἶναι ἐξίσου ἀπίστευτη γιὰ τὸν πολὺ κόσμο, καὶ προφανῶς θὰ προτιμήσετε τὰ «ἀόρατα καλώδια» καὶ τοὺς «ἰσχυροὺς μαγνῆτες» ἀπὸ τὴν ἐναλλακτικὴ λύση ὅτι ὑπάρχουν κρυφὲς δυνάμεις στὴν ἀνθρώπινη κατασκευή, οἱ ὁποῖες μποροῦν νὰ χρησιμοποιηθοῦν ἀπὸ ἐλάχιστους «εἰδικούς». Δεῖτε τὶς εἰκόνες καὶ κρίνετε μόνοι σας.

Ευγνωμοσύνη

Αΐν Μπέλτον: Εὐγνωμοσύνη εἶναι τό γλυκό ἄρωμα τοῦ ἀνοίγματος τῆς καρδιᾶς.
Ζάκ Μαριτέν: Εὐγνωμοσύνη εἶναι ἡ πιό ἐξαιρετική μορφή τῆς εὐγένειας.
Γουίλιαμ Αρθουρ Γουάρντ: Τό νά αἰσθάνεσαι εὐγνωμοσύνη καί νά μήν τήν ἐκφράζεις εἶναι σάν νά ἔχεις ἕνα δῶρο καί νά μήν τό δίνεις.

Θεολογική διαμάχη

Πολλὰ λέγονται «ἀπὸ κτήσεως κόσμου» γιὰ τὸ θέμα τῆς ὕπαρξης ἢ ὄχι τοῦ Θεοῦ.

Ἡ διαμάχη ἔχει στοιχίσει πολὺ αἷμα καὶ ἔχει προκαλέσει τὴν ὀπισθοδρόμηση τῆς ἀνθρωπότητας γιὰ αἰῶνες.

Πολλὰ λέγονται καὶ πολλὰ γίνονται, ἀλλὰ ἔτσι κι ἀλλιῶς οἱ ἄνθρωποι δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ λύσουν τὸ πρόβλημα τῆς ὕπαρξης τοῦ θεοῦ. Ὁ λόγος εἶναι ὅτι ἀπαιτοῦνται «ἐργαλεῖα» τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει στὴν κατοχὴ τοῦ ὁ ἄνθρωπος.

Τελικὰ ἡ ὅλη διαμάχη καταλήγει νὰ γίνεται σὲ καθαρὰ διανοητικὸ ἐπίπεδο, χωρὶς τὴν δυνατότητα ἀποδείξεων. Ἐκτὸς ἀπὸ τὶς ἀνοησίες, οἱ ὁποῖες πολλὲς φορὲς ἀκούγονται καὶ ἀπὸ τὰ δύο στρατόπεδα, ἐμφανίζονται κατὰ καιροὺς πραγματικὰ ἔξυπνα κείμενα. Τυχαία ἔπεσα πάνω σε ἕνα ἀπὸ αὐτά.

Πραγματικὰ αὐτὸ τὸ μικρὸ κειμενάκι ἔχει γραφτεῖ μὲ ἔμπνευση.  Μπαίνει στὴν οὐσία τοῦ προβλήματος, καὶ ἂν καὶ ἀπευθύνεται στοὺς ἄπιστους, παρ’ ὅλα αὐτὰ ἀπευθύνεται ἐξίσου καὶ στοὺς πιστούς:

Λίγα λόγια γιὰ τοὺς ἄπιστους:

Ὅτι καὶ νὰ κάνετε, ὅπου καὶ ἂν στραφεῖτε, δὲν μπορεῖτε νὰ ἀποφύγετε τὸν Θεό.

Ἂν ἀγαπᾶτε τοὺς φτωχούς, ἀγαπᾶτε Αὐτόν.

Ἂν ποθεῖτε τὴν ἠθικὴ ποθεῖτε Αὐτόν.

Ἂν λατρεύετε τὸν ἄνθρωπο, λατρεύετε τὴν σκιώδη εἰκόνα Ἐκείνου.

Νομίζετε ὅτι ἀρνεῖσθε τὸν Θεό, ἀλλὰ δὲν ἀρνεῖσθε παρὰ μίαν ἐλλιπῆ καὶ θολὴ ἔννοια περὶ θεοῦ. Μία παραχάραξη τοῦ Θεοῦ.

Ζητᾶτε κάτι εὐγενές, ὑψηλό.

Ἡ ἐλευθερία, ἡ δικαιοσύνη, ἡ ἀγάπη ποὺ λέτε ὅτι ζητᾶτε, εἶναι ὁ Θεὸς ποὺ ἐγκαταλείψατε ἀλλὰ ποὺ ὁ ἴδιος δὲν σᾶς ἐγκατέλειψε ποτέ.

Σᾶς περιμένει.